Angel Heart

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Filmdaten
Plattdüütsch Titel:
Originaltitel: Angel Heart
Düütsch Titel: Angel Heart
Produkschoonsland: USA
Kanada
Grootbritannien
Johr vun’t Rutkamen: 1987
Läng: 113 Minuten
Originalspraak: Engelsch
Franzöösch
Öllersfreegaav in Düütschland: FSK 16
Filmkru
Speelbaas: Alan Parker
Dreihbook: Alan Parker
Produkschoon: Mario Kassar,
Elliott Kastner,
Alan Marshall,
Andrew G. Vajna
Musik: Trevor Jones
Kamera: Michael Seresin
Snitt: Gerry Hambling
Szenenbild: Brian Morris
Kledaasch: Aude Bronson-Howard
Dorstellers

Angel Heart (op plattdüütsch so veel as „Den Engel sien Hart“) is de Titel vun en US-amerikaansch-kanaadsch-britschen Psychothriller ut dat Johr 1987. Speelbaas vun den Film weer Alan Parker, de sülvst ok dat Dreihbook schreven hett na William Hjortsberg sien Roman Falling Angel. De Hööftrull weer mit Mickey Rourke besett.

Inholt[ännern | Bornkood ännern]

De Privatdetektiv Harry Angel leevt Mitt vun de 1950er Johren in New York City. He maakt ’n beten den Indruck, as harr em dat Leven tosett. Över de Afkaaten-Kanzlei warrt em en Fall andragen. Dorachter stickt de undörsichtige Klient Louis Cypher, de em den Opdrag gifft den Musiker Johnny Favorite to finnen, de inst Jonathan Liebling heten hett un na’n Tweeten Weltkrieg versuwnnen is. De hett bi Cypher noch Schullen, de nu indreven warrn schüllt. De eerste Spoor föhrt Angel na en Krankenhuus, in dat Favorite wegen en Amnesie as Naklapp vun en Bregensschaden behannelt worrn is. Favorite is aver lang al verleggt worrn. Angel söcht den Dokter, de em behannelt hett, in sien Privathuus op un fraggt em över Favorite ut. As he in en Diner noch kort wat eten un drinken weer, geiht he nochmol to den Dokter torüch, finnt em aver ümbröcht vör.

Dorna föhrt Angel wieter na New Orleans, woneem he Kuntakt opnehmen will to en Voodoo-Schamansche, de wat weten künn. vun wegen dat se Favorite inst kennt hett. Man, de Fro is intwüschen doodbleven. Op’n Karkhoff dröpt Angel aver ehr Dochter Epiphany Proudfoot, mit de he later en sexuelle Verbinnen ingeiht. Epiphany un noch wietere Tügen warrt in’n Verloop vun de Ünnersöken op bannig gresige Oort un Wies an de Siet maakt. All Henwiesen düüt aver dorop hen, dat Harry Angel de Möörder is.

Opletzt finnt Angel rut, de he sülvst de verswunn’ne Johnny Favorite is, de an Amnesie lieden deit. Sien ne’e Identität as Harry Angel hett he annahmen, as he in en Silvesternacht en jungen Soldatenmit Naam Harry Angel in en Ritual ümbröcht hett un dorbi sien noch tucken Hart eten hett. Louis Cypher stellt sik as de Luzifer, also de Düvel rut, de Favorite inst bi sien Loopbahn as Musiker holpen hett, as de em dorför sien Seel versproken harr. Mit Epiphany, de dorna mit grote Wohrschienlichkeit sien Dochter weer, harr he also wiel de Ünnersöken Inzest begahn. Vun Cypher warrt Angel/Favorite gewohr, dat he all de Tügen sülvst an de Siet maakt hett ünner Inwirken vun den Düvel. In de Slussszeen verlütt Johnny bi’t Instigen in en Fohrstohl, de na ünnen – sotoseggen in de Höll – fohrt, bi’t Verarbeiten vun sien Doon den Verstand.

Kritik[ännern | Bornkood ännern]

  • Roger Ebert hett in de Chicago Sun-Times vun’n 6. März 1987 schreven, dat de Inholt vun’n Film de snaaksche Logik vun en bösen Droom harr. He loov dat Speel vun Lisa Bonet un Brownie McGhee as ok den Stil vun’n Film. He schreev, dat Bonet ehr Rull düütlich anners weer as de ut The Cosby Show un dat se in ehr unbännige Sexualität kontrovers is. Man, he meen ok, dat Rourke den Middelpunkt vun’n Film besetten de as en „Bett, dat för Gewalt nich maakt weer“[1].
  • Rita Kempley schreev in de Washington Post vun’n 6. März 1987, dat De Niro mit sien Dorstellen överdrieven deiht. Se loov dat Dorstellen vun Rourke, Bonet un Rampling[2].
  • Dat Lexikon vun’n internatschonalen Film beteken den Film as blödig un gresig. Man künn em nich as en Reflekschoon över den Gloven, Höhnergloven, Okkultismus un Satanismus ernst nehmen. Man de Inszeneeren weer as brillant loovt[3].
  • prisma-online beteken den Film as intelligent un delikat. De Inszeneeren un dat Speel weer loovt[4].

Utteken[ännern | Bornkood ännern]

De Film weer 1988 in dree Kategorien för den Saturn-Pries vörslahn: För’t beste Dreihbook (Alan Parker), de beste Nevendorstellersche (Lisa Bonet) un den besten Nevendorsteller (Robert De Niro). Wunnen hett de Film aver blots een Filmpries, neemlich ok 1988 den Young Artist Award för Lisa Bonet as Beste junge Dorstellersche in en Speelfilm.

Achtergrünnen[ännern | Bornkood ännern]

De Film weer in New York City, in New Jersey un in Louisiana dreiht. De Produkschoon hett dorbi üm un bi 17 Millionen US-Dollar köst. In de USA hett de Film in de Kinos 17,2 Millionen US-Dollar inspeelt, in Grootbritannien ruchweg 1,1 Millionen Pund Sterling un in Düütschland ümrkent üm un bi 5,4 Millioen Euro.

De Film speelt mit verschedene Saken op den Karn vun de Geschicht an. To’n Bispeel röhrt Harry all Wapen an, vördem de Oppers dormit ümbröcht warrt, wat dorop hendüüt, dat he sülvst de Möörder is. Jeed mol, wenn Harry in en Spegel kieken deit, beleevt he de Rüchblennen vun den Neejohrsavend, an den he den jungen Soldaten ümbröcht hett. De Flashbacks warrt ünnermolt vun den Toon vun en Hartslag. Bito warrt Hunnen hibbelig, wenn Harry in de Neeg is, wat dorop anspeelt, dat Hunnen en sössten Sinn hebbt un Harry sien böösordige Natur föhlt.

Ok in de Naams steekt veel Andüden: So steiht de Naam Angel för en Engel, wiel Louis Cypher en Anspelen op Luzifer, de fallen Engel ut de Bibel. Johnny Favorite wiest dorop hen, dat Luzifer na de Bibel toeerst Gott sien favoriseerten Engel weer. De Naams vun Louis Cypher sien Afkaaten sünd Winesap un MacIntosh, wat beids Appelsorten sünd. In de christlichen Symbolik steiht de Appel för den Sünnenfall. Bito bruukt Krusemark den Decknaam Edward Kelly. Dat weer en Okkultist ut dat 16. Johrhunnert.

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Filmkritik vun Roger Ebert
  2. Filmkritik vun Rita Kempley
  3. Filmkritik in’n Lexikon vun’n Internatschonalen Film
  4. Filmkritik op www.prisma-online.de

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]