Verfallsreeg

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

En Verfallsreeg is de Affolg vun Verfallsprodukten ut’n radioaktiven Verfall, de tostannen kummt, wen en radioaktiv Nuklid in en anner’t Nuklid verfallt, dat ok wedder radioaktiv is un wieter verfallt. Dat Produkt ut en Verfall warrt Dochternuklid nöömt, wenn dat wieter verfallt, warrt dat nächste Produkt as Enkelnuklid betekent, dat folgen as Oorenkelnuklid un so wieter. De Verfallsreeg gifft also an, in welke Isotopen dat Utgangsnuklid oder Muddernuklid de Reeg na verfallt. Bi de natürlichen Verfallsoorden blifft de Massentall gliek (bi de Gamma- un de Betastrahlen) oder warrt üm veer minnert (bi de Alphastrahlen). Dat gifft dorüm för de sworen natürlichen Radionukliden veer verschedene Verfallsregen, de dör de Massentallen (links hoochstellt) eendüdig bestimmt warrt[1].

De natürlichen Verfallsregen[ännern | Bornkood ännern]

Dat gifft dree vullstännig vörkamen natürliche Verfallsregen:

De veerte Verfallsreeg kummt bit op den letzten Schritt in de Natur nich vör, vun wegen dat dat lang bestännige Neptunium-237, dat den Naam geven hett un an’n Anfang vun de Reeg steiht, so goot as vullstännig verfallen is un de Twüschenprodukten blots korte Halfweertstieten hebbt. Blots dat letzte Radionuklid vun disse Reeg, Wismut-209 is wegen sien bannig lange Halfweertstiet noch dor un is sogor lange Tiet för dat Endnuklid vun disse Reeg hollen worrn. Eerst 2003 is opdeckt worrn, dat sik dat dorbi üm en Alphastrahler mit en Halfweertstiet vun 19 Trillionen Johren hannelt. Dat Utgangsnuklid vun de Reeg is also Neptunium-237, faken warrt aver ok Plutonium-241 as Utgangsnuklid angeven. Dat Endnuklid is Thallium-205 (4n+1-Reeg).

Ut en sünnere Mengde vun en unbestännig Nuklis billt sik dör Verfall en Mischen ut de Nukliden, de em in de Verfallsreeg opfolgt, so lang bit all Karns de Reeg bit na dat Endnuklid dörlopen hebbt. De Nukliden, de en lütte Halfweertstiet hebbt, gifft dat in de Mischen blots in lütte Mengden, wiel sik de Nukliden mit lange Halfweertstieten starker ansammelt.

Laag in de Nuklidkoort[ännern | Bornkood ännern]

Neutronentall N =  124   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149   150 
Americium Z = 95





















241Am
alpha




Plutonium Z = 94




















239Pu
alpha
240Pu
alpha
241Pu
beta (99,0075 %) alpha (0,0025 %)


244Pu
alpha
Neptunium Z = 93



















237Np
alpha


240Np
beta



Uran Z = 92
















233U
alpha
234U
alpha
235U
alpha
236U
alpha
237U
beta
238U
alpha

240U
beta


Protactinium Z = 91















231Pa
alpha

233Pa
beta
234Pa
beta







Thorium Z = 90












227Th
alpha
228Th
alpha
229Th
alpha
230Th
alpha
231Th
beta (99,999999 %) alpha (0,000001 %)
232Th
alpha

234Th
beta






Actinium Z = 89











225Ac
alpha

227Ac
beta (98,62 %) alpha (1,38 %)
228Ac
beta











Radium Z = 88








221Ra
alpha

223Ra
alpha
224Ra
alpha
225Ra
beta
226Ra
alpha
227Ra
alpha
228Ra
beta










Francium Z = 87









221Fr
alpha (99,9 %) beta (0,1 %)

223Fr
beta (99,994 %) alpha (0,006 %)














Radon Z = 86






217Rn
alpha
218Rn
alpha
219Rn
alpha
220Rn
alpha

222Rn
alpha
223Rn
beta













Astat Z = 85





215At
alpha

217At
alpha (99,99 %) beta (0,01 %)
218At
alpha (99,90 %) beta (0,10 %)
219At
alpha (99,99 %) beta (0,01 %)
















Polonium Z = 84

210Po
alpha
211Po
alpha
212Po
alpha
213Po
alpha
214Po
alpha
215Po
alpha (99,999977 %) beta (0,000023 %)
216Po
alpha

218Po
alpha (99,98 %) beta (0,02 %)
















Wismut Z = 83

209Bi
alpha
210Bi
beta (99,99987 %) alpha (0,00013 %)
211Bi
alpha (99,72 %) beta (0,28 %)
212Bi
beta (64,06 %) alpha (35,94 %)
213Bi
beta (97,91 %) alpha (2,09 %)
214Bi
beta (99,98 %) alpha (0,02 %)
215Bi
beta


















Blie Z = 82 206Pb
207Pb
208Pb
209Pb
beta
210Pb
beta (˜100% alpha (1,9·10−6 %)
211Pb
beta
212Pb
beta

214Pb
beta


















Thallium Z = 81 205Tl
206Tl
beta
207Tl
beta
208Tl
beta
209Tl
beta
210Tl
beta





















Quecksülver Z = 80

206Hg
beta
























Neutronentall N =  124   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149   150 
 
Legende:
Uran-Radium-Reeg
Uran-Actinium-Reeg
(Plutonium-) Thorium-Reeg
Neptunium-Reeg
(Pielen nich na Maat)
 
Wohrschienliche Verlängern
Wohrscihenliche Verlängern
Wohrschienliche Verlängern
Wohrschienliche Verlängern

 

Histoorsche Beteken[ännern | Bornkood ännern]

In de klassischen Tiet vun’t Utforschen vun de radioaktiven Verfallsregen sünd de ünnerscheedlichen Nukliden mit verschedene Naams betekent worrn, woran de Tohöörigkeit to een vun de natürlichen Verfallsregen un de glieken Egenschoppen aftolesen weern. So sünd to’n Bispeel Radon, Thoron un Actinon allens Eddelgasen[3]:

Hüütige Name Histoorsche Naam Langversion vun’n Naam
238U U Uran
235U AcU Actinuran
234U UII Uran II
234Pa UZ Uran Z
234mPa UX2 Uran X2
234Th UX1 Uran X1
231Th UY Uran Y
230Th IO Ionium
228Th RdTh Radiothor
227Th RdAc Radioactinium
228Ac MsTh2 Mesothor 2
228Ra MsTh1 Mesothor 1
226Ra Ra Radium
224Ra ThX Thorium X
223Ra AcX Actinium X
223Fr AcK Actinium K
222Rn Rn Radon
220Rn Tn Thoron
219Rn An Actinon
218Po RaA Radium A
216Po ThA Thorium A
215Po AcA Actinium A
214Po RaC' Radium C'
212Po ThC' Thorium C'
211Po AcC' Actinium C'
210Po RaF Radium F
214Bi RaC Radium C
212Bi ThC Thorium C
211Bi AcC Actinium C
210Bi RaE Radium E
214Pb RaB Radium B
212Pb ThB Thorium B
211Pb AcB Actinium B
210Pb RaD Radium D
210Tl RaC" Radium C"
208Tl ThC" Thorium C"
207Tl AcC" Actinium C"

De Uran-Radium-Reeg de in disse ollen Naamsgeven as folgt utsehn:

U → UX1 → UX2 (→ UZ) → UII → Io → Ra → Rn → RaA → RaB → RaC → RaC' (oder RaC") → RaD → RaE → RaF → 206Pb

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Radioanalytisches Labor Buheitel: Delayed-Coincidence Liquid Scintillation Spectrometry (DCLSS). (geprüft am: 2008-03-02)
  2. D. C. Hoffman, F. O. Lawrence, J. L. Mewherter, F. M. Rourke: Detection of Plutonium-244 in Nature. In: Nature. 234, 1971, S. 132–134 (DOI: 10.1038/234132a0).
  3. C. M. Lederer, J. M. Hollander, I. Perlman: Table of Isotopes. 6. Oplaag, Wiley & Sons, New York 1968

Kiek ok[ännern | Bornkood ännern]

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Verfallsreeg. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.