Zebedäus

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Zebedäus mit sien Fru Maria Salome un sien Kinner Johannes un Jakobus de Öllere, Altar der Heiligen Sippe, Langenzenn (Bayern)

Zebedäus (hebrääisch zabdiel, „Geschenk vun Gott”) is en Person ut de Bibel, de in dat Nee Testament erwähnt wurrd.

Vun Zebedäus is ut de Evangelien blots bekannt, dat he Fischer weer un twee Söhn harr, nemelk Johannes un Jakobus, de beid Jünger vun Jesus vun Nazareth wurrn. Trotzdem is ok Zebedäus to en gewissen Berühmtheit kommen, wiel sien beid Söhne, de recht faken vörkommen Naams harrn, to Ünnerscheeden vun anner Naamsdräger faken as de „Zebedäussöhns“ (dat weer in de dormaligen Spraakgebruuk begäng) oder „Zebedaiden“ betekent wurrn.

Unklor is, of de vun dat Matthäusevangelium to de Fruen ünner dat Krüüz tellt Gaddin vun de Zebedäus (Matthäus Kap. 27, Vers 56) identisch is mit de in dat Markusevangelium Kap. 15 Vers 40 nömmt Salome. De christlich Traditschoon sücht dorin de glieker Person.

Zebedäus sall in oder bi Bethsaida leevt hemm.