Å

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Å, lütt: å, is een Bookstaav, de in de skandinavschen Spraken för een dumpet a of een o stait. Fröher hebbt de Lüüd in Skandinavien den Luut meerst aa schreven.

In't "Frasch", wat een noordfreesken Streektaal ümto dat Rebett van Niebüll is, warrd meerst ook een å schreven, ümdat Frasch een Ünnerscheed tüsken aa un åå maakt.

Dat gifft Lüüd bi de Plattdütschen, de wullt dat å as egen Bookstaav ("Bookstååv", "lååt", "pråten") hebben. Dat Problem met dat lange a is, dat welke dit as "a", anner Lüüd as "ao" or as "o" utspreken doot (dubbelt "oo" stait meerst för een "ou"). Dat Höfftargument för å is, dat älkeen dat lesen kann, as een dat will.

Dat gifft bi den Plattdütschen een Orthographie-Striet. Meerst drait sik dat üm dat "å" un üm dat so nöömt "Hochdeutsche-Dehnungs-h".

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Dr. Birgit Keller, "Zwischen Anlehnung und Abgrenzung - Orthographische Vereinheiltichung als Problem im Niederdeutschen"