Miranda (Maand)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Opnahm vun Miranda

Miranda is vun de fief groten Maanden von den Uranus de lüttste. De Naam is afleid von de Dochter von Prospero ut „The Tempest“ (platt: De Storm) von William Shakespeare. Ok de groten Maanden hebbt Naamen ut de Warken von Shakespeare oder Alexander Pope, na en Idee von John Herschel. Miranda is an’n 16. Februar 1948 von den US-amerikaanschen Astronom Gerard Kuiper opdeckt worrn.

Ümloop[ännern | Bornkood ännern]

Miranda löpt in en middleren Afstand von 129.872 km in 33 Stünnen un 54 Minuuten eenmal üm Uranus. De Bahn hett en Exzentrizität von 0,0013 un weekt dormit en beten von en Kreis af. Se is üm 4,34 ° gegen den Äquater von den Planeten kippt.

So as de meisten Maanden hett ok Miranda en bunnen Rotatschoon un wiest dorüm jümmer de lieke Siet no den Uranus. Dat kummt, as de Rotatschoon jüst so lang durt as en ganzen Ümloop üm den Planeten.

Egenschoppen un Opbo[ännern | Bornkood ännern]

Miranda is nich so ganz kugelig rund. Sien Maat is 480 × 468,4 × 465,8 km, wobi he mit blots 1,2 g/cm³ bannig wenig Dicht opwiest. To’n gröttsten Deel besteiht Mirand ut Wateries. Deswegen het he ok en bannig groote Albedo von 0,34. Dat heet, dat Miranda 34 % von dat Licht dat ankummt ok wedder afstrahlt. Dorto kommt noch Silikat-Steen un Kohlenstoff-Verbinnen as dat Methan. Op de Bavensiet liggt de Temperatur bi ungefäähr -190 °C.

In’n Januar 1986 is an den Uranus de Ruumsond Voyager 2 vörbiflogen. De hett to ok masse Biller von Miranda maakt un den Maand vermeten. Dorbi is opdeckt worrn, dat de Bavensiet bannig ruug is un veele Falten un Schluchten opwiest, de to’n Deel bit to 20 km deep wesen künnt. Dat sütt ut, as wenn de Maand in de Historie mehrmols twei gaan weer ober dör de egen Sworkraft wedder tohopen bakt is. As Grund dorför waart grote Tiedenkräft oder en Tosamstöten mit en anneren Himmelskörper vermot. Das letzte is aver ehr wohrschienlich, as Miranda as eenzige Maand von den Uranus so en Struktur zeigt.