(3) Juno

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
(3) Juno Astronoomsch Teken för Juno
Egenschoppen vun’n Orbit
(Simulatschoon)
Orbitklass Hööftgördel
Groot Halfass 2,668 AE
Perihel — Aphel 1,979 — 3,358 AE
Bahnexzentrizität 0,258
Bahnnegen gegen de Ekliptik 12,971 °
Ümlooptiet 4,359 a
middlere Bahnsnelligkeit 18,234 km/s
Physikaalsch Egenschoppen
Dörmeter 290 × 245 km
Masse 2,82×1019 kg
Middlere Dicht 4,2 g/cm³
Rotatschoonsduer 7,217 h
Albedo 0,238
Historie
opdeckt vun Karl Ludwig Harding
an’n 1. September 1804
in Leendaal

(3) Juno is en Asteroid ut de Hööftgördel, de an’n 1. September 1804 vun de düütsch Astronom Karl Ludwig Harding an de Steernwacht Leendaal opdeckt wurrn is.

De Asteroid is nah Juno, de hööchsten röömsche Göddin, nömmt wurrn. Juno wurr, nahdem he opdeckt wurrn weer, ebenso as de tovör opdeckt Asteroiden Ceres un Pallas tonächst as vullweertig Planet instuuft. Erst nah 1847 wurr tüschen Asteroiden un Planeten en Ünnerscheed makt.

Umloopbahn[ännern | Bornkood ännern]

Juno bewegt sück in en Afstand vun 1,98 (Perihel) bit 3,36 (Aphel) astronomisch Einheiten, in 4,36 Johren up en exzentrischen Bahn um de Sünn. De Bahn is 13,0° tegen de Ekliptik neigt, de Bahnexzentrizität bedrocht 0,258.

Eegenschapen[ännern | Bornkood ännern]

Juno hett en middleren Dörmeter vun etwa 267 km. Se hett en relativ hellen Böverflach mit en Albedo vun 0,2238. Bi de Oppositschon kummt Juno up en Helligkeit vun 7,7 mag un is dormit en vun de hellste Asteroiden an de Nachthimmel. In rund 7 Stünn un 13 Minüten roteert se um hör eegen Ass. De Masse vun Juno wurr mit 2,82×1019 Kilogramm bestimmt.

In dat Johr 1996 (Resultate publizeert in dat Johr 2003) wurr Juno mit Hülp vun en 2,5 Meter Spegelteleskop vun de Mount-Wilson Steernwacht un en adaptiv Optik genau ünnersöcht. Dorbi stell sück rut, dat Juno en unregelmäßig Himmelskörper is, de mehr so de Gestalt vun en Kantuffel hett. Upnahmen in de Infrarotberiek wiesen en ruch weg 100 km grooden Impaktkrater, de wohrschienlich vör geologisch kört Tiet entstahn is. [1] Spektroskopisch Ünnersöken laten dorup sluuten, dat Juno de Oorsprungskörper vun gewöhnlichen Chondriten wesen kann, en faken Grupp vun Steenmeteoriten, de ut iesenhollig Silikatverbinnen, so as Olivin un Pyroxenen upbaut sünd..

Juno weer de eerste Asteroid, bi de enSteernbedeckung beobacht wurr: An’ 19. Februar 1958 truck Juno gebau för en luchtswach Steern vörbi un hett de för mehrere Sekunn verdunkelt. Sietdem hett man noch mehr Steernbedekungen vun Juno beobachten kunnt. De Grött vun Juno wurr ut disse Beobachtungen mit 290×245 km bestimmt.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  1. Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics Press Release: Release Number 03-18, 6. August 2003: Asteroid Juno Has A Bite Out Of It: Pressemitteilung auf dem Server des Harvard-Smithsonian Center abrufbar: http://cfa-www.harvard.edu/press/pr0318image.html

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Juno (Asteroid). Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.