Stibnit

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Stibnit
Stibnite Antimonite.jpg
Cheemsch
Tohopensetten
Sb2S3
Mineralklass Sulfid, Solfosolt
II/D.08-20 (na Strunz)
2.11.2.1 (na Dana)
Kristallsystem orthorhombisch
Klöör stahl- bit bliegrau
löpt bunt an
Streekklöör bliegrau
Mohshard 2 - 2,5
Dicht (g/cm³) 4,6 - 4,7
Gleem Metallgleem, matt
Transparenz undörsichtig
Brook musselig, smeetsch
Splitten düchtig vullkamen na {010}
Indruck prismatsch, nadelig
radialstrahlig, köörnig
faken Kristallflachen
Tweeschenbilden
Kristalloptik
Breektall
Dubbelbreken
(optisch Utrichten)
Pleochroismus
Winkel/Dispersion
vun de optischen Assen
2vz ~
annere Egenschoppen
Phaaswesseln
Smöltpunkt
cheemsch Verhollen
lieke Mineralen
Radioaktivität nich radioaktiv
Magnetismus nich magnetsch
sünnerlich Kennteken

Stibnit (ok bekannt ünner de Naams Antimonit, Antimongleem oder Grauspeetgleem) is en faken vörkamend Mineral ut de Klass vun de Sulfiden un Solfosolten mit en Mengdenporportschoon Metall : Swevel (Selen, Tellur) < 1:1. Dat kristalliseert in’t orthorhombsche Kristallsystem mit en cheemsch Tohopensetten Sb2S3. Dorbi kommt kotte bit lange nadelige, prismatsche oder radialstrahlige Kristallen bi tostannen, mitünner ok massige Gestalten mit bliegraue Klöör un Streekklöör.

Historie un Naam[ännern | Bornkood ännern]

De Beteken Stibnit un Antimonit sünd Afleiden vun dat cheemsch Element Antimon, dat in de Verbinnen vörkummt. Dat Mineral weer al in de Antike in Grekenland bekannt un weer dunntomalen för de Herstellen vun Bronze un för Sminkpulver bruukt.

Sünnere Egenschoppen[ännern | Bornkood ännern]

De Kristallen vun dat Stibnit sünd gröttstendeels in Längsrichten striept un wiest en düchtigen Metallgleem. An de Luft vergeiht de Gleem aver mit de Tiet un de Kristallen loopt buntklöört an. De Mohshard vun den Stibnit hangt vun de Reinheit af un liggt twüschen 2 un 2,5. Mitünner warrt Stibnit mit Bliegleem verwesselt, ünnerscheed sik aver dordör, dat dat al in de Flamm vun en Rietsticken opsmölt.

De gröttsten Stibnitkristallen sünd twüschen 60 cm (Japan) un 1 m (China) groot.

Entstahn un Vörkamen[ännern | Bornkood ännern]

Stibnit billt sik ut hydrothermal Lösen in Ierzgäng mit Quarz un Gold. Tomeist is dat Mineral in Sellschop mit annere Sulfidierzen to finnen, kummt aver ok in Kalksteen vör.

Lagersteden gift dat ü.a. in Hunan in China, in’n Harz, in Shikoku in Japan, Kadamdzhai in Kirgistan, Baia Sprie, Herja un Baiut in Rumänien, Kremnica in de Slowakei un in Manhattan, USA.

Struktur[ännern | Bornkood ännern]

De Molekülen vun dat Antimonsulfuid billt Dubbelkeden ut ni Richten vun de c-Ass. Dorvun kommt ok de Längsstriepens bi de Kristallen un ok de düchtig vullkamen Splitten parallel to disse Richten.

Verwennen[ännern | Bornkood ännern]

Dat Mineral hett en weertschopplich Bedüden dör sien hogen Antimon-Andeel vun üm un bi 71,4%. Dat Halfmetall kummt in de Eerdkrust blots to 0,00002% vör un is dorüm teemlich roor. As Legeerenelement warrt Antimon in hatten Stahl as Tomischen för Batterieblie un in de Halfleiderindustrie verwennt. Stibnit is dorvör de Hööftborn. De bedüdenste Exporteur vun Stibnit weer 2003 de Volksrepubliek China


Websteed[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Stibnit. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.