Norbert Joos

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Norbert Joos, Schesaplana.

Norbert „Noppa“ Joos (* 6. September 1960 in Chur; † 10. Juli 2016 bi den Afstieg vun’ Piz Bernina)[1] weer en Swiezer Bargstieger un Bargführer.

Leven[ännern | Bornkood ännern]

Sien Loopbahn fung all fröh an. So hett he all mit 12 Johr dat Matterhorn besteegen. Kört vör sien 20. Gebortsdag harr he all de dree groot Nordwanden vun de Alpen besteegen (Eiger, Matterhorn un Grandes Jorasses).

Mit dat Bestiegen vun den Denali hett he sück to dat Höhenbargstiegen towendt. He hett 13 vun de 14 Achtduusender besteegen:

Datum Barg Anmarken
10. Juni 1982 Nanga Parbat, 8125m Diamirwand Kinshoferroute
11. Mai 1984 Manaslu, 8163m NW-Normalroute
24. Oktober 1984 Annapurna, 8091m Ostgrat Nord-Süd Överschreeden, gemeensam mit Erhard Loretan
19. Juni 1985 K2, 8611m Abruzzisporn
29. Mai 1987 Broad Peak, 8051m NW-Route im Alleengang
23. Juni 1988 Gasherbrum II, 8034m Normalroute
7. Juni 1993 Hidden Peak, 8080m NW-Japanerroute
23. Mai 1994 Cho Oyu, 8188m Tichyroute
19. Mai 1995 Dhaulagiri, 8167m NO-Grat
1. Mai 1996 Shisha Pangma, 8027m Normalroute vun Tibet
16. Mai 2002 Makalu, 8485m Franzosenroute NW-Seite
15. Mai 2004 Lhotse, 8516 Westwand
14. Mai 2006 Kangchendzönga, 8586m Südostwand

To dat Bestiegen vun all Achtduusender fehl hüm blots noch de Mount Everest (8848 m), an de sien Bestiegen he in’ Mai 2008 scheitern dee. Joos haarr seggt, dat he kien wiederen Versöök ünnernehmen wull. Dat weer sien Teel ween, all Achtdussender ahn tosätzlichen Suerstoff to bestiegen.[2] De Everest leeg aber siet sien 2006 in’ Afstieg vun den Kangchendzönga erleeden Hirnslag buterhalv vun sien Mögelkeiten.[3] Siet 1990 bedreev he en Bargsportgeschäft in Chur, in dat he nah eegen Angaven 60 % vun sien Arbeitstiet verbroch. Buterdem hett he as Bargführer arbeit.

Sien Dood[ännern | Bornkood ännern]

An fröhen Nahmiddag vun den 10. Juli 2016 befunn sück Norbert Joos bi den Afstieg vun den Piz Bernina tosommen mit twee Gasten in en Dreeerseilschap up den Spallagrat. Twee Fruen, de ok to de Grupp hörrn deen, folgten as Tweeerseilschap. De fiev Bargstieger harrn in de Tschiervahütt övernacht, weer över den Biancograt to’n Tipp hochsteegen un wullen över den Spallagrat to de Marco-e-Rosa-Hütte afstiegen. Up en Hööcht vun 3900 Metern över Normalnull is een Person utrutscht un hett de beid anner Liddmaaten vun Joos sien Seilschap ca. 160 Meter nah ünnern reeten. Joos hett sück bi den Afstört so swoor besehrt, dat de Rettungskräfte blots noch sien Dood faststellen kunnen, de beid annern, en 56-johrige Italienerin un en 58-johriger Italiener, hemm den Unfall swoor besehrt överleevt.[4]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Karin Steinbach Tarnutzer, Peter Schmid: Norbert Joos: Auf die höchsten Berge der Welt. AS Verlag, 2008, ISBN 978-3-909111-61-9.

Weblinks[ännern | Bornkood ännern]

Einzelnachweise[ännern | Bornkood ännern]

  1. |http://www.spiegel.de/panorama/gesellschaft/schweiz-bergsteiger-norbert-joos-stuerzt-in-den-tod-a-1102423.html] Unglück am Piz Bernina: Bergsteiger Norbert Joos stürzt in den Tod, SPIEGEL ONLINE, Hamburg Germany, afropen an’ 12. Juli 2016
  2. Karin Steinbach Tarnutzer, Peter Schmid: Norbert Joos: Auf die höchsten Berge der Welt, 2008, Sieden 314, 322
  3. Thorsten Kaletsch: Wort für Wort: Extrem-Alpinist Noppa Joos: «Ich bin Gott noch nie begegnet», Verlag : Outdoor Guide, 2009, Sieden 32, 40
  4. [1] Unfall am Piz Bernina: Bündner Bergführer Norbert Joos tödlich verunglückt, Neue Zürcher Zeitung, nzz.ch vabn’ 11. Juli 2016, afropen an’ 12. Juli 2017