Pint

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Disambig.svg Dit Woort hett noch annere Bedüden: kiek dorför ünner Pint (Eenheit).

Pint bi’n Esel
Pint bi’n Minsch

De Pint (in de Fackspraak ok Penis, vun lat. penis „Pint vun’n Mann“ is allgemeen dat Geslechtsorgan vun de Mannslüüd un de Heken in’t Deerriek bi Orden mit en binnere Befruchten. De Pint deent dorbi to’n Överdrägen vun de Spermien in den Geslechtstrakt vun de Seken. Utbillt is de vör allen bi Deerorden, de an Land oder in Sedimenten leevt. De Pinten vun verschedene Koppeln vun Deerten sünd bioloogsch nich homolog, man in’n Verloop vun de Evolutschoon mehrmols unafhangig vunenanner tostannen kamen.

Bi de Minschen is de Pint vun de Funkschoon un vun’n Opbo her jüst so as dat tyypsch is für den Pint bi Söögdeerten. As Phallus is he en Teken för Fruchtborkeit in vele Kulturen.

Opbo un Vörkamen[ännern | Bornkood ännern]

De Pint is in’n normalen Fall unpoorig as en röhren- oder rönnförmig Organ anleggt, dat as Verlängern vun den Saatleider deent. In’n eenfachsten Fall is dat en Slauch, de as Anhang vun’n Lief mit Help vun’n Liefbinnendruck na buten stülpt warrn kann un in de Vagina vun’t Seken inföhrt warrt. Disse Form gifft dat to’n Bispeel bi verschedene Plattwörm un bi de Rööddeerten un warrt dor as Cirrus betekent.

Bi de Kratzwörm, vele Snickenorden un bi de Ringelwörm as ok bi eenige Slangen warrt de Pint dör en Stüttgeweev un dör Hornmaterial afstütt. Dör dit cuticuläre Butenskelett warrt de Pint verstieft. Doran kann denn Muskulatur ansetten, de den Pint vörstrecken deit. Bi vele Insekten un Liddfööt warrt de Pint dorgegen as en Röhr ut Chitin billt, de teleskopordig in- un utföhrt warnn kann. Dör weke Twüschenhüüd blifft disse so nöömte Aedeagus vergliekswies flexibel.

Bi de meisten Warveldeerten mit slaten Bloodkreisloop löpt dat Utstülpen vun’n Pint dorgegen nich över de Muskulatur, man mit Help vun sünnere Swellkörpers, de ut Binngeweev un tallrieke Hollrüüm opboet sünd. Disse Swellkörpers künnt mit Blood opfüllt warrn un sorgt so för en Erekschoon vun’n Pint. Disse Form vun Erekschoon gifft dat bi de Schildpadden, Krokodilen un bi de Söögdeerten – un dormit ok bi’n Minsch – geiht aver ok hier nich op en gemeensomen Oorsprung torüch. Swellkörpers gifft dat ok bi’n Pint vun de Vagels, man bi jem warrt de över de Lymphe opfüllt.

En Sünnerform vun’n Pint stellt de stieven Injekschoonskanülen dor, de bi eenige Gnathostomulida un Krüselwörm utbillt sünd. Bi jem warrt dat Sperma nich in den Geslechtsgang vun’t Seken afgeven, man in jichtenseen Steed vun’n Lief vun’t Seken insprütt. De Spermien wannert denn över Lieffletigkeiten bit na de Eier un befrucht se denn.

Ofschoonst de Pint normalerwies unpoorig utbillt warrt, gifft dat ok eenige Deergruppen mit poorige Pinten, as to’n Bispeel de Eendagsflegen oder ünner de Warveldeerten de Schuppenkrööpdeerten mit de beiden Hemipinten. To’n Stimuleeren un för’t betere Hollen hebbt de Pinten bi vele Söögdeerten un Reptilien Hoornschuppen un Wedderhakens utbillt.

De Pint bi’n Minsch[ännern | Bornkood ännern]

De Pint höört bi de Mannslüüd blangen den Klötensack to de buteren Geslechtsorganen. Vun sien Anatomie her is dat en tyypschen Pint as dat bi de Söögdeerten begäng is. He deent aver nich blots to’n Begatten bi den Geslechtsakt man ok to’n Utscheden vun Urin. Vun de Entwickeln her is de Pint bi de Mannslüüd dat glieke as de Klitoris bi de Fronslüüd, vunwegen dat se bei ut de glieken bioloogschen Anlagen rut entstahn doot.

Anatomie[ännern | Bornkood ännern]

Geslechtsorganen vun’n Mann in’n Dweersnitt mit den Pint links
De Pint kann verscheden Grött un Form opwiesen, je na Minsch un Erregungstostand.

De Pint hett sien Oorsprung in de Wörtel vun’n Pint (Radix penis), de över Muskeln un Bänner an’t Becken fastmaakt is. De längste Deel vun’n Pint warrt as Schacht (Corpus penis) betekent, de an’t vördere Enn in de Ekel (Glans penis) övergeiht. An de Ekel finnt sik faken so nöömte Hoorntippels, de normal sünd un keen Krankheit dorstellt.

De Ekel warrt dör de Vörhuut (Praeputium penis) schuult, de ehr ümgeven deit. Se hett an de Ünnersiet vun’n Pint en Huutfoolt, de Vörhuutband (Frenulum preputii) nöömt warrt. Bi Neeborene kann de Vörhuut mit de Ekel verkleevt wesen, wat ok as „physioloogsche Phimoos“ betekent warrt. Dat is physioloogsch normal un lööst sik tomeist in’n Verloop vun de Kindheit vun sülvst. In enkelte Fall kann dat bit to de Pubertät duern, bit sik de Vörhuut vun de Ekel lööst hett un se vullstännig torüchtagen warrn kann. Bi 50-60 % vun de Jungs in’t Öller vun 10-11 hett sik dat Verkleven noch nich lööst.[1][2]. Blots bi 4 % vun en Eenjohrigen, 17 % vun de Veerjohrigen, 27 % vun de Fief- bet Sövenjohrigen[1][2] 44 % vun de Teihnjohrigen, 60 % vun de Twölfjohrigen, 85 % vun de Veerteihnjohrigen un 95 % vun de Söventeihnjohrigen Jungs hebbt en Vörhuut, de vullstännig över de Ekel torüchtagen warrn kann.[1]

De Ekel un dat binnere Blatt vun de Vörhuut geevt Zellen un Tallich af, de sik tosamen mit resten vun Urin as Smegma ünner de Vörhuut afsetten künnt, wenn een to wenig för de Hygiene deiht. An de Ünnersiet vun’n Pint verlöpt de Naht vun’n Pint (Raphe penis), de sik bi’t na’n Klötensack tütt.

De Pint bargt dree Swellkörpers: twee verloopt an de Böversiet un warrt as Pintswellkörpers (Corpora cavernosa penis) betekent. Se sünd na de Mitt hen mit’nanner verwassen un blots dör en Septum penis vun’nanner afgrenzt. De drüdde is de Miegröhrswellkörper (Corpus spongiosum penis), de an de Ünnersiet verlöpt un an de Ekel in den Ekelswellkörper (Corpus spongiosum glandis) övergeiht. Dorbinnen verlöpt ok de Miegröhr dör den Pint. Bi en sexuell Anregen warrt de Swellkörper mit Blood füllt, wodör de Pint grötter un harder warrt. Man snackt denn vun en Erekschoon („Oprichten“, „Verstieven“), wobi för dat Verstieven vör allen de Pintswellkörpers verantwoortlich sünd.

Fattsystem vun’n Pint

De Muskeln, de den Pint an’t Becken fasthollen doot, sünd de Musculus bulbospongiosus, de Musculus ischiocavernosus un de Musculus retractor penis. Dör dat Afsnören vun de Venen un dör dat Pumpen bi’t Tosamentrecken vun de Pintarterien ünnerstütt se de Erekschoon un sprütt bi de Ejakulatschoon dör rhythmisch Tosamentehn dat Sperma na buten. Mit Blood warrt de Pint över de dree Twiegen vun de Arteria penis (Arteria dorsalis penis, Arteria profunda penis un Arteria bulbi penis) versorgt.

De fienföhlige Innervatschoon vun de Ekel löpt över den Nervus dorsalis penis. De Huut vun’n Pint un de Vörhuut warrt över den Ramus genitalis vun’n Nervus genitofemoralis anreegt. De Swellkörpers un Bloodfatten warrt över dat vegetative Nervensystem stüert. De parasympathischen Andelen dorvun stammt ut den Krüüzafsnitt vun’t Rüchmark un verloopt över dat Beckengeflecht (Plexus pelvinus). Se löst de Erekschoon ut un warrt dorüm ok as Nervi erigentes betekent.

De meisten Pinten sünd in’n Tostand vun de Erekschoon nich geraad, man licht krumm (Pintdeviatschoon). De Läng vun en stieven Pint liggt na verschedene Studien in’n Dörsnitt twüschen 12,9 un 15 cm.[3][4][5] En Ünnerscheed twüschen verschedene Minschenpopulatschonen is dorbi nich faststellt worrn.[6] En Tosamenhang twüschen de Liefgrött un de Pintgrött is in de Studien ok nich funnen worrn.[7]

Krankheiten[ännern | Bornkood ännern]

Entwickeln vun de Pintläng mit dat Öller. De Kurv in de Mitt is de Middelweert, de beiden annern wiest de dubbelte Standardafwieken (2 σ) dorvun
Pintödem as Naklapp vun en Vascular-Leak-Syndrom

Dat Unvermögen to en Erekschoon warrt vundaag as erektile Dysfunkschoon (allgemeen Impotenz) betekent. Dat is aver nich dormit gliektosetten, dat keen Orgasmus mööglich is, vunwegen dat all sexuelle Saken, de nich mit en Inföhren vebrunnen sünd, ok ahn Erekschoon maakt warrn künnt. Dör dat Drücken vun’n Saadel op de Pintwörtel un ehr fienföhligen Nerven kannt to’n Bispeel faken Fohrradfohren to erektile Dysfunkschonen föhren. Dör en sportliche Fohrwies un de Saadelform kann dat aver hinnert warrn. Gegen Dysfunkschonen künnt Potenzmiddel helpen.

Dat Gegendeel dorvun, also en duersome Erekschoon vun mehr as twee Stünnen, warrt Priapismus nöömt. Wenn de över mehrere Daag anhollen deit kann dat to en duersomen Verlust vun dat Erekschoonsvermögen föhren. Oorsaken för en Priapismus künnt ünner anner dat verkehrte Innehmen vun Heelmiddels as Viagra oder dör Drogen as Kokain wesen, man ok Stollstören.

Wenn de Pint bi de Erekschoon en krumme Form opwiesen deit, denn warrt dorbi vun en Pintdeviatschoon snackt. Dat kann dör Wokern vun’t Binngeweev in’n Swellkörper (Induratio Penis plastica) tostannen kamen. Wenn de Pint so dull verkrümmt is, dat Geselchtsverkehr dormit nich mööglich is, kann de dör en Operatschoon wedder graad maakt warrn.

De medizinische Beteken för en sünners lütten Pint is de Mikropint, wat en Form vun’n Hypogenitalismus (Ünnerentwickeln vun de Geslechtsorganen) dorstellt un to de penilen Krankheiten[8] oder to de Intersex-Syndromen rekent warrt. [9]

Sweren vun de Ekel warrt es Balanitis betekent. Bi eenige Mannslüüd billt sik üm den Ekelkrant so nöömte Hirsuties papillaris, de normalerwies keen Gefahr dorstell, man faken stöört.

Wenn de Vörhuut so drang is, dat se nich över de Ekel torüchtogen warrn kann, warrt dat as Phimoos betekent. In de eersten Levensmaanden is en Verwassen oder Verkleven mit de Ekel dorgegen normal. Wenn dat Vörhuutband to kort is, snackt man vun en Frenulum breve.

Answollen Pint bi en Pintfraktur

Keen Krankheit aver en Besehren kann dör mechaansch Överlasten vun’n Pint dör Afknicken oder Verbögen passeren. Dordör kann en Ruptur vun’n Swellkörper utlööst warrn, de ok as Pintfraktur betekent warrt. Dat is mit en bannig starken Blöden verbunnen, de foorts behannelt warrn mutt.

Sünners bi en Frenulum breve kann dat Vörhuutband (Frenulum) bi’n Geslechtsakt rieten. Man ok dör Masturbatschoon, de to forsch maakt warrt kann dat Besehren geven bit hen to’n Verstümmeln vun’n Pint. Begäng sünd dorbi vör allen Sehren vun de Miegröhr dör dat Inföhren vun Frömdkörpers (autoerotisch Unfall).

De Pintkrebs is en rore Krebskrankheit, de tomeist af dat 60. Lebensjohr optreden deit. Pintödemen künnt dorgegen dör en grote Tall vun Krankheiten oder Inwirken vun buten utlööst warrn.

En teemlich swore Krankheit is dat Paraffinom vun’n Pint, wat in Middeleuropa aver intwüschen bannig roor worrn is. Utlööst warrt dat dör dat subkutane Insprütten vun Paraffinen oder Vaseline – vör allen to’n Vergröttern vun’n Pint.[10]

As Pintatrophie warrt en krankhaften Geweevsswund (Atrophie) vun’n Pint betekent. Dat is en Naklapp, de faken na en Prostatektomie vörkummt.[11]

Kosmeetsch-operativ Ännern[ännern | Bornkood ännern]

Besnieden[ännern | Bornkood ännern]

Hööftartikel: Zirkumzision

De Zirkumzision (vun lat. circumcidere „rünüm afsnieden“) oder Besnieden is dat deelwiese oder vullstännige Wegmaken vun de Vörhuut. Grünnen dorför sünd faken kulturell bedingt, mitünner is dat aver ok ut medizinische Sicht nödig. De Zirkumzision de chirurgsche Ingreep, de weltwiet an’n fakensten maakt warrt. Opstunns, so warrt schätzt, sünd ruchweg 25[12] bit 33[13] Prozent vun de Mannslüüd op de Welt besneden.

Subinzision[ännern | Bornkood ännern]

Hööftartikel: Subinzision

Mit Subinzision is dat deelwiese oder vullstännige splitten vun de Pint-Ünnersiet an de Miegröhr langs meent. Dat geiht op de Aborigines in Australien torüch, de de Subinzision in’n Rahmen vun en Initiatschoonszeremonie maken doot an’n Övergang in’t Utwassenenöller

Piercing[ännern | Bornkood ännern]

Hööftartikel: Intimpiercing
Intimsmuck in Form vun en Prinz-Albert-Piercing

Bi’t Piercing warrt dat Geweev vun’n Pint dörsteken, üm Piercingsmuck antobringen. Dat kann an ünnerscheedliche Steden maakt warrn as to’n Bispeel dör de Ekel, dör de Vörhuut oder dör’t Frenulum. Grünnen för dat Steken vun Piercing leegt in de Kultur. Sünnere Piercings drägt ok sünners goot to’n Stimuleeren bi un künnt so dat Lustgeföhl bi’n Geslechtsakt – vör allen för den penetreerten Partner – verbetern. Dat gellt vör allen för de Piercings Ampallang un Apadravya, de dör de Ekel verloopt. Disse Piercings hebbt en lange Traditschoon bi de Dayak un annere Ethnien vun’t Eiland Borneo un warrt ok al in’t ooltindische Kamasutra toraat.[14] In’n westlich-europääschen Kulturkreis hebbt de Intimpiercings sünners in de letzten Johren un Johrteihnten veel Tospröök funnen.[15]

Pintvergröttern[ännern | Bornkood ännern]

Hööftartikel: Pintvergröttern

To’n Vergröttern vun’n Pint bi Minschen gifft dat verschedene Methoden, anfungen bi Heelmiddels, över Massagetechniken bit hen to chirurgische Ingrepen. De meisten dorvun hebbt aver keen medizinische Wirksomkeit, de sik nawiesen laten de. Alleen de chirurgschen Ingrepen sünd wirksom, künnt aver liekers nich jümmer allns ümsetten, wat de Minschen sik wünschen doot.

De Pint in de Kultur[ännern | Bornkood ännern]

Hööftartikel: Phallus
De Satyr ut de greekschen Mythologie warrt faken mit överdreven groten Phallus dorstellt

As Organ för den Geslechtsakt un to’n Foortplanten weer de Pint in vele Kulturen en Teken för Fruchtborkeit un de Macht vun de Mannslüüd.[16] Tomindst siet de Ooltsteentiet finnt sik Dorstellen vun Schamanen, de mit Masken un övergroot dorstellte Pinten dansen doot.[17]

In de Kulturhistorie warrt de Pint as Phallus betekent. Bi de Phalluskulten vun verschedene Kulturen gell de Erekschoon vun en Pint as Teken vun Leven, Kraft un Fruchtborkeit. Sien Nabilln warrt as Ithyphalli betekent. Phalloskulten oder jemehr Överresten finnt sik bit in de Neetiet, as to’n Bispeel in Fruchtborkeitsritualen bi de indigenen Völkers, de Ackerbo un Veehtucht bedrieven deen (to’n Bispeel an’n Amazonas in Brasilien oder in de Pueblo-Kultur in’n Süüdwesten vun Noordamerika), jüst so aver ok in’n Shintoismus as Sake-no-kami un sünners in’n Hinduismus as Lingam.[16]

In’t greeksch-röömsche Öllerdom geev dat en utprägten Phalluskult. In Europa gellt to’n Bispeel de Maiboom as en ithyphallischen Överrest. För de tallrieken kultischen Setten vun oprechte Steensülen in Europa un Afrika warrt ok en phallische Bedüden annahmen. Vör allen in’n Volksgloven finnt sik Amuletten un vergliekbore Saken, de to’n Bispeel Kräft as Afwehrtöver gegen den ‚gruligen Blick‘ oder as Glücksbringer naseggt warrt.[16]

De Pint bi Söögdeerten allgemeen[ännern | Bornkood ännern]

Utschachte Ekel bi en Huushund

Bi de Söögdeerten is de Pint mit den Klötensack allgemeen een vun de buteren Geslechtsorganen bi de Heken. De Pint deent bi Söögdeerten aver nich blots to Begatten, man ok to’n Utscheden vun Urin. De gröttste Pint bi de Söögdeerten un in’t Deerriek allgemeen hett de Blauwaal mit en Läng vun mehr as twee Meters. De anatoomsche Opbo wiest twüschen de enkelten Deergruppen Ünnerscheden.

Anatomie[ännern | Bornkood ännern]

De Pint wiest bi Söögdeerten dree Swellkörpers op, as dat al bi’n Minsch beschreven is. Bi sexuell Anregen füllt sik de Swellkörpers mit Blood. Dorvun warrt de Pint grötter un harder, wat as en Erekschoon („Oprichten“, „Verstieven“) betekent warrt. Dat Oorsprungsrebeet warrt as Wörtel vun’n Pint (Radix penis) betekent, de ut de poorigen Anfangsafsneden vun de Pintswellkörpers – ok Pintschenkels (Crura penis) – un den opdrevenen Anfangsafsnitt vun den ünneren Swellkörper (Bulbus penis) besteiht. Se is an’t Becken över Muskeln un Bänner fastmaakt.

As bi’n Minschen as verkloort, geiht de Schacht vun’n Pint (Corpus penis) an’t vördere Enn in de Ekel (Glans penis) över. mit Utnahm vun de Primaten is disse Schaft vun’n Pint bi de Söögdeerten ünner de Huut in’n Twüschenschenkelspleet versteken. Bi Poorhovers is de s-förmig bagen (Flexura sigmoidea).

Ekel vun en Kater mit Pintprickels

De Ekel is na Deeroord ünnerscheedlich formt un warrt normalerwies vun de Vörhuut (Praeputium penis) ümgeven. Bi de meisten Söögdeerten stellt de Ekel den fre’en Deel vun’n Pint (Pars libera penis) dor. Dat heet, dat blots de Ekel bi en Erekschoon ut de Vörhuut utschacht un in de Vagina vun’t Seken inföhrt warrt. Bi de Katten bargt de Ekel stark verhoornte Papillen („Pintstickels“). Se sorgt bi’t Begatten vun de Katten för en starke Stimulatschoon, de ok för de Ovulatschoon sorgt, de dör den Geslechtsakt utlööst warrt.

As al bi’n Minsch beschreven, sünd de Muskeln vun’n Pint de Musculus bulbospongiosus, de Musculus ischiocavernosus un de Musculus retractor penis. Ok de Versorgung mit Blood as ok de Innervatschoon vun de Ekel un dat Stüern vun de Erekschoon is allgemeen de sülve as baven beschreven.

Pinttypen[ännern | Bornkood ännern]

Pintknaken vun’n Hund. De Piel an de Ünnersiet wiest op de Rönn för de Miegröhr

Na’n Opbo warrt grundsätzlich twee Typen ünnerscheedt:

  • de kavernöse Pint
  • de fibroelastische Pint

Bi’n kavernösen Tyyp as to’n Bispeel bi de Peerd oder ok bi’n Minschen gifft dat veel Swellkörpergeweev. Dorgegen sünd de Swellkörper bi’n fibroelastischen Tyyp (to’n Bispeel Poorhovers) blots wenig entwickelt un mit veel Binngeweev dörsett. Bi dissen Tyyp is de Pint in Rohtostand s-förmig bagen (Flexura sigmoidea) un warrt bi de Erekschoon dör dat Blood streckt. De Pint warrt dorbi länger aver kuum dicker.

Bi eenige Söögdeerten (Primaten ahn de Minschen, Roovdeerten, Insektenfreters, Fledderdeerten) bargt de Pint en Pintknaken (Os penis oder Baculum oder en Knorpelröhr. Dat is en Pintswellkörper, de mit knakenordig is, wogegen de Miegröhren- un Ekelswellkörpers goot entwickelt sünd. Disse Pintorden stellt en intermediären Tyyp dor mit Markmolen vun beide Grundtypen.

De Pint bi de Vagels[ännern | Bornkood ännern]

De Pint vun de Vagels is en Analogie to den Pint bi vun de Söögdeerten, ünnerscheedt sik dorvun aver düütlich wat den Opbo un den Vörgang vun de Erekschoon angeiht.

Anatomie[ännern | Bornkood ännern]

Twee Grundformen warrt bi de Vagels ünnerscheedt:

  • Penis protrudens (Pint, de utstülpt warrn kann)
  • Penis non-protrudens (Pint, de nich utstülpt warrn kann)

Bi den Penis protrudens (to’n Bispeel bi de Aantenvagels, Loopvagels oder Stüüthöhner) bargt dat Deer en echt Organ to’n Begatten in de Kloake, dat bi en Erekschoon na buten stülpt warrt. De gröttste Pint is bi en Argentiensche Swartkopproderaant meten worrn, den sien Pint in’n utrullten Tostand 42,5 cm lang weer.[18]

De Mehrtall vun de Vagels hett aver en Penis non-protrudens, de blots in Form vun lütte erigeerbore Höckers un Foolden in de Kloake utbillt is. Se billt bi de Erekschoon en Rönn för de Saatfletigkeit. Dorför warrt de Kloake ’n beten utstülpt un an de vun’t Seken ranpresst.

Unafhangig vun’n Tyyp vun’n Pint warrt de Erekschoon nich över en Bloodfüllen stüert, man över de Lymphe. Se warrt vun en fattrieke Steed in de Kloakenwand (Lymphobulbus phalli) produzeert.

Krankheiten[ännern | Bornkood ännern]

Dör Infekschonen (ünner annern mit Kryptosporidien un Mykoplasmen) un bi Hypersexualität kann dat to en Vörfallen (Prolaps) vun’n Pint kamen. Bi en Vörfall, de dör en Infekschoon utlööst weer, kann en Repositschoon versöcht warrn dör dat Anwennen vun Salven, de antibiotisch wirkt un en Afswellen utlöst. Wenn de Pint all nekrootsch is oder en utprägte Hypersexualität vörliggt, warrt en Amputatschoon anraat.[19]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Wilfried Westheide & Reinhard Rieger (Rgv.): Spezielle Zoologie, Teil 1: Einzeller und Wirbellose Tiere. Gustav Fischer Verlag, Stuttgart, Jena, New York, 1996.
  • Wilfried Westheide, Reinhard Rieger (Rgv.): Spezielle Zoologie. Teil 2: Wirbel- und Schädeltiere, Spektrum Akademischer Verlag, München 2004.
  • Stichwort „Penis“ in: Herder-Lexikon der Biologie. Spektrum Akademischer Verlag GmbH, Heidelbarg 2003. ISBN 3-8274-0354-5
  • Uwe Gille: Männliche Geschlechtsorgane. In: F.-V. Salomon u. a. (Rgv.): Anatomie für die Tiermedizin. Enke, Stuttgart 2004, S. 389–403. ISBN 3-8304-1007-7
  • Klaus-Dieter Budras, Sabine Röck: Atlas der Anatomie des Pferdes: Lehrbuch für Tierärzte und Studierende. Schlütersche 2004, Siet 84. ISBN 3899930029
  • Günther Michel: Geschlechtssystem. In: Salomon (Rgv.) Lehrbuch der Geflügelanatomie. Fischer Jena/Stuttgart, 1993, S. 197-226. ISBN 3-334-60403-9

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. 1,0 1,1 1,2 J. Oster: Further fate of the foreskin. Incidence of preputial adhesions, phimosis, and smegma among Danish schoolboys, Arch. Dis. Child., Bd. 43 (228), S. 200–203, 1968, doi 10.1136/adc.43.228.200
  2. 2,0 2,1 H. Kabaya, H. Tamura, S. Kitajima, Y. Fujiwara, T. Kato, T. Kato Analysis of shape and retractability of the prepuce in 603 Japanese boys, Journal of Urology, Bd. 156 (5), S. 1813–1815, 1996 pdf, doi 10.1016/S0022-5347(01)65544-7
  3. H. Wessells, T. F. Lue, J. W. McAninch: Penile length in the flaccid and erect states: guidelines for penile augmentation. In: The Journal of Urology. Bd. 156, 1996, S. 995–997.
  4. J. Chen, A. Gefen, A. Greenstein, H. Matzkin, D. Elad: Predicting penile size during erection. In: International Journal of Impotence Research. Bd. 12, 2000, S. 328–333.
  5. www.free-condom-stuff.com/education/research.htm
  6. Michael V. Adams: The multicultural imagination: race, color, and the unconscious. Routledge, London 1996, ISBN 0-415-13837-X, S. 164.
  7. Zeitschrift für Hautkrankheiten, Bd. 43, Utgaav 1, S.140.
  8. W. Weidner, E. W. Hauck : Männermedizin. W. B. Schill, R. G. Bretzel, W. Weidner (Rgv.) Urban & Fischer Verlag, S. 448. ISBN 3-437-23260-6
  9. K. M. Beier u. a.: Sexualmedizin. Urban & Fischer, ISBN 3-437-22850-1 S. 432.
  10. M. Gfesser un W. I. Worret: Paraffinom des Penis.. In: Der Hautarzt. 1996, S. 705–707. DOI 10.1007/s001050050493
  11. J. A. Albaugh: Addressing and managing erectile dysfunction after prostatectomy for prostate cancer. In: Urologic nursing. Bd. 30 (3), 2010, S. 167–177, 166, ISSN 1053-816X.
  12. S. Moses, R. C. Bailey, A. R. Ronald: Male circumcision: assessment of health benefits and risks
  13. World Health Organization and Joint United Nations Programme on HIV/AIDS (Rgv.): Male circumcision: global trends and determinants of prevalence, safety and acceptability, S. 7, Genf, 2007, ISBN 978-92-4-159616-9 (WHO) / ISBN 978-92-9-173633-1 (UNAIDS) PDF (2,02 MB) afropen an’n 24. Oktober 2011
  14. Elayne Angel (2008): An Approach to Genital Piercings, The Point, 44, 6
  15. Erich Kasten: „Genitale Body-Modifications bei Männern“, Psychosozial 112 (2008): Intimmodifikationen 31, S. 56–65
  16. 16,0 16,1 16,2 Lykke Aresin, Helga Hörz, Hannes Hüttner, Hans Szewczyk: Lexikon der Humansexologie, Berlin, 1990, Slagwöör „Phalloskult“, „Ithyphallus“, ISBN 3-333-00410-0
  17. Paul Frischauer: Knaurs Sittengeschichte der Welt, 1974, Bd. 1, S. 25, ISBN 3-426-00340-6
  18. Kevin G. McCracken, Robert E. Wilson, Pamela J. McCracken, Kevin P. Johnson: Sexual selection: Are ducks impressed by drakes' display?, in: Nature, Bd. 413, S. 128, doi 10.1038/35093160 pdf (engelsch)
  19. Michael Lierz und Anja Ewringmann: Phallusamputation nach Prolaps bei einem Stockentenerpel. In: Kleintierpraxis 43 (1998), S. 131–134.

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Pint. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.