Isonoe (Maand)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Isonoe (ok Jupiter XXVI) is en vun de lütten Maanden wieter buten vun den Planeten Jupiter.

De Maand is an’n 23. November 2000 vun de Astronomen S. Sheppard, D. Jewitt, Y. Fernández un E. Magnier opdeckt worrn. Toeerst weer he as S/2000 J 6 nöömt, later denn hett he den Naam vun Isonoe, en dun de Danaiden un en Leefste vun Zeus ut de greekschen Mythologie kregen.

Ümloopbahn[ännern | Bornkood ännern]

Isonoe hett en middleren Afstand vun 23.100.000 km vun’n Jupiter un bruukt för en Ümloop 725 Daag un 12 Stünnen. Mit en Exzentrizität von 0,246 wiekt de Bahn düchtig vun en Kreis af. De Bahn is butendem üm 165,2° gegen de Jupiter-Bahn kippt. Dormit löpt Isonoe retrograd, d.h. gegen den Dreihsinn vun’n Jupiter, üm den Planeten rüm.

Von wegen disse Bahnegenschoppen warrt Isonoe to de Carme-Grupp tellt, de na denn gröttsten Jupiter-Maand ut disse Grupp, Carme, nöömt is.

Physikalsch Egenschoppen[ännern | Bornkood ännern]

De Dörmeter vun Isonoe is ruuchweg 4 km, wat för en Maand bannig wenig is. Man nimmt an, dat de Maand vör allen ut Silikat-Steen besteiht. Isonoe is ok bannig düster un hett en schienbor Helligkeit vun jüst mol 22,5m. De Bavenflach reflekteert blots 4 % vun dat infallend Sünnenlicht torüch un hett dorüm en Albedo vun 0,04.