Heka (Steern)

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Heka
Orion constellation map.png

λ liggt nöördlich vun de Verbinnen BeteigeuzeBellatrix
Positschoon un Beteken
Steernbild Orion;Ori
Rektaszension 5h35m08,27s
Deklinatschoon +9°56′2,96″
Annere Naams Meissa
Bayer-Beteken λ
Flamsteed-Tall 39
Bright-Star-Kataloog HR 1879/1880
Henry-Draper-Kataloog HD 36861/36862
SAO-Kataloog SAO 112921
Physikaalsch Parameter
Afstand ~1.100 Lj
schienbor Helligkeit 3,54 / 5,61
Spektralklass O8 III / B0.5 V
Sünnerheiten Dubbelsteern

Heka (araab.: الهقعة al-haqʿa „Witten Plack“) oder Meissa (araab.: Al-Maisan „Dat Lüchten“) sünd Naams för den Steern λ Orionis, de ’n beten nöördliche vun de Lien BeteigeuzeBellatrix liggt. He is de ölvenhellste Steern vun’n Orion.

Heka is en Resensteern vun de Spektralklass O8 III un en schienbore Helligkeit vun 3,54. Sien Dörmeter is ruchweg 10 mol so groot as vun de Sünn[1] un hett ruchweg de 28-facke Masse.[2] Bito is Heka en swacke Röntgenborn mit en Energiespitz in’t Rebeet 0.2–0.3 keV.

Heka is in Wohrheit en Dubbelsteernsystem mit en Winkelafstand vun 4,41″. De lüttere Steern hett en schienbore Helligkeit vun 5,61 mit de Spektralklass B0,5 V un höört to de Hööftreeg. In gröttere Feernrohren kann he al sehn warrn. Man dat gifft noch de Kumponent Heka C, de wat wieter weg liggt. Dat is en Hööftregensteern mit de Spektralklass F8 V. Dat warrt vermoodt dat Heka C noch vun en Brunen Dwarg ümkreist warrt, de blots en lütte Masse opwiest.[3]

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Underhill, A. B. et al. (1979): Effective temperatures, angular diameters, distances and linear radii for 160 O and B stars, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 189: 601–605
  2. Tetzlaff, N.; Neuhäuser, R.; Hohle, M. M. (2011): A catalogue of young runaway Hipparcos stars within 3 kpc from the Sun, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 410 (1): 190–200, doi:10.1111/j.1365-2966.2010.17434.x
  3. Franciosini, E.; Sacco, G. G. (2011): XMM-Newton observations of the young open cluster around λ Orionis, Astronomy & Astrophysics 530: A150, doi:10.1051/0004-6361/201015248