Ellernbööm

De Eller (f. Mt. Ellern, lat. Alnus) is eene Plantenoort, de to de Barkenfamilie tohöört. Up de nordlik Halfkugel gifft dat veele Oorten Ellern, un in Middeleuropa finnt sick dree Oorten in’e Hööftsaak: de Gröön-, Gries- un Swatt-Eller. De Ellern höört to de sommergröönen Bööm, dat heet, se smiet ehr Loof to jeden Winter af. Finnen deit en de Ellern to de Hööftsaak in Fuchtgebeeten, ümdat se een vun de wenigen Boomoorten is, de mit de Wutteln duurhaft in Water staan künnt un dorbi nich möör ward. Anners hefft se ok noch Löcker in ünnern Stamm to'n Aten haalen, wat't bi annere Bööm nich gifft.

Nütten doot de Dischers dat Ellernholt geern, wieldat dat schöön glatt is un sick dorto noch goot farven lätt, dormit ward dat to’n Uttuusch för Kirschboom- oder Nöötboomholt hernomen.