Oscars 1941

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen

De Oscars 1941 sünd an’n 27. Februar 1941 in’t Biltmore Hotel in Los Angeles vergeven worrn. Dat weer de dörteihnte Oscarvergaav. Vergeven warrt de Pries an Filmen ut dat Vörjohr, in dissen Fall also vun 1940. Modereert weer de Vergaav vun Walter Wanger. Bi disse Vergaav weer nee, dat de Winners to’n eersten mol bit to de Priesvergaav geheem hollen weern.

Bi disse Vergaav weer Rebecca de Film mit de meisten Nomineeren: de Film weer för tosamen ölven Kategorien vörslahn. An’n fakensten wunnen hett mit dree Oscars de Film The Thief of Bagdad.

Kategorien (Winners un Nomineerte)[ännern | Bornkood ännern]

Best Film[ännern | Bornkood ännern]

David O. Selznick för Rebecca

Anatole Litvak för All This, and Heaven Too (dt.: Hölle, wo ist dein Sieg)
Walter Wanger för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Darryl F. Zanuck för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)
Charlie Chaplin för The Great Dictator (dt.: Der große Diktator)
David Hempstead för Kitty Foyle (dt.: Fräulein Kitty)
Hal B. Wallis un Jack L. Warner för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
John Ford un Walter Wanger för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)
Sol Lesser för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
Joseph L. Mankiewicz för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)

Best Speelbaas[ännern | Bornkood ännern]

John Ford för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)

Sam Wood för Kitty Foyle (dt.: Fräulein Kitty)
William Wyler för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
George Cukor för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)
Alfred Hitchcock för Rebecca

Best Hööftdorsteller[ännern | Bornkood ännern]

James Stewart för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)

Raymond Massey för Abe Lincoln in Illinois
Henry Fonda för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)
Charles Chaplin för The Great Dictator (dt.: Der große Diktator)
Laurence Olivier för Rebecca

Beste Hööftdorstellersche[ännern | Bornkood ännern]

Ginger Rogers för Kitty Foyle (dt.: Fräulein Kitty)

Bette Davis för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
Martha Scott för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
Katharine Hepburn för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)
Joan Fontaine för Rebecca

Best Nevendorsteller[ännern | Bornkood ännern]

Walter Brennan för The Westener (dt.: Der Westerner)

Albert Bassermann för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Jack Oakie för The Great Dictator (dt.: Der große Diktator)
James Stephenson för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
William Gargan för They Knew What They Wanted

Beste Nevendorstellersche[ännern | Bornkood ännern]

Jane Darwell för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)

Barbara O’Neil för All This, and Heaven Too (dt.: Hölle, wo ist dein Sieg)
Ruth Hussey för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)
Marjorie Rambeau för Primrose Path
Judith Anderson för Rebecca

Best Originaldreihbook[ännern | Bornkood ännern]

Preston Sturges för The Great McGinty (dt.: Der große McGinty)

Ben Hecht för Angels Over Broadway
Norman Burnstine, Heinz Herald un John Huston för Dr. Ehrlich’s Magic Bullet (dt.: Paul Ehrlich – Ein Leben für die Forschung)
Charles Bennett un Joan Harrison för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Charles Chaplin för The Great Dictator (dt.: Der große Diktator)

Best Originalgeschicht[ännern | Bornkood ännern]

Benjamin Glazer un Hans Székely för Arise, My Love

Walter Reisch för Comrade X
Hugo Butler un Dore Schary för Edison, the Man (dt.: Der große Edison)
Leo McCarey, Bella Spewack un Sam Spewack för My Favorite Wife (dt.: Meine liebste Frau)
Stuart N. Lake för The Westener (dt.: Der Westerner)

Best Dreihbook na Vörlaag[ännern | Bornkood ännern]

Donald Ogden Stewart för The Philadelphia Story (dt.: Die Nacht vor der Hochzeit)

Nunnally Johnson för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)
Dalton Trumbo för Kitty Foyle (dt.: Fräulein Kitty)
Dudley Nichols för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)
Robert E. Sherwood un Joan Harrison för Rebecca

Best Kamera (Farv)[ännern | Bornkood ännern]

Georges Périnal för The Thief of Bagdad (dt.: Der Dieb von Bagdad)

Oliver T. Marsh un Allen M. Davey för Bitter Sweet
Arthur C. Miller un Ray Rennahan för The Blue Bird
Victor Milner un W. Howard Greene för North West Mounted Police (dt.: Die scharlachroten Reiter)
Leon Shamroy un Ray Rennahan för Down Argentine Way (dt.: Galopp ins Glück)
Sidney Wagner un William V. Skall för Nordwest Passage (dt.: Nordwest-Passage)

Best Kamera (Swartwitt)[ännern | Bornkood ännern]

George Barnes för Rebecca

Tony Gaudio för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
Ernest Haller för All This, and Heaven Too (dt.: Hölle, wo ist dein Sieg)
James Wong Howe för Abe Lincoln in Illinois
Charles Lang för Arise, My Love
Rudolph Maté för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Harold Rosson för Boom Town (dt.: Der Draufgänger)
Joseph Ruttenberg för Waterloo Bridge (dt.: Ihr erster Mann)
Gregg Toland för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)
Joseph A. Valentine för Spring Parade

Best Szenenbild (Farv)[ännern | Bornkood ännern]

Vincent Korda för The Thief of Bagdad (dt.: Der Dieb von Bagdad)

Richard Day un Joseph C. Wright för Down Argentine Way (dt.: Galopp ins Glück)
Hans Dreier un Roland Anderson för North West Mounted Police (dt.: Die scharlachroten Reiter)
Cedric Gibbons un John C. Detlie för Bitter Sweet

Best Szenenbild (Swartwitt)[ännern | Bornkood ännern]

Cedric Gibbons un Paul Groesse för Pride and Prejudice (dt.: Stolz und Vorurteil)

Lionel Banks un Robert Peterson för Arizona
James Basevi för The Westener (dt.: Der Westerner)
Richard Day un Joseph C. Wright för Lillian Russell
Hans Dreier un Robert Usher för Arise, My Love
Alexander Golitzen för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Anton Grot för The Sea Hawk (dt.: Der Herr der sieben Meere)
John Victor Mackay för Dark Command (dt.: Schwarzes Kommando)
John Otterson för The Boys from Syracuse
Van Nest Polglase un Mark-Lee Kirk för My Favorite Wife (dt.: Meine liebste Frau)
Lewis J. Rachmil för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
John DuCasse Schulze för My Son, My Son! (dt.: Die Irrwege des Oliver Essex)
Lyle R. Wheeler för Rebecca

Best Toon[ännern | Bornkood ännern]

Douglas Shearer för Strike Up the Band (dt.: Heiße Rhythmen in Chicago)

John Aalberg för Kitty Foyle (dt.: Fräulein Kitty)
Bernard B. Brown för Spring Parade
Edmund H. Hansen för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)
Nathan Levinson för The Sea Hawk (dt.: Der Herr der sieben Meere)
John P. Livadary för Too Many Husbands (dt.: Ein Ehemann zuviel)
Charles L. Lootens för Behind the News
Thomas T. Moulton för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
Elmer Raguse för Captain Caution (dt.: Überfall auf die Olive Branch)
Loren L. Ryder för North West Mounted Police (dt.: Die scharlachroten Reiter)
Jack Whitney för The Howards of Virginia

Best Snitt[ännern | Bornkood ännern]

Anne Bauchens för North West Mounted Police (dt.: Die scharlachroten Reiter)

Hal C. Kern för Rebecca
Warren Low för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
Robert L. Simpson för The Grapes of Wrath (dt.: Früchte des Zorns)
Sherman Todd för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)

Best Trickeffekt[ännern | Bornkood ännern]

Lawrence W. Butler un Jack Whitney för The Thief of Bagdad (dt.: Der Dieb von Bagdad)

Jack Cosgrove un Arthur Johns för Rebecca
Paul Eagler un Thomas T. Moulton för Foreign Correspondent (dt.: Der Auslandskorrespondent)
Farciot Edouart un Gordon Jennings för Dr. Cyclops (dt.: Dr. Zyklop)
Farciot Edouart, Gordon Jennings un Loren L. Ryder för Typhoon (dt.: Die Hölle der Südsee)
John P. Fulton, Bernard B. Brown un Joe Lapis för The Boys from Syracuse
John P. Fulton, Bernard B. Brown un William Hedgcock för The Invisible Man Returns (dt.: Der Unsichtbare kehrt zurück)
A. Arnold Gillespie un Douglas Shearer för Boom Town (dt.: Der Draufgänger)
Byron Haskin un Nathan Levinson för The Sea Hawk (dt.: Der Herr der sieben Meere)
R. T. Layton, Ray Binger un Thomas T. Moulton för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)
Howard Lydecker, William Bradford, Bud Thackery un Berbert NorschWomen in War
Ray Seawright un Elmer Raguse för One Billion B.C. (dt.: Tumak, der Herr des Urwalds)
Fred Sersen un Edmund H. Hansen för The Blue Bird
Vernon L. Walker un John Aalberg för Swiss Family Robinson (dt.: Die Insel der Verlorenen)

Best Original-Filmmusik[ännern | Bornkood ännern]

Leigh Harline, Paul J. Smith un Ned Washington för Pinocchio

Aaron Copland för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
Louis Gruenberg för The Fight for Life
Richard Hageman för The Howards of Virginia
Richard Hageman för The Long Voyage Home (dt.: Der lange Weg nach Cardiff)
Werner R. Heymann för One Billion B.C. (dt.: Tumak, der Herr des Urwalds)
Alfred Newman för The Mark of Zorro (dt.: Im Zeichen des Zorro)
Miklós Rózsa för The Thief of Bagdad (dt.: Der Dieb von Bagdad)
Frank Skinner för The House of the Seven Gables (dt.: Das Haus mit den sieben Giebeln)
Max Steiner för The Letter (dt.: Das Geheimnis von Malampur)
Herbert Stothart för Waterloo Bridge (dt.: Ihr erster Mann)
Franz Waxman för Rebecca
Roy Webb för My Favorite Wife (dt.: Meine liebste Frau)
Meredith Willson för The Great Dictator (dt.: Der große Diktator)
Victor Young för Arizona
Victor Young för Dark Command (dt.: Schwarzes Kommando)
Victor Young för North West Mounted Police (dt.: Die scharlachroten Reiter)

Best Filmmusik[ännern | Bornkood ännern]

Alfred Newman för Tin Pan Alley

Anthony Collins för Irene
Aaron Copland för Our Town (dt.: Unsere kleine Stadt)
Cy Feuer för Hit Parade of 1941
Erich Wolfgang Korngold för The Sea Hawk (dt.: Der Herr der sieben Meere)
Charles Previn för Spring Parade
Artie Shaw för Second Chorus
George Stoll un Roger Edens för Strike Up the Band (dt.: Heiße Rhythmen in Chicago)
Victor Young för Arise, My Love

Best Leed[ännern | Bornkood ännern]

„When You Whish Upon a Star“ (Leigh Harline un Ned Washington) ut Pinocchio

„Our Love Affair“ (Roger Edens un Arthur Freed) ut Strike Up the Band (dt.: Heiße Rhythmen in Chicago)
„It’s a Blue World“ (Chet Forrest un Bob Wright) ut Music in My Heart
„I’d Know You Anywhere“ (Jimmy McHugh un Johnny Mercer) ut You’ll Find Out
„Only Forever“ (James V. Monaco un Johnny Burke) ut Rhythm on the River
„Love of My Life“ (Artie Shaw un Johnny Mercer) ut Second Chorus
„Waltzing in the Clouds“ (Robert Stolz un Gus Kahn) ut Spring Parade
„Who Am I?“ (Jule Styne un Walter Bullock) ut Hit Parade of 1941
„Down Argentine Way“ (Harry Warren un Mack Gordon) ut Down Argentine Way (dt.: Galopp ins Glück)

Best animeert Kortfilm[ännern | Bornkood ännern]

Metro-Goldwyn-Mayer för The Milky Way (dt.: Die Milchstraße)

Leon Schlesinger för A Wild Hare (dt.: Die Hasenfalle)
Metro-Goldwyn-Mayer för Puss Gets the Boot (dt.: Jerry treibt’s zu bunt)

Best Kortfilm – Een Filmrull[ännern | Bornkood ännern]

Pete Smith för Quicker’n a Wink

Warner Bors. för London Can Take It!
Metro-Goldwyn-Mayer för More About Nostradamus
RKO Radio för Siege

Best Kortfilm – Twee Filmrullen[ännern | Bornkood ännern]

Warner Bors. för Teddy the Rough Rider

Metro-Goldwyn-Mayer för Eyes of the Navy
Warner Bros. för Service with the Colors

Sünnere Utteken[ännern | Bornkood ännern]

Ehrenoscar Bob Hope
Nathan Levinson
Pries för Technische Verdeensten Anton Grot

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]