Otto Just

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Otto Just (* 19. Mai 1854 in Thamsbrück; † 1931 in Berlin) weer en düütschen Verwaltungsbeamten un Politiker.

Just is 1854 as Söhn von’n Pastoor Johann Carl Ludwig Just (1826–1902) un Anna Friederike Hedwig, borene Rupprecht (1829–1903), in Thamsbrück boren. 1882 hett he Käte Schollmeyer (1858–1942) freet.

Just weer op dat Gymnasium in Mühlhausen un hett 1873 bet 1876 Juristeree an de Universitäten Leipzig un Griepswoold studeert. In disse Tied is he 1873 Liddmaat von de Leipziger Universitäts-Sängerschaft zu St. Pauli in Mainz (Deutsche Sängerschaft)[1] worrn. 1876 is he Gerichtsreferendar worrn un weer in Benneckenstein, Heiligenstadt, Nordhausen un Ellrich aktiv. 1881 is he Gerichtsassesser worrn un weer an de Landgerichten Lümborg un Hilmssen. 1882 bet 1884 weer he Amtsrichter bi dat Amtsgericht Freeborg. Just is denn 1885 Hülpsarbeider bi de Landdrostie Hilmssen worrn un dormit von’n Justizdeenst in’n Verwaltungsdeenst wesselt. He is 1887 Regerungsraad worrn un 1891 Hülpsarbeider in dat Prüüßsche Ministerium för öffentliche Arbeiden. Dor is he 1893 Gehemen Regerungsraad worrn un 1896 Gehemen Böverregerungsraad. Von 1905 bet 1910 weer he denn Direkter in dat Rieksamt för Binnensaken. In disse Tied weer Just 1908 bet 1910 ok Vullmacht för Prüßen in’n Bundsraad. 1911 güng he in einstweiligen Rohstand. Nadem 1914 de Eerste Weltkrieg anfungen is, is he noch wedder reaktiveert worrn un weer Riekskommissar för de Kuntrull von Övergreep gegen Zivilisten in de von Düütschland besett Rebeden. Dat is he bet an dat Enn von’n Krieg 1918 bleven. Von 1918 bet 1922 weer Just Vörsitter von de Rieksstell för de Förderung von de Textilweertschop un is 1922 denn in Rohstand gahn.

In’n Rohstand weer he aver noch Liddmaat in de Opsichtsrääd von de Nordstern Versekerung, Verkehrswesen AG, Akkumulatorenfabrik AG un de Joseph Fraenkel Baugeschäft Aktiengesellschaft in Berlin.

Just weer von 1908 bet 1918 för den Wahlkreis Lümborg 7 (Horborg) Afornten in dat Prüüßsche Aforntenhuus. He weer dor in de Natschonalliberale Partei.

Just weer ok Vörsitter von’n Verband von de düütschen Beamtenverenen un von’n Düütschen Beamten-Weertschopsbund. As Maat von’n Gerichtshoff för de Entscheidung von Kumpetenzkunflikten hett he in en Barg Verfohrens vermiddelt.

In siene Deensttied is he to’n Würklichen Gehemen Raad mit Prädikat Exzellenz opstegen un hett en Reeg Ehren kregen: den Prüüßschen Roden Adlerorden 2. Klass mit Schleif un Kroon, den Bayerschen Verdeenstorden von’n hilligen Michael 2. Klass mit Steern, den Sassischen Albrechtsorden 2. Klass mit Sweerters.

Warken[ännern | Bornkood ännern]

  • Kommentar zum land- und forstwirtschaftlichen Unfallversicherungsgesetz vom 5. Mai 1886, 1888
  • Kommentar zum Invaliditäts- und Altersversicherungsgesetz vom 22. Juni 1889, 1892

Footnoten[ännern | Bornkood ännern]

  1. Meißner, Paul (Hsg.): Verzeichnis der Mitglieder des Verbandes Alter Sängerschafter in Weimar e.V., Leipzig 1929, S. 75, 229