Lycaena phlaeas

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Lycaena phlaeas
Kleiner Feuerfalter1.jpg
Lycaena phlaeas
Systematik
Klass Insekten (Insecta)
Ornen Bottervagels (Lepidoptera)
Familie Bläulinge (Lycaenidae)
Ünnerfamilie Fleckenfalter (Lycaeninae)
Geslecht Lycaena
Oort Lütt Füerfalter
Wetenschopplich Naam
Lycaena phlaeas
(Linnaeus, 1761)
Flögelünnersiet
Lycaena phlaeas
Lycaena phlaeas

De Lycaena phlaeas (düütsch: Kleiner Feuerfalter, so völ as: Lütt Füerfalter) is en Bottervagel (Dagfalter) ut de Familie vun de Bläulinge (Lycaenidae).

Markmalen[ännern | Bornkood ännern]

De Falter recken en Flögelspannwiet vun 22 bit 27 Millimetern. In' Gegensatz to de meest anner Bläulinge sünd beid Geslechter gliek farvt. Hör Vörderflögelböversieden sünd orangeroot farvt un hemm en breeden, dunkelbruunen Butenrand (Suumbinde). Dicht an dissen Rand sünd mehrere dunkel Wörpelflecken to sehn. De Achterflögel sünd dunkelbruun farvt un hemm en orangefarven Binde knapp an' Butenrand. De Rand sülvst is wellig bruun farvt un, as de Vörderflögels ok, hell franst. De Ünnersiet vun de Vöderflögel is ähnlich as de Böversiet farvt, an de Stäe vun Bruun is dat aber Graubruun un de Farv ok matter. De Ünnersiet vun de Achterflögel is bruungrau, hett lütt, swaart Punkte un dicht an den Butenrand en fien, orang punkt Binde.[1]

De Ruupen wurrn ca. 15 Millimeter lang. Se sünd meest gröön farvt, af un to aber ok rötlich mit en root Rügglien un ähnlich farvt Substigmatalliens. De könnt aber ok fehlen.[1] De Ruupenkopp is bruunlichgröön un in den Körper torüchtrucken.[2]

Ähnliche Aarten[ännern | Bornkood ännern]

Ünneraarten[ännern | Bornkood ännern]

  • Lycaena phlaeas polaris Courvoisier, 1911. Vörkommen in Lappland un Norwegen. De Ünneraart is in Hööchten vun bit to 400 Metern anzudrapen un bild een Generatschoon in't Jahr, de vun Midden Juni bit Enn' Juli flüggt.[3]
  • Lycaena phlaeas phlaeoides Staudinger & Rebel, 1901, Madeira (Portugal). De Ünneraart kann bit in Hööchten vun bit to 1.800 Metern andrapen wurrn un bild vun März bit Oktober mehrere Generatschonen.[3]

Formen[ännern | Bornkood ännern]

  • Lycaena phlaeas f. elea (Fabricius) Achterflögelzippel bi de Wievchen weniger utpräägt.[3]
  • Lycaena phlaeas f. caeruleopunctata (Rühl) Böversieden vun de Achterflögel mit blauen Postdiskalflecken.[3]

Synonyme[ännern | Bornkood ännern]

  • Chrysophanus phlaeas[4]
  • Polyommatus amphidamas[5]
  • Chrysophanus amphidamas[5]

Vörkommen[ännern | Bornkood ännern]

De Lütt Füerfalter is en faken antodrapen r-Strateeg, de in wiet Deelen vun de Nordhalfkugel vörkummt. Man find hüm vun' Nordosten vun Nordamerika över ganz Europa un Nordafrika bit in de gemäßigten Breeden vun Asien un Japan. He leevt in de verscheedens Levensrüüm, vör allen aber in locker bewussen un apen Gegenden, as to'n Bispeel in Sandkuhlen, up Binnendünen, an Wegrändern, up Brachen un in sandigen Rebeeden. In kalkig Gegenden sünd se ehrder selten.[1] [3]

Levenswies[ännern | Bornkood ännern]

De Falter suugen ünner annern an Blüten vun de Berg-Aster (Aster amellus), Roß-Minze (Mentha longifolia) ud Tauben-Skabiose (Scabiosa columbaria).[6] Dat Männchen verteidigt sien Territorium gegen annner Männchen un verjagt ok düütliche gröttere Falter as ton' Bispeel dat Inachis io (Tagpfauenauge).[3]

Floog- un Ruupentieden[ännern | Bornkood ännern]

De Falter fleegen in dree bit veer, nich good trennbar Generatschonen je nah Region vun Februar bzw. April bit Enn' Oktober. In Nordeuropa fleegen se in twee Generatschonen vun Mai bit Anfang Oktober. Up de Kanaren fleegen se sogor dat ganze Johr in völ Generatschonen. De veerte Generatschoon starvt in Middeleuropa meest dör fröh intreeden Fröst, ahn dat se sück fortplant hett.[3]

Nehren vun de Ruupen[ännern | Bornkood ännern]

De Raupen nehren sück vun Ampfer (Rumex spec.),[2] in Middeleuropa hööftsächlich vun den Rumex acetosella (Lütt Sauerampfer), aber ok vun Rumex acetosa (Wiesen-Sauerampfer). Selten is se up Rumex obtusifolius (Rumpfblättriger Ampfer) to finnen. In heet Rebeeden, wo dat kien Ampfer gifft, wieken se up Vagelknöteriche ut.[1] [3] In Baden-Württemberg schien Bistorta officinalis (Schlangen-Knöterich) de eenzig bekannt Futterplant to ween.[5]

Entwicklung[ännern | Bornkood ännern]

De Wievchen leggen hör bannig lütt Eier up de Blattünnersieden vun de Futterplant f. De dorup schlüppen Ruupen freeten an de Blattünnersiet. Dat Överwintern vun de letzt Generatschoon erfolgt as jung Ruup, selten as öllere. Se verpuppen sück eerst in dat Fröhjohr. De Verpuppung erfolgt an' Bodden tüschen verspunnen Blööt vun de Futterplant in en hellbruun, swaart punkt Pupp.[1] De Falter schlüppen nah etwa veer Week.[2]

Borns[ännern | Bornkood ännern]

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Vörlaag:BibISBN
  2. 2,0 2,1 2,2 Vörlaag:BibISBN
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Vörlaag:BibISBN
  4. Manfred Koch: Wir bestimmen. Schmetterlinge. Band 1. Tagfalter Deutschlands. Neumann Verlag Radebeul 4. Uplaag 1966
  5. 5,0 5,1 5,2 Vörlaag:BibISBN
  6. Vörlaag:BibISBN

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Lütt Füerfalter. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.