Derailed (2005)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Filmdaten
Plattdüütsch Titel:
Originaltitel: Derailed
Düütsch Titel: Entgleist
Produkschoonsland: Grootbritannien
USA
Johr vun’t Rutkamen: 2005
Läng: 107 Minuten
Originalspraak: Engelsch
Öllersfreegaav in Düütschland: FSK 16
Filmkru
Speelbaas: Mikael Håfström
Dreihbook: Stuart Beattie
Produkschoon: Lorenzo di Bonaventura
Musik: Ed Shearmur
Kamera: Peter Biziou
Snitt: Peter Boyle
Szenenbild: Andrew Laws
Kledaasch: Natalie Ward
Dorstellers

Derailed (op plattdüütsch so veel as: „vun’t Gleis afkamen“; dt. Titel: Entgleist) is de Titel vun en US-amerikaanschen Film ut dat Johr 2005 mit Clive Owen un Jennifer Aniston in de Hööftrullen. De Film baseert op den glieknöömten Psychothriller vun James Siegel. Speelbaas weer de de sweedsche Mikael Håfström.

Inholt[ännern | Bornkood ännern]

Charles Schine is Familienvadder un Fackmann för Warf. Dat Leven löpt so wiet as dat lopen schall. Man een Dag dröpt he de smucke Lucinda Harris, de em in de Bahn mit dat Fohrgeld uthülpen deit. Ok se is verheiraat un hett en Dochter. De beiden finnt to’nanner un so düüt sik an, dat de beiden mit’nanner frömdgahn wüllt. Se lannt tohopen in en billig Hotel. Aver jüst, as se dorbi sünd sik uttotehn störmt de Verbreker Philippe LaRoche in de Kamer, sleiht Charles daal un vergeiht sik an Lucinda. Charles will dorna na de Polizei gahn, man Lucinda lehnt dat af, üm jemehr Frömdgahn heemlich to hollen.

Dorna fangt LaRoche an, Geld vun Charles to foddern. He will för sien Stillswiegen 20.000 US-Dollar vun em hebben. Charles betahlt dat Geld, hett vörher aver noch mol mit Lucinda bi ehr Arbeiststeed snackt, üm ehr doch noch vun de Polizei to övertügen. Dat will se aver nich, vunwegen dat ehr Ehmann üm keen Pries wat dorvun mitkriegen dröff, üm ehr Dochter nich to verleren. Se vertellt Charles sogor dorvun, dat se afdreven hett na den Vörfall. LaRoche kriggt aver nich noog. Söss Weken later geiht he Charles noch mol wedder an, un fraagt ditmol na 100.000 Dollar. Man dat Geld will Charles nich locker maken, vunwegen dat he dat för de Therapie vun sien swoor kranke Dochter Amy bruken deit, de ünner Diabetes mellitus lieden deit. Charles fraagt sien kriminellen Bekannten Winston, dat he em LaRoche vun’n Hals hollen schallen. Dat geiht aver scheef: Winston warrt vun LaRoche dootschaten, so dat Charles nu keen annern Weg mehr sütt, as dat Geld to betahlen, wat för sien Dochter vörsehn weer.

He söcht noch mol na Lucinda an ehr Arbeitssteed, mutt dor aver faststellen, dat he nich mit de wohren Lucinda Harris to doon harr. In Wohrheit heet de Fro Jane un hett blots as Üthülp in de Bank arbeit. As Charles de Saak wieter verfolgen deit kummt eh dorop, de he in en vigeliensche Fall gahn is: Jane un LaRoche sünd in Wohrheit Mackers, de intwüschen ok al dat nächste Opper utkeken hebbt. Charles luurt LaRoche op, as de wedder in de Hotelkamer inbreken will un sleiht em daal. In de Kamer vertellt he dat ne’e Opper, woans de Laag is. Dorophen kummt dat to en Scheeteree, bi de schienbor blots Charles överleven deit. He kann ahn sehn to warrn utneihn un kriggt in de Hotellobby ok de Aktentasch mit sien Geld torüch, as de Polizei den Safe apen maken lett. Mit Hülp vun den Anhinger vun de Tasch kann he sik as Besitter utwiesen.

Man wegen de Saak mit dat Geld Utpressen hett he in sien Firma Geld an se Siet bröcht. Charles warrt dorüm to gemeennüttig Arbeit veroordeelt, de he as Schoolmeester in en Gefängnis afleisten mutt. He söcht sik dorför dat Gefängnis ut, in dat LaRoche insitten deit, de jümmer noch an’t Leven is. He smuggelt en Mess in dat Gefängnis, dat he inst vun Winston tosteken kregen hett, un stickt LaRoche af, kann de Situatschoon aver as Nootwehr dorstellen.

Kritik[ännern | Bornkood ännern]

  • De film-dienst 4/2006 beteken den Film as eendimensional entwickelten thirller, de kuum Spannung opboet oder unvermoden Saken produzeert. He beswöör de moraalsche Fasten vun de börgerliche Karnfamilie un strieterisch Döögd, de in en reakschonäre Sülvstjustiz-Mentalität münnt.
  • Dat Hamborger Avendblatt schreev dorgegen vun en spannenden Film unvergleek de Ümsetten vun de Geschicht mit Warken vun Alfred Hitchcock. Speelbaas Mikael Håfström weer en fien Geföhl för dat Tosamenspeel vun Macht un Grusigkeiten toseggt.[1]
  • Die Welt loov Vincent Cassel in de Rull vun den legen Kerl, kritiseer aver dat Enn vun’n Film tohopen mit dat Postskriptum. Dat Blatt meen, dat de Speelbaas versöken de, sik Amerika antosmeren.[2]

Produkschoon[ännern | Bornkood ännern]

De Film is in Chicago dreiht worrn, woneem de Geschicht ok spelen deit. De Opnahmen in’t Gefängnis sünd in’t Joliet Correctional Center in Joliet entstahn, wat aver al 2002 dicht maakt worrn is. Bito sünd Szenen in London dreiht worrn. De Kosten vun de Produkschoon legen bi ruchweg 22 Millionen US-Dollar. Alleen in de US-amerikaanschen Kinos hett he üm un bi 36 Millionen US-Dollar inspeelt.

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Behrens, Volker: „Zug um Zug aus der Spur geraten“. In: Hamburger Abendblatt, 23. Februar 2006, Nr. 46/2006, S. 7.
  2. Krekeler, Elmar; Hermann, Max: „Nie einen Zug verpassen“. In: Die Welt, 23. Februar 2003, Nr. 46/2006, S. 29.

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]