The Commitments (Film)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Filmdaten
Plattdüütsch Titel:
Originaltitel: The Commitments
Düütsch Titel: Die Commitments
Produkschoonsland: Irland
Grootbritannien
USA
Johr vun’t Rutkamen: 1991
Läng: 118 Minuten
Originalspraak: Engelsch
Öllersfreegaav in Düütschland: FSK 12
Filmkru
Speelbaas: Alan Parker
Dreihbook: Dick Clement
Ian La Frenais
Roddy Doyle
Produkschoon: Lynda Myles
Roger Randall-Cutler
Musik: The Commitments
Kamera: Gale Tattersall
Snitt: Gerry Hambling
Szenenbild: Brian Morris
Kledaasch: Penny Rose
Dorstellers

The Commitments (op plattdüütsch so veel as „De Hengaven“; dt. Titel: Die Commitments) is de Titel vun en irisch-britischen Speelfilm, de op den gliek nöömten Roman vun Roddy Doyle baseert. De Film hannelt vun en Koppel vun junge Lüüd ut Dublin, de en Soul-Grupp grünnt. Die Vörlaag weer de eerste Deel vun de Romantrilogie The Barrytown Trilogy. De annern beiden Romanen sünd ok verfilmt worrn ünner de Titels The Snapper un The Van.

Inholt[ännern | Bornkood ännern]

De junge Jimmy Rabbitte hett keen Arbeit, dorför aver en Droom: He is bannig vun de Musik andoon un will den Soul na Irland bringen. Dorto will he de „hardste Arbeiter-Grupp vun de Welt“ grünnen, ofschoonst he sülvst keen Instrument speelt un ok nich goot noog singen kann. Also geiht he op de Söök na Liddmaten, mit de he sien Droom wohr warrn laten will. Na un na finnt he sien Lüüd, deels dör Tofall, deels över Bekannte un deels ok över en Insettels in’t Dagblatt. So stellt he sien Musikgrupp tohopen, wobi he Hülp hett vun den ölleren Joey Fagen, de fröher mit beropene Musikers speelt hett.

De eersten Proven gaht noch nich recht vöran. Liekers wiest sik gau, dat se in jemehr Tosamenspeel ut Musikers un Singers ünner dat Management vun Rabbitte grote Motivatschoon mitbringt. Nich toletzt ok wegen Joey, de jem jümmer wedder Andriev gifft. Na eenige Tiet hebbt se jemehrn eersten Optritt op en Fest, dat vun de Karkengemeen organiseert warrt. Mit de Tiet warrt se to en öörtliche Attrakschoon. Sogor Jimmy sien Vadder, de vun’n Soul toeerst gor nix hollen deit, finnt langsom Gefallen an de Musik.

De Spood wasst. Jüst as de Grupp en Optritt in’t Gallagher’s speelt, warrt Jimmy en Platenverdrag anboden. Man, de Musikers kriegt sik so bannig in de Plünnen, dat se dorvun al nix mehr mitkriegen doot. So goot jem de Musik eent hett, vun’n Charakter her sünd se doch to ünnerscheedlich. Dorto kummt Afgunst un de Egozentrik vun enkelte Liddmaten – de Grupp fallt ut’neen. De Striet geiht so wiet, dat se sik sogor an’n Hals gaht. De letzte Drapen, de dat Fatt opletzt to’n Överlopen bringt, is en Optritt tosamen mit Wilson Pickett, den Joey kloormaakt hebben will. Man Pickett lett sik nich sehn. Jimmy is daalslahn un löpt tofoot na Huus. Mit Joey kriggt he Striet un glöövt, dat he em mit Wilson Pickett wat vörlogen hett.

Op’n Weg na Huus kummt Jimmy en Limousine in de Mööt. De Fohrer fraagt em na den Weg na’t Gallagher’s, man he kann em nich mehr seggen as dat de Pub al to hett. As sik rutstellt, weer dat Limousine vun Wilson Pickett.

Kritik[ännern | Bornkood ännern]

Dat Lexikon vun’n internatschonalen Film beteken den Film as Kummedie mit Swung, de den griesen Alldag vun de Figuren aver nich ut de Ogen verlütt. De Film weer ünnerhollern wegen de Speelllun un Musikalität vun de unverbruukten Dorstellers un de Inszeneren, de veel op Details Weert leggt.

De Filmbewertungssteed Wiesbaden hett de Produkschoon mit dat Prädikat sünners weertvull uttekent.

Utteken[ännern | Bornkood ännern]

The Commitments weer tohopen för 17 Filmpriesen vörslahn, dorünner ok för den Oscar in de Kategorie Best Snitt. Uttekent weer de Film mit teihn Priesen, as to’n Bispeel mit:

  • 1992: den BAFTA Award in de Kategorie Beste Regie för Alan Parker
  • 1992: den BAFTA Award in de Kategorie Best Filmsnitt för Gerry Hambling
  • 1992: den BAFTA Award in de Kategorie Best Film för Roger Randall-Cutler, Lynda Myles, Alan Parker
  • 1992: den BAFTA Award in de Kategorie Best Dreihbook na Vörlaag för Dick Clement, Ian La Frenais, Roddy Doyle
  • 1992: den Brit Award in de Kategorie Best Soundtrack
  • 1992: den ALFS Award in de Kategorie Britisch Speelbaas vun’t Johr för Alan Parker
  • 1992: den ALFS Award in de Kategorie Britisch Poduzent vun’t Johr för Roger Randall-Cutler, Lynda Myles
  • 1992: den ALFS Award in de Kategorie Britisch Dreihbookschriever vun’t Johr för Dick Clement, Ian La Frenais, Roddy Doyle

Soundtrack[ännern | Bornkood ännern]

The Commitments Music from the Original Motion Picture Soundtrack (AAD) is 1991 bi de Beacon Communications Corporation un MCA Records mit en Speelduer vun 42 Minuuten un 10 Sekunnen rutkamen.

To The Commitments höört: Robert Arkins, Michael Aherne, Angeline Ball, Maria Doyle, Dave Finnegan, Bronagh Gallagher, Félim Gormley, Glen Hansard, Dick Massey, Kenneth McCluskey, Johnny Murphy un Andrew Strong. Produzeert weer dat Album vun Paul Bushnell, Kevin Killen un Alan Parker. Tooningenieur un -mischer weer Kevin Killen. Opnahmen weer dat Album in de Ringsend Road Studios, Dublin, bi Ocean Way Recording, Los Angeles un The Hit Factory, London.

  1. Mustang Sally (Bonny Rice)
  2. Take me to the River (Al Green & Mabon Hodges)
  3. Chain of Fools (Don Covay)
  4. The Dark End of the Street (Dan Penn un Chips Moman)
  5. Destination Anywhere (Nickolas Ashford un Valerie Simpson)
  6. I Can't Stand the Rain (Donald Bryant, Ann Peebles & Bernard Miller)
  7. Try a little Tenderness (Harry Woods, Jimmy Campbell un Reg Connelly)
  8. Treat Her Right (Gene Kurtz un Roy Head)
  9. Do Right Woman Do Right Man (Dan Penn un Chips Moman)
  10. Mr. Pitiful (Otis Redding & Steve Cropper)
  11. I Never Loved a Man (Ronnie Shannon)
  12. In the Midnight Hour (Wilson Pickett & Steve Cropper)
  13. Bye Bye Baby (Mary Wells)
  14. Slip Away (Wilbur Terrell, Marcus Daniels un William Armstrong)

Op dat Album weern aver nich all Leder op, de in’n Film vörkamen sünd. De Tracks, de noch fehlen deen, sünd later op dat Album The Commitments - Rarities rutkamen. Dorop weern bito noch fief vun Andrew Strong interpreteerte Stückens, de in’n Film nich to hören weern (Tracks 12-16).

  1. Hard To Handle (Otis Redding)
  2. Grits Ain't Groceries (Little Milton)
  3. I Thank You (Sam & Dave)
  4. That’s The Way Love Is (Marvin Gaye)
  5. Show Me (Joe Tex)
  6. Saved (LaVern Baker)
  7. Too Many Fish In The See (The Marvelettes)
  8. Fa-Fa-Fa-Fa-Fa (Sad Song) (Otis Redding)
  9. Land Of A Thousand Dances (Fats Domino)
  10. Nowhere To Run (Martha & the Vandellas)
  11. Bring It On Home To Me (Sam Cooke)

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Roddy Doyle: Die Commitments. Roman (Originaltitel: The Commitments). Düütsch vun Renate Orth-Guttmann. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfort an’n Main 2002, 154 S., ISBN 3-596-15301-8

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]