Hogenfeld

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Wapen/Flagg Koort
hett keen Wapen
Hogenfeld
Laag vun Hogenfeld in Düütschland
Basisdaten
Bundsland: Neddersassen
Landkreis: Oosterholt
Gemeen: Oosterholt-Scharmbeek
Inwahners:
Postleettall: 27711
Vörwahl: 04791
Geograafsche Laag:
Koordinaten:53° 14′ N, 8° 49′ O
53° 14′ N, 8° 49′ O

Hogenfeld (hoochdüütsch Hohenfelde) is en Deel von Oosterholt in de Gemeen Oosterholt-Scharmbeek in’n Landkreis Oosterholt, Neddersassen.

Geografie[ännern | Bornkood ännern]

De Oort liggt op de Oosterholter Geest nich wied af von de Geestkant na de Masch un dat Moor an de Hamm, de dree Kilometer in’n Süüdoosten langsflütt. Dat Water ut dat Rebeed flütt över Gravens na’n Fangstaken un denn in de Hamm.

Histoorsch weren de Öörd ümto: Wist un Pennigbüttel in’n Noorden, Horst un Neendamm in’n Noordoosten, Ahrensfeld un Muskau in’n Oosten, Oosterholt in’n Süden un Scharmbeek in’n Westen. Vondaag warrt düsse Öörd aver all as Deel von Oosterholt-Scharmbeek ansehn.

Historie[ännern | Bornkood ännern]

De Moorkolonie Weyerdamm dichtbi in’t Moor harr jümmer wedder Problemen mit Hoogwater in de Hamm, dat den Oort Weyerdamm överswemmen dee. Dorüm sünd jümmer mehr Hööv in dat Moor opgeven worrn. De Kolonisten sünd to’n groten Deel na Hogenfeld op de Geest tagen. Düsse Hööv op dat Hogenfeld sünd toeerst noch to Weyerdamm tellt worrn, aver later sünd se to Hogenfeld tellt worrn.

Verwaltungsgeschicht[ännern | Bornkood ännern]

In de Franzosentied hett de Oort toeerst 1810 bet 1811 binnen dat Königriek Westfalen to de Mairie Oosterholt in’n Kanton Oosterholt höört un denn von 1811 bet 1814 to dat Franzöösche Kaiserriek ünner Napoleon un dor ok wedder to de Mairie Oosterholt in’n Kanton Oosterholt.

De Oort hett vör 1885 to de Huusvaagdie Oosterholt in dat Amt Oosterholt tohöört. Na 1885 weer dat in’n Kreis Oosterholt, de 1932 mit’n Kreis Blomendal to’n ne’en un grötteren Kreis Oosterholt tohoopgahn is.

De Oort höört von öllers bi de Gemeen Oosterholt mit bi. Oosterholt hett mit Scharmbeek un dree annere Gemenen 1927 de ne’e Gemeen Oosterholt-Scharmbeek billt, de mit de Gemeenreform in Neddersassen an’n 1. März 1974 noch grötter worrn is.

Inwahnertall[ännern | Bornkood ännern]

Johr Inwahners
1791-00-001791[1] 6 Füürsteden
1824-00-001824[2] 6 Füürsteden
1848-00-001848[3] 180 Lüüd. 30 Hüüs*
1871-12-011. Dezember 1871[4] 192 Lüüd. 25 Hüüs
1885-12-011. Dezember 1885[5] 233 Lüüd. 35 Hüüs
* tohoop mit Weyerdamm

Religion[ännern | Bornkood ännern]

Hogenfeld is evangeelsch-luthersch präägt un höört to dat Kaspel von de Marien-Kark in Oosterholt.

För de Kathoolschen is de Hillige-Familie-Kark in Oosterholt tostännig.

Weertschop un Infrastruktur[ännern | Bornkood ännern]

För Hogenfeld is de freewillige Füürwehr Oosterholt-Scharmbeek mit tostännig.

Verkehr[ännern | Bornkood ännern]

Dör Hogenfeld löppt de Kreisstraat 5, de in’n Noorden na Pennigbüttel an de Landsstraat 153 ran föhrt un in’n Süüdwesten över Oosterholt un Lintel an de Bundsstraat 74 ran. De B 74 föhrt in’n Noordoosten an Hambargen un Gnarrenborg langs na Bremervöör un in’n Süüdwesten na Hu’e un Bremen-Noord.

De Opfohrt 16 Bremen-Noord op de Autobahn 27 (Afsnidd BremenBremerhoben) un de A 270 liggt so teihn Kilometer in’n Süüdwesten von Hogenfeld.

De nächste Bahnhoff is annerthalv Kilometer in’n Süüdwesten de Bahnhoff Oosterholt-Scharmbeek an de Bahnlien Bremen–Bremerhoben.

Footnoten[ännern | Bornkood ännern]

  1. Christoph Barthold Scharf: Statistisch-Topographische Samlungen zur genaueren Kentnis aller das Churfürstenthum Braunschweig-Lüneburg ausmachenden Provinzen. Meier, Bremen 1791, Sied 108
  2. Curt Heinrich Conrad Friedrich Jansen: Statistisches Handbuch des Königreichs Hannover. Hannover 1824, Sied 284
  3. Friedrich Wilhelm Harseim, Carl Schlüter: Statistisches Handbuch für das Königreich Hannover. Schlütersche Hoffbookdruckeree, Hannover 1848, Sied 137
  4. Die Gemeinden und Gutsbezirke des Preussischen Staates und ihre Bevölkerung. Berlin 1873, Sied 156
  5. Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885. Verlag des Königlichen statistischen Bureaus, Berlin 1888, Sied 165