Charlton Heston

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Charlton Heston, 2001

Charlton Heston (boren as John Charles Carter; * 4. Oktober 1923[1] in Evanston, Illinois; † 5. April 2008 in Beverly Hills, Kalifornien) weer en US-amerikaansch Schauspeler un Börgerrechtler. Van 1998 bit 2003 weer he Präsident vun de National Rifle Association. Bekannt wurrn is he dör Hööftrullen in verscheeden, in de 1950er un 1960er Johren bannig anseggt Monumentalfilmen. För sien Titelrulle as Ben Hur in den glieknamigen Filmklassiker van 1959 wurr he mit en Oscar uttekent. Heston bleev bit in hooch Öller en fraagt Dorsteller. Wegen en Alzheimer-Erkrankung muss he sien Loopbahn vör de Tiet afsluuten.

Leven[ännern | Bornkood ännern]

Kindheit[ännern | Bornkood ännern]

He wurr all as Kind „Chuck“ nömmt, de Körtform vun sien tweet Vörnaam Charles. As sück sien Öllern scheeden laaten hemm – Chuck weer dor teihn Johr olt – hett he de Naam vun sien Steefvader Chester Heston (weer Besitter vun en Saagwark) un den Gebortsnaam vun sien Moder Charlton as Vörnaam an.

Karriere as Schauspeler[ännern | Bornkood ännern]

Nah den Besöök vun de Stolp Grammar School in sien Heimatstadt, hett he de New Trier High School in Winnetka besöcht un dor sien Talent för de Schauspeleree opdeckt. He hett denn Schauspeel an de Northwestern University studeert, wo he ok eerstmals in de Hööftrull vun en Filmprojekt, en 16-mm-Stummfilm vun Studenten över dat Stück vun Henrik Ibsen, Peer Gynt (1941), mitwarken dee. 1949 folg en Adaptschoon vun Julius Caesar (1949). Bi beid Filmen harr Heston sien Kommilitone David Bradley Regie führt.

Charlton Heston (1963)

Heston, de ok för dat Radio arbeiten dee, deen wiels den Tweeten Weltkriegs dree Johr lang bi de Air Force. Later hett he as Model in New York arbeit, wo he sien latere Fru Lydia Clarke kennenlehren dee, de mit dissen Berop ehr Levensünnerholt verdeen. Nah de Heiraat 1944 truck dat Ehepaar nah North Carolina, wo Heston in Asheville en eegen Theater leiten dee, in dat he ok sülvst up de Bühne stunn.

1947 kehr he nah New York torüch, um in Katharine Cornell hör Wedderupnahm vun de Shakespeare-Tragödie Antonius und Cleopatra sien Debüt an’ Broadway to geven. En breet US-amerikaansch Publikum wurr he dör sien Interpretatschonen vun Roman- un Theaterhelden in eenzelt Episoden (1949–1952) vun de spooriek Feernsehreeg Studio One bekannt, dorünner Heathcliff ut Sturmhöhe (1950) un de Titelfigur ut Macbeth (1951).

Nu weer ok Hollywood up den Schauspeler upmarksom wurrn. William Dieterle geev Heston de Hööftrull in sien Film noir Stadt im Dunkel (1950). Dorin speelt he en Kriegsheimkehrer, de as Speler un Bookmaker to de Teelschiev vun en psychopathischen Killer wurrd. Dornah wurr Heston vun Regisseur Cecil B. DeMille för den mit en Oscar uttekent Zirkusfilm Die größte Schau der Welt (1952) verplicht. Veer Johr later geev hüm DeMille de Rull vun Moses in den Monumentalfilm Die zehn Gebote (1956), mit de Heston de endgültige Dörbröök in Hollywood gelung. För disse Rull kreeg he buterdem sien eerst Nomineeren för den Golden Globe Award.

De 1,91 Meter groot Dorsteller mit den athletischen Körperbau un den imposanten Börstumfang gull as Idealbesetten för de Monumentalfilme ut Hollywood in de 1950er un 1960er Johren, in de he överlevensgroot Charaktere dorstell. He geev Heroen in allen Genres en Gesicht,[2] un speel ünner annern den spaanschen Natschonalhelden El Cid in El Cid (1961), Johannes de Döper in Die größte Geschichte aller Zeiten (1965) oder Michelangelo in Michelangelo – Inferno und Ekstase (1965). Sien gröttste Spood weer aber de Titelrull in William Wyler sien Ben Hur (1959), dat upwändigste Filmprojekt vun de 1950er Johren. Heston wunn för disse Rull den Oscar as best Hööftdorsteller.

As de Monumentalfilmwell Midden vun de 1960er Johren utleep, is Heston in dat Science-Fiction-Genre wesselt un speel mehrfack Mannlüüd, de in apokalyptischen Welten um hör Överleven kämpen mussen (Planet der Affen, 1968; Omega-Mann, 1971; …Jahr 2022… die überleben wollen, 1973). Bit in de laat 1970er Johren bleev he en fraagten Dorsteller vun heroisch Mannlüüd, de sück in Extremsituatschonen bewähren un weer to’n Bispeel as Hööftdorsteller vun Katastrophenfilmen as Airport '75 – Giganten am Himmel (1974), Erdbeben (1974), Zwei Minuten Warnung (1976) oder U-Boot in Not (1978) populär.

1973 speel he in Die drei Musketiere (as later ok in de Fortsetten) den intriganten Kardinal Richelieu. Af de 1980er Johren geev dat wegen sien Öller meest kien passen Rullen mehr för hüm. Midden vun dat Johrteint hett hüm TV-Mogul Aaron Spelling för de nee Reeg Das Imperium – Die Colbys, en Aflegger vun de populär Feernsehreeg Der Denver-Clan anhüert. Heston övernehm de Hööftrull, nahdem Kirk Douglas un Burt Lancaster afseggt harrn.

2003 hett man Heston in Egidio Eronico sien Drama My Father, Rua Alguem 5555 an de Siet vun Thomas Kretschmann in sien letzt Filmrull sehn, in de he den berüchtigten KZ-Dokter Josef Mengele dorstellen dee. Kört tovor harr Heston in’ August 2002 de Apenlichkeit över sien Alzheimer-Erkrankung Bescheed seggt. Ebenfalls 2003 keem de Animatschoonsfilm Ben Hur, för de he de Titelrull snackt hett, in de US-amerikaansch Kinos.

In de Loop vun sien Karriere weer Heston in över 120 Film- un Feernsehrullen to sehn.

Af un to is he ok as Regisseur togang ween. So führ he Regie un övernehm ok Hööftrullen bi Antonius und Cleopatra (1972, ok Dreihbook), den Avendüerfilm Goldfieber (1982) oder de Feernsehadaptschoon vun Robert Bolt sien spoodriek Theaterstück A Man for All Seasons (1988).

Van 1965 bit 1971 weer Heston Präsident vun de Screen Actors Guild, de amerikaansch Schauspeler-Gewerkschap[2], buterdem weer he ok Präsident vun dat American Film Institute. [3] As Theaterschauspeler weer he noch 1985 in Herman Wouk sien The Caine Mutiny Court-Martial in dat Londoner Queen’s-Theater to sehn, mit de he sien Debüt up de engelsch Bühne fier.[4] 1988 hett he en chineesch Version vun Wouk sien Roman an dat Pekinger Volkstheater inszeneert.[5] In de 1990 produzeert Hörbookreeg Giants of Philosophy övernehm Heston de Rull vun den Verteller.

Politisch Positschonen[ännern | Bornkood ännern]

In de 1960er Johren[ännern | Bornkood ännern]

Charlton Heston 1963 mit Sidney Poitier (links) un Harry Belafonte (Mitte) bi den Civil-Rights-Marsch
Charlton Heston mit US-Präsident Ronald Reagan, 1981

Heston gull in den USA as politisch liberal. He hett mit Martin Luther King tosommenarbeit, hett swaart Schauspelers in Hollywood hulpen, nehm an dat Bestreiken vun Lokalen deel, de kien Swaarten as Gasten hemm wullen un hett de Deelnehmer bi King sien Protestmarsch 1963 anführt, de to de rechtlich Verankerung vun Börgerrechten 1964 führt hett. Heston hett immer dat Woord för Gliekberechtigung un gegen Rassismus greepen. Nahdem Martin Luther King doodschaaten wurrn weer, hett Heston restriktiv Rassengesetten fordert. Later hett Heston aber ok konservativ-republikaansch Positschonen vertreden. So hett he sück bispeelswies för dat nicht inschränkte Recht up Wapenbesitt insett, as dat in den 2. Tosatzartikel to de Verfaaten vun de USA fastleggt is.

In de 1990er Johren[ännern | Bornkood ännern]

Heston gull as entscheeden Gegner vun de political correctness. He is 1992 in en Time-Warner-Aktionärsversammeln intreden, um dor de Woortluut vun den umstreeden Leedtext vun Cop Killer vörtolesen. He seech dorin en direkten Tosommenhang tüschen dat Leed un de Unruhen in Los Angeles 1992. De US-Rapper Ice-T hett doruphen sien Verdrag mit den Medienkonzern verloren.

NRA-Aktivitäten[ännern | Bornkood ännern]

Nahdem Heston 1997 tonächst Viezpräsident vun de Wappenbesittervereenigung National Rifle Association (NRA) wurrn weer, övernehm he dor 1998 dat Amt vun den Präsidenten. Wegen sien Insetten för de NRA kreeg Heston völ Kritik. De Filmemaker Michael Moore stell Heston in sien Film Bowling for Columbine (2002) as pietätlos in Tosommenhang mit de US-amerikaansch Schoolmassakers dor. Moore hett seggt, dat Heston trotz oder sogor jüst wegen dat vörangahn Schoolmassaker vun Littleton kört Tiet later en NRA-Versammeln in dat dicht bi liggen Denver afhollen harr.[6] Dat weer de Johreshööftversammeln vun de NRA, deren Programm um de Festlichkeiten kürzt, luut NRA aber wegen de knapp Tiet un dormit ut rechtlichen Grünnen nich up en lateren Termin to verschuven ween weer.

Privates[ännern | Bornkood ännern]

Siet den 17. März 1944 weer Charlton Heston mit Lydia Clarke (* 1923) verheiraadt.[7] Dat Ehepaar harr twee Kinner, den Söhn Fraser Clarke Heston (* 12. Februar 1955) un de Adoptivdochter Holly Ann Heston Rochell (* 2. August 1961). Fraser Clarke Heston is in’ Filmgewarf as Regisseur, Produzent un Dreihbookschriever tätig.

Charlton Heston is in’ April 2008 in’ Biween vun sien Fru Lydia in sien Huus in Beverly Hills storven.

Filmrullen (Utwahl)[ännern | Bornkood ännern]

Johr Titel Synchroonsnacker
1941 Peer Gynt  
1950 Julius Caesar  
1950 Dark City
dt.: Stadt im Dunkel
Heinz Engelmann
1952 The Greatest Show on Earth
dt.: Die größte Schau der Welt
Wilhelm Borchert
1952 The Savage
dt.: Der weiße Sohn der Sioux
Horst Niendorf
1952 Ruby Gentry
dt.: Wildes Blut
Sebastian Fischer
1953 The President’s Lady
dt.: Gefährtin seines Lebens
 
1953 Pony Express
dt.: Die Outrider
Heinz Engelmann
1953 Arrowhead
dt.: Die Bestie der Wildnis
Heinz Engelmann
1954 The Naked Jungle
dt.: Wenn die Marabunta droht
Wilhelm Borchert
1954 Secret of the Incas
dt.: Geheimnis der Inkas
Gert Günther Hoffmann
1955 The Far Horizons
dt.: Am fernen Horizont
Gert Günther Hoffmann
1955 The Private War of Major Benson
dt.: Der Privatkrieg des Major Benson
Horst Niendorf
1956 The Ten Commandments
dt.: Die zehn Gebote
Wilhelm Borchert
1956 Three Violent People
dt.: Rivalen ohne Gnade
Gert Günther Hoffmann
1958 Touch of Evil
dt.: Im Zeichen des Bösen
Horst Niendorf
1958 The Buccaneer
dt.: König der Freibeuter
Wilhelm Borchert
1958 The Big Country
dt.: Weites Land
Horst Niendorf
1959 Ben-Hur
dt.: Ben Hur
Wilhelm Borchert
1959 The Wreck of the Mary Deare
dt.: Die den Tod nicht fürchten
Wilhelm Borchert
1961 El Cid Paul Klinger
1962 The Pigeon That Took Rome
dt.: Es begann in Rom
Arnold Marquis
1962 Diamond Head
dt.: Der König von Hawaii
Wilhelm Borchert
1963 55 Days at Peking
dt.: 55 Tage in Peking
Paul Klinger
1964 Major Dundee
dt.: Sierra Chariba
Helmo Kindermann
1964 The Agony and the Ecstasy
dt.: Michelangelo – Inferno und Ekstase
Helmo Kindermann
1965 The Greatest Story Ever Told
dt.: Die größte Geschichte aller Zeiten
Helmo Kindermann
1965 The War Lord
dt.: Die Normannen kommen
Helmo Kindermann
1966 Khartoum
dt: Khartoum – Aufstand am Nil
Helmo Kindermann
1968 Planet of the Apes
dt.: Planet der Affen
Wolfgang Kieling
1968 Will Penny
dt.: Der Verwegene
Horst Niendorf
1969 Beneath the Planet of the Apes
dt.: Rückkehr zum Planet der Affen
Wilhelm Borchert
1970 The Hawaiians
dt.: Herrscher der Insel
Claus Biederstaedt
1970 The Tragedy of Julius Caesar
dt.: Julius Caesar
 
1971 The Omega Man
dt.: Der Omega-Mann
Wilhelm Borchert
1972 The Call of the Wild
dt.: Ruf der Wildnis
Helmo Kindermann
1972 Skyjacked
dt.: Endstation Hölle
Heinz Petruo
1972 The Tragedy of Antony and Cleopatra
dt.: Antonius und Cleopatra
Jürgen Frohriep, Synchro 1984
1973 Soylent Green
dt.: … Jahr 2022… die überleben wollen
Heinz Petruo
1973 The Three Musketeers
dt.: Die drei Musketiere
Holger Hagen
1974 Earthquake
dt.: Erdbeben
Helmo Kindermann
1974 Airport 1975
dt.: Airport '75 – Giganten am Himmel
Helmo Kindermann
1974 The Four Musketeers
dt.: Die vier Musketiere – Die Rache der Mylady
Holger Hagen
1976 Midway
dt.: Schlacht um Midway
Hellmut Lange
1976 Two-Minute Warning
dt.: Zwei Minuten Warnung
Helmo Kindermann
1976 The Last Hard Men
dt.: Der letzte der harten Männer
Heinz Drache
1978 Crossed Swords
dt.: Der Prinz und der Bettler
Wolfgang Lukschy
1978 Gray Lady Down
dt.: U-Boot in Not
Helmo Kindermann
1980 The Mountain Men
dt.: Duell am Wind River
Horst Naumann
1980 The Awakening
dt.: Erwachen der Sphinx
Holger Hagen
1982 Mother Lode
dt.: Goldfieber
Arnold Marquis
1989 Call from Space  
1990 Treasure Island
dt.: Die Schatzinsel
Holger Hagen
1990 Solar Crisis
dt.: Starfire
Lambert Hamel
1990 Almost An Angel
dt.: Beinahe ein Engel
Gottfried Kramer
1992 Crash Landing: The Rescue of Flight 232
dt.: Katastrophenflug 232
Gottfried Kramer
1992 Symphony for the Spire  
1993 Wayne’s World 2 Joachim Nottke
1993 Tombstone Hermann Ebeling
1994 True Lies
dt.: True Lies – Wahre Lügen
Gerhard Paul
1994 In the Mouth of Madness
dt.: Die Mächte des Wahnsinns
Gert Günther Hoffmann
1996 Alaska
dt.: Alaska – Die Spur des Polarbären
Holger Hagen
1999 Any Given Sunday
dt.: An jedem verdammten Sonntag
Horst Schön
1999 Gideon Klaus Kindler
2001 Planet of the Apes
dt.: Planet der Affen (2001)
Karl Heinz Oppel
2001 Town & Country
dt.: Stadt, Land, Kuss
Otto Mellies
2001 The Order Gerhard Paul
2002 Bowling for Columbine
2003 Rua Alguem 5555: My Father  

Utteknungen[ännern | Bornkood ännern]

Charlton Heston kreeg tweee Oscars: 1960 för sien Hööftrull in den Film Ben Hur un 1977 för sien humanitär Engagement den Jean Hersholt Humanitarian Award, en Ehrenoscar. He wurr buterdem mit en Steern up den Hollywood Walk of Fame (1620 Vine Street) ehrt. An’ 23. Juli 2003 wurr he vun Präsident George W. Bush mit de Presidential Medal of Freedom uttekent.

Wiedere Utteknungen un Nomineeren:

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Charlton Heston. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. Oscar-winning actor played larger-than-life figures. In: Los Angeles Times. 6. April 2008
  2. 2,0 2,1 vgl. Indrag in: Internationales Biographisches Archiv 28/1999 van’ 5. Juli 1999
  3. vgl. Bob Thomas: Hollywood legend, conservative activist Charlton Heston dead at 84; former NRA president. In: The Associated Press. 6. April 2008, 5:49 AM GMT
  4. vgl. Benedict Nightingale: Stage View: Yankee Products on the London Stage. In: The New York Times. 9. Juni 1985, Section 2, Seite 5, Column 1, Arts and Leisure Desk
  5. vgl. Vernon Scott: Heston to make Beijing debut. In: United Press International. 11. August 1988
  6. cnn.com
  7. http://charltonhestonworld.homestead.com/BIOGRAPHY.html, Charlton Heston’s Biography, afropen an’ 13. Dezember 2013}}