Michel Mayor

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Michel Mayor vör dat Paranal-Observatorium (2012).

Michel Gustave Édouard Mayor (* 12. Januar 1942 in Echallens, Kanton Waadt) is en Swiezer Astronom, de as Perfesser an de Afdeelen för Astronomie vun de Universität Genf arbeit. Gemeensam mit Didier Queloz hett he 1995 den eersten extrasolaren Planeten, de um en sünnenähnlichen Steern kreist (51 Pegasi b) opdeckt, woför beid 2019 den Nobelpries för Physik kreegen hemm.

Leven[ännern | Bornkood ännern]

Michel Mayor hett Physik an de Universität Lausanne studeert un kreeg 1971 an dat Observatorium Genf in den Fackberiek Astronomie sien Doktertitel. He bleev dor mit Utnahm vun Upenhollen an dat Observatorium Cambridge, an de Europääsch Süüdsternwaacht (ESO) in Chile un an dat Observatorium Hawaii bi disser Institutschoon beschäftigt. Van 1989 bit 1992 weer he Präsident vun den Wetenschaplichen Biraat vun de ESO, van 1988 bit 1991 weer he Präsident vun de Kommission to de galaktischen Struktur bi de Internatschonale Astronomische Union un van 1990 bit 1993 in glieker Positschoon bi de swiezerisch Sellschop för Astrophysik un Astronomie. He is siet 1984 Perfesser an de Universität Genf un, nahdem he 2007 emiriteert is, dor Honorarperfesser.

Wirken[ännern | Bornkood ännern]

Mayor hett de Spektrographen ELODIE (51pegb), CORALIE un HARPS, mit de mehr as 500 Exoplaneten opdeckt wurrn sünd, entwickelt. Siet dat Opdecken vun 51 Pegasi b weer Michel Mayor mit sien Forscherteam an völ wiederen extrasolaren Planetenopdecken bedeeligt.

He is verantwortlich för dat Opdecken vun den eersten extrasolaren Planeten in en Orbit um en sünnenähnlichen Steern, wat as Mielensteen in de Historie vun de Astronomie gellt un mit den Nobelpries würdigt wurr. Mit Hülp vun sien Dokteranden Didier Queloz kunn he 1995 middels en hoochuplösen Spektrographen en um 51 Pegasi roteeren, jupiterähnlichen Planeten nahwiesen.[1] De Existenz vun dissen Planeten, 51 Pegasi b, wurr an’n 12. Oktober 1995 vun de US-amerikaansch Wetenschapler Geoffrey William Marcy un Robert Paul Butler bestätigt.

Bit 2005 hett he mehr as 300 wetenschapliche Publikatschonen verfaat. Siet 2013 tell hüm Thomson Reuters wegen de Tall vun sien Zitatschonen to de Favoriten up en Nobelpries (Thomson Reuters Citation Laureates).[2] 2019 kreeg he den Nobelpries för Physik.

Ehrungen un Utteknungen[ännern | Bornkood ännern]

Weblinks[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Michel Mayor. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. Mayor, Queloz: A Jupiter-mass companion to a solar-type star, Nature, Band 378, 1995, S. 355–359; (Abstract)
  2. 2013 Predictions bi Thomson Reuters (sciencewatch.com); afropen an’n 25. September 2013.