Oscars 1944

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

De Oscars 1944 sünd an’n 2. März 1944 in’t Ambassador Hotel in Los Angeles vergeven worrn. Dat weern de 16. Oscar-Vergaav, bi de de Filmen ut dat Vörjohr – also vun 1943 – ehrt worrn sünd. Jüst as in’t Vörjohr, weer de Vergaav vun Bob Hope modereert.

De spoodriekste Film dat Johr weer The Song of Bernadette, de in ölven Kategorien nomineert weer un in veer Kategorien wunnen hett.

Kategorien (Winners un Nomineerte)[ännern | Bornkood ännern]

Best Film[ännern | Bornkood ännern]

Jack L. Warner för Casablanca

Clarence Brown för The Human Comedy (dt.: …und das Leben geht weiter)
Noël Coward för In Which We Serve
Sidney Franklin för Madame Curie
Ernst Lubitsch för Heaven Can Wait (dt.: Ein himmlischer Sünder)
William Perlberg för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
George Stevens för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)
Lamar Trotti för The Ox-Bow Incident (dt.: Ritt zum Ox-Bow)
Hal B. Wallis för Watch on the Rhine
Sam Wood för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)

Best Speelbaas[ännern | Bornkood ännern]

Michael Curtiz för Casablanca

Clarence Brown för The Human Comedy (dt.: …und das Leben geht weiter)
Henry King för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
Ernst Lubitsch för Heaven Can Wait (dt.: Ein himmlischer Sünder)
George Stevens för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)

Best Hööftdorsteller[ännern | Bornkood ännern]

Paul Lukas för Watch on the Rhine

Humphrey Bogart för Casablanca
Gary Cooper för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)
Walter Pidgeon för Madame Curie
Mickey Rooney för The Human Comedy (dt.: …und das Leben geht weiter)

Beste Hööftdorstellersche[ännern | Bornkood ännern]

Jennifer Jones för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)

Jean Arthur för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)
Ingrid Bergman för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)
Joan Fontaine för The Constant Nymph (dt.: Liebesleid)
Greer Garson för Madame Curie

Best Nevendorsteller[ännern | Bornkood ännern]

Charles Coburn för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)

Charles Bickford för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
J. Carrol Naish för Sahara
Claude Rains för Casablanca
Akim Tamiroff för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)

Beste Nevendorstellersche[ännern | Bornkood ännern]

Katina Paxinou för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)

Gladys Cooper för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
Paulette Goddard för So Proudly We Hail (dt.: Mutige Frauen)
Anne Revere för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
Lucile Watson för Watch on the Rhine

Best Originaldreihbook[ännern | Bornkood ännern]

Norman Krasna för Princess O’Rourke (dt.: Der Pilot und die Prinzessin)

Noël Coward för In Which We Serve
Lillian Hellman för The North Star
Dudley Nichols för Air Force (dt.: In die japanische Sonne)
Allan Scott för So Proudly We Hail (dt.: Mutige Frauen)

Best Originalgeschicht[ännern | Bornkood ännern]

William Saroyan för The Human Comedy (dt.: …und das Leben geht weiter)

Steve Fisher för Destination Tokyo (dt.: Bestimmung Tokio)
Guy Gilpatrick för Action in the North Atlantic (dt.: Einsatz im Nordatlantik)
Gordon McDonell för Shadow of a Doubt (dt.: Im Schatten des Zweifels)
Frank Ross un Robert Russell för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)

Best Dreihbook na Vörlaag[ännern | Bornkood ännern]

Julius J. Epstein, Philip G. Epstein un Howard Koch för Casablanca

Richard Flournoy, Lewis R. Foster, Frank Ross un Robert Russell för The More the Merrier (dt.: Immer mehr, immer fröhlicher)
Dashiell Hammett för Watch on the Rhine
Nunnally Johnson för Holy Matrimony
George Seaton för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)

Best Kamera (Farv)[ännern | Bornkood ännern]

Hal Mohr, W. Howard Greene för Phantome of the Opera (dt.: Phantom der Oper)

Charles G. Clarke un Allen M. Davey för Hello Frisco, Hello
Edward Cronjager för Heaven Can Wait (dt.: Ein himmlischer Sünder)
George J. Folsey för Thousands Cheer
Ray Rennahan för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)
Leonard Smith för Lassie Come Home (dt.: Heimweh)

Best Kamera (Swartwitt)[ännern | Bornkood ännern]

Arthur C. Miller för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)

Arthur Edeson för Casablanca
Tony Gaudio för Corvette K-225 (dt.: Korvette K 225)
James Wong Howe, Elmer Dyer un Charles A. Marshall för Air Force (dt.: In die japanische Sonne)
James Wong Howe för The North Star
Charles Lang för So Proudly We Hail (dt.: Mutige Frauen)
Rudolph Maté för Sahara
Joseph Ruttenberg för Madame Curie
John F. Seitz för Five Graves to Cairo (dt.: Fünf Gräber bis Kairo)
Harry Stradling Sr. för The Human Comedy (dt.: …und das Leben geht weiter)

Best Szenenbild (Farv)[ännern | Bornkood ännern]

Alexander Golitzen, John B. Goodman, Russell A. Gausman un Ira Webb för Phantome of the Opera (dt.: Phantom der Oper)

James Basevi, Joseph C. Wright un Thomas Little för The Gang’s All Here
Hans Dreier, Haldane Douglas un Bertram C. Granger för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)
Cedric Gibbons, Daniel B. Cathcart, Edwin B. Willis un Jacques Mersereau för Thousands Cheer
John Hughes, John Koenig un George James Hopkins för This Is the Army

Best Szenenbild (Swartwitt)[ännern | Bornkood ännern]

James Basevi, William S. Darling un Thomas Little för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)

Albert S. D’Agostino, Carroll Clark, Darrell Silvera un Harley Miller för Flight for Freedom
Hans Dreier, Ernst Fegté un Bertram C. Granger för Five Graves to Cairo (dt.: Fünf Gräber bis Kairo)
Perry Ferguson un Howard Bristol för The North Star
Cedric Gibbons, Paul Groesse, Edwin B. Willis un Hugh Hunt för Madame Curie
Carl Jules Weyl, George James Hopkins för Mission to Moscow (dt.: Botschafter in Moskau)

Best Toon[ännern | Bornkood ännern]

Stephen Dunn för This Land Is Mine (dt.: Dies ist mein Land)

Daniel J. Bloomberg för In Old Oklahoma (dt.: Die Hölle von Oklahoma)
Bernard B. Brown för Phantome of the Opera (dt.: Phantom der Oper)
James L. Fields för So This Is Washington
Edmund H. Hansen för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
Nathan Levinson för This Is the Army
John P. Livadary för Sahara
Thomas T. Moulton för The North Star
Loren L. Ryder för Riding High
Douglas Shearer för Madame Curie
C. O. Slyfield för Saludos Amigos (dt.: Drei Caballeros im Sambafieber)
Jack Whitney för Hengmen Also Die! (dt.: Auch Henker sterben)

Best Snitt[ännern | Bornkood ännern]

George Amy för Air Force (dt.: In die japanische Sonne)

Doane Harrison för Five Graves to Cairo (dt.: Fünf Gräber bis Kairo)
Owen Marks för Casablanca
Barbara McLean för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)
Sherman Todd un John F. Link Sr. för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)

Best Trickeffekt[ännern | Bornkood ännern]

Fred Sersen un Roger Heman Sr. för Crash Dive

Farciot Edouart, Gordon Jennings un George Dutton för So Proudly We Hail (dt.: Mutige Frauen)
A. Arnold Gillespie, Ronald Jahraus un Michael Steinore för Stand by for Action
Hans F. Koenekamp, Rex Wimpy un Nathan Levinson för Air Force (dt.: In die japanische Sonne)
Clarence Slifer, Ray Binger un Thomas T. Moulton för The North Star
Vernon L. Walker, James G. Stewart un Roy Granville för Bombardier (dt.: Ohne Rücksicht auf Verluste)

Best Filmmusik (Drama/Kummedie)[ännern | Bornkood ännern]

Alfred Newman för The Song of Bernadett (dt.: Das Lied von Bernadette)

Constantin Bakaleinikoff för The Fallen Sparrow
Phil Boutelje för Hi Diddle Diddle
Gerard Carbonara för The Kansan (dt.: Der Sheriff von Kansas)
Aaron Copland för The North Star
Hanns Eisler för Hengmen Also Die! (dt.: Auch Henker sterben)
Louis Gruenberg un Morris Stoloff för Commandos Strike at Dawn
Leigh Harline för Johnny Come Lately
Arthur Lange för Lady of Burlesque
Hans J. Salter un Frank Skinner för The Amazing Mrs. Holliday
Walter Scharf för In Old Oklahoma (dt.: Die Hölle von Oklahoma)
Max Steiner för Casablanca
Herbert Stothart för Madame Curie
Dimitri Tiomkin för The Moon and Sixpence (The Moon and Sixpence) (dt.: Der Besessene von Tahiti)
Victor Young för For Whom the Bell Tolls (dt.: Wem die Stunde schlägt)

Best Filmmusik (Musikfilm)[ännern | Bornkood ännern]

Ray Heindorf för This Is the Army

Robert Emmett Dolan för Star Spangled Rhythm
Leigh Harline för The Sky’s the Limit
Alfred Newman för Coney Island
Edward H. Plumb, Paul J. Smith un Charles Wolcott för Saludos Amigos (dt.: Drei Caballeros im Sambafieber)
Freddie Rich för Stage Door Canteen
Walter Scharf för Hit Parade of 1943
Morris Stoloff för Something to Shout About
Herbert Stothart för Thousands Cheer
Edward Ward för Phantome of the Opera (dt.: Phantom der Oper)

Best Leed[ännern | Bornkood ännern]

„You’ll Never Know“ (Harry Warren un Mack Gordon) ut Hello Frisco, Hello

„Happiness Is a Thing Called Love“ (Harold Arlen, E. Y. Harburg) ut Cabin in the Sky (dt.: Ein Häuschen im Himmel)
„My Shining Hour“ (Harold Arlen, Johnny Mercer) ut The Sky’s the Limit
„That Old Black Magic“ (Harold Arlen, Johnny Mercer) ut Star Spangled Rhythm
„Say a Prayer for the Boys Over There“ (Jimmy McHugh, Herb Magidson) ut Hers to Hold
„We Mustn’t Say Good Bye“ (James V. Monaco, Al Dubin) ut Stage Door Canteen
„You’d Be So Nice to Come Home to“ (Cole Porter) ut Something to Shout About
„They’re Either Too Young or Too Old“ (Arthur Schwartz, Frank Loesser) ut Thank Your Lucky Stars
„Change of Heart“ (Jule Styne, Harold Adamson) ut Hit Parade of 1943
„Saludos Amigos“ (Charles Wolcott, Ned Washington) ut Saludos Amigos (dt.: Drei Caballeros im Sambafieber)

Best animeert Kortfilm[ännern | Bornkood ännern]

Fred Quimby för The Yankee Doodle Mouse (dt.: Tom spielt Feuerwerker)

Walt Disney för Reason and Emotion
Dave Fleischer för Imagination
Walter Lantz för The Dizzy Acrobat
George Pal för 500 Hats of Bartholomew Cubbins
Leon Schlesinger för Greetings Bait (dt.: Und ewig lockt der Wurm)

Best Kortfilm – Een Filmrull[ännern | Bornkood ännern]

Grantland Rice för Amphibious Fighters

Gordon Hollingshead för Cavalcade of Dance
Edmund Reek för Champions Carry on
Ralph Staub för Screen Snapshots Series 23, No. 1: Hollywood in Uniform
Pete Smith för Seeing Hands

Best Kortfilm – Twee Filmrullen[ännern | Bornkood ännern]

Jeremy Bresler un Sam Coslow för Heavenly Music

Gordon Hollingshead för Women at War
Walter MacEwan för Mardi Gras
Frederic Ullman Jr. för Letter to a Hero

Best Dokumentar-Kortfilm[ännern | Bornkood ännern]

U.S. Navy Field Photographic Branch för December 7th

RKO Radio för Children of Mars
Metro-Goldwyn-Mayer för Plan for Destruction
Office of War Information för Swedes in America
Walter Wanger Prods. för To the People of the United States
U.S. Navy Bureau of Aeronautics för Tomorrow We Fly
March of Time för Youth in Crisis

Best Dokumentarfilm[ännern | Bornkood ännern]

British Ministry of Information för Desert Victory

U.S. Army Fighting Men Series för Baptism of Fire
U.S. Army Pictorial Series för Report from the Aleutians
Special Service Division of the War Department för The Battle of Russia
Field Photographic Branch Office of Strategic Services för War Department Report

Sünnere Utteken[ännern | Bornkood ännern]

Ehrenoscar George Pal
Irving G. Thalberg Memorial Award Hal B. Wallis
Pries för Wetenschop un Entwickeln Farciot Edouart, Earle Morgan, Barton Thompson
Pries för Technische Verdeensten Daniel J. Bloomberg
Charles G. Clarke
Farciot Edouart
Willard H. Turner

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Norbert Stresau: Der Oscar. Alle preisgekrönten Filme, Regisseure und Schauspieler seit 1929. 3., aktualiseerte Oplaag. Heyne-Filmbibliothek, Nr. 198. Heyne, München 1996, 607 S., ISBN 3-453-07872-1
  • Hans-Jürgen Kubiak: Die Oscar-Filme. Die besten Filme der Jahre 1927/28 bis 2004. Die besten nicht-englischsprachigen Filme der Jahre 1947 bis 2004. Die besten Animationsfilme der Jahre 2001 bis 2004. Schüren, Marburg 2005, ISBN 3-89472-386-6

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]