Russenorsk

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Russenorsk weer en Pidginspraak, de Elementen vun de Russ'sche as ok de Norweegsche Spraak (de Dialekten vun Noordnorwegen) övernahmen harr. Se weer dör den Kontakt vun russ'sche un norweegsche Hökers, Fischers un Waalfängers an't Noordmeer entstahn.

De Spraak[ännern | Bornkood ännern]

As faken bi den Kontakt vun Personen mit frömme Spraken hett sik op Basis vun de beiden Moderspraken en Minimalkonsens vun bruukte Wöör un eenfache grammatische Regeln utbillt. De Grammatik weer eenfach un op dat nödigste reduzeert, jüst as de Woortschatz, de sik op Wöör ut de in disse Region relevanten Rebeden Fischeree, Seefohrt, Weder un so wieder konzentreer. De Woortschatz vun üm un bi 400 överleverte Wöör sett sik to groff lieke Delen ut russ'sche un norweegsche Wöör tohoop, wieder Wöör kemen ut dat Engelsche, Finnsche, Saamsche, Sweedsche, Franzöösche un Düütsche.

De eenzige Präpositschoon weer „på“. Verben weren mit dat Suffix „-om“ angeven.

Bispelen:

  • „Moja på tvoja“ = Ik un du.
  • „Kak sprek? Moje niet forsto“ = Wat seggst du? Ik verstah di nich.

Enige Wöör ut dat Russenorske leevt in de noordnorweegschen Dialekten wieder, to'n Bispeel

  • kartanka = Filtschoh
  • å råbbåte = arbeiden
  • klæba = Broot

Historie[ännern | Bornkood ännern]

Russenorsk wörr in't 18. Johrhunnert un 19. Johrhunnert bruukt. De Russ'sche Revolutschoon vun 1917, de Russland na buten temlich isoleer, föhr dorto, dat de Spraak kuum noch bruukt wörr; in de Johren, de nakemen, sturv de Spraak denn sachten ut.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • I. Broch un E. H. Jahr: Russenorsk: Et pidginspråk i Norge., Oslo 1984.
  • S. S. Lunden: Tracing the ancestry of Russenorsk. Slavia Orientalis 1978 27/2, 213-217.
  • R. E. Peterson: Russenorsk: A little known aspect of Russian-Norwegian relations, Studies in language 1980 4/2, 249-256.

Weblenks[ännern | Bornkood ännern]