Dead Reckoning (Film)

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Filmdaten
Plattdüütsch Titel:
Originaltitel: Dead Reckoning
Düütsch Titel: Späte Sühne
Produkschoonsland: USA
Johr vun’t Rutkamen: 1947
Läng: 100 Minuten
Originalspraak: Engelsche Spraak
Öllersfreegaav in Düütschland: FSK 16
Filmkru
Speelbaas: John Cromwell
Dreihbook: Steve Fisher
Oliver H. P. Garrett
Allen Rivkin
Produkschoon: Sidney Biddell
Musik: Marlin Skiles
Kamera: Leo Tover
Snitt: Gene Havlick
Szenenbild: Stephen Goosson
Rudolph Sternad
Kledaasch: Jean Louis
Dorstellers

Dead Reckoning (op plattdüütsch so veel as „verloren Afreken“; dt. Titel: Späte Sühne) is en US-amerikaanschen Film Noir ut dat Johr 1947 vun den Speelbaas John Cromwell. Dat Dreihbook vun den Krimi baseert op en Vertellsel vun Sidney Biddell un Gerald Drayson Adams. In Düütschland is de Film 1951 rutkamen.

Inholt[ännern | Bornkood ännern]

De Film warrt sotoseggen in en Oort Torüchblennen wiest: De Hööftperson, ‚Rip‘ Murdock, vertroet sik en Preester an, vun wegen dat he dat Geföhl hett, dat welke achter em her sünd. So will he dorför sorgen, dat tomindst een de Wohrheit kennt, wenn em wat tostöten schüll. He vertellt, wat he de letzten Daag beleevt hett.

Die beiden Fallschirmjagers Murdock un Drake kamt ut den Tweeten Weltkrieg wedder torüch un schüllt in Washington ehrt warrn. Man, op den Weg dorhen lööpt Drake ut’n Tog weg un blifft verswunnen. Murdock nimmt de Spoor op un söcht na Henwiesen, de em na Gulf City föhrt. Dor warrt he gewohr, dat Drake bi en Autounfall verbrennt is. Bi sien Naforschen warrt Murdock wies, dat Drake ünner verkehrten Naam in de Armee intreden is, üm vun en Anklaag wegen Moord aftokamen. He schall en rieken ollen Mann, de Chandler heet, ümbröcht hebben, vunwegen dat he sik in den sien Fro Coral verkeken harr.

In en Nachtclub nimmt Murdock Kuntakt op to Louis Ord, de Tüüg vun den Moord weer. De vertellt em, dat he en Breef vun Drake harr. In de Bar dröpt he ok de Fro Coral un den Barbesitter Martinelli. Man, jichtenswat is in sien Drunk mischt worrn un Murdock warrt bewusstlos. As he den annern Dag waak warrt, finnt he Ord sien Liek in sien Hotelkamer, de he verswinnen lett vördem de Polizei indrapen deit. Lieutenant Kincaid hett neemlich en anonymen Henwies kregen.

So arbeit Murdock mit Coral tohopen. Sien Verdacht is, dat Martinelli Ord an de Siet maakt hett, üm an den Breef rantokamen. Also brickt he in Martinelli sien Büro in un finnt den Safe apen vör. Dor finnt he ok den Breef vun Drake. He nimmt noch den Rükels vun Jasmin wohr – as bi Coral ehr Rükelwater – denn kriggt he een över’n Kopp neiht un warrt daalslahn. As he wedder to sik kummt, warrt he vun Krause dör de Mangel nahmen, en Macker vun Martinelli. De will neemlich weten, wat in den Breef steiht, Murdock kann aver utneihn. An disse Steed ennt de Rahmengeschicht bi’n Preester, as Murdock kloor warrt, dat Coral dorachter steken mutt.

He söcht ehr in ehr Appartementhuus op. Coral versekert, dat se mit de Saak nix to doon hett. Man, se gifft to, dat se ehrn Ehmann in Nootwehr doodschaten hett. De Moordwapen hett se Martinelli anvertroet, de ehr siether ünner Druck setten un erpressen deit. Mit Coral tosamen will Murdock ut de Stadt weggahn. Vörher aver will he de Moordwapen vun Martinelli torüchhalen, üm Coral noch mol op de Proov to stellen. Mit en Pistool besöcht he Martinelli, de em verkloren deit, dat he mit Coral verheiraat is. He sülvst harr Chandler üm de Eck bröcht un Drake de Saak anlast, dormit Coral nich wegen Bigamie rankregen warrn künn. As Martinelli un Murdock ut dat Huus rutgahn doot, warrt Martinelli aver doodschaten.

Murdock neiht mit Coral ut. Op de Fohrt ünnerstellt he ehr, dat se egentlich em drapen wullt harr, un nich Martinelli. Se richt de Pistool op em un schütt. Murdock verlütt de Kontroll över dat Auto un neiht gegen ’n Boom. Murdock överleevt den Unfall, man, Coral blifft an ehr sworen Besehren doot. In’t Krankenhuus gifft Murdock ehr wiel ehr letzten Minuuten Trost.

Kritik[ännern | Bornkood ännern]

  • De Evangeelsche Filmbeobachter snack dorgegen vun en mauen Kriminalfilm, de to Anfang mit Malesse angifft, sik naher aver ut düsterste Borns spiesen deit.[2]

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Filmkritik in’t Lexikon vun’n internatschonalen Film
  2. Evangelischer Presseverband München, Kritik Nr. 346/1955

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]