Megaclite (Maand)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Megaclite (ok Jupiter XIX) is en vun de lütten buteren Maanden vun’n Planet Jupiter. Opdeckt weer de Maand an’n 25. November 2000 vun en Koppel US-amerikaansche Astronomen vun de University of Hawaii ünner dat Regeer vun Scott S. Sheppard. Nöömt is de Maand na Megaclite, de in de greekschen Mythologie en Leefste vun Zeus weer. De vörlöpige Beteken vun den Maand weer toeerst S/2000 J 8.

Ümloopbahn[ännern | Bornkood ännern]

Megaclite löpt op en Ümloopbahn in en middleren Afstand vun 23.806.000 km vun’n Planeten. För een Ümloop bruukt de Maand üm un bi 752 Daag un 19 Stünnen. De Bahn hett en bannig grote Exzentrizität vun 0,421 un is üm 152,8 ° gegen den Äquater vun’n Jupiter neegt. De Bewegen vun den Maand is also retrograd, dat heet, dat sik Megaclite gegen den de Richt vun de Rotatschoon vun den Jupiter bewegen deit. De physikaalsch Egenschoppen vun de Bahn is liek as en poor annere Maandbahnen ok. Disse Maanden warrt dorüm tohopenfaat to de Pasiphae-Grupp, nöömt na den gröttsten Maand ut de Grupp.

Egenschoppen[ännern | Bornkood ännern]

Megaclite hett en middleren Dörmeter vun üm un bi 5 km un tellt dormit to de lütten Maanden. De Böverflach vun den Maand wiest en Albedo vun blots 0,04 op – dat heet, dat blots 4 % vun dat infallend Licht wedder torüchstrahlt warrt. Dorüm is de Maand ok bannig düster. De Dicht warrt op ruchweg 2,6 g/cm³ schätzt. Dorut warrt vermodt, dat Megaclite vör allen ut Silikat-Steen opboot is. Dat is jüst so as bi all de annern lütten Maanden, de opstunns bekannt sünd.