Langflunken-Bootaante

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Langflunken-Bootaante; Patagoonsche Bootaante
Langflunken-Bootaante
Systematik
Ünnerstamm: Warveldeerten (Vertebrata)
Klass: Vagels (Aves)
Ornen: Gösevagels (Anseriformes)
Familie: Aantenvagels (Anatidae)
Ünnerfamilie: Halfgöse (Tadorninae)
Tribus: Merganettini
Geslecht: Bootaanten
Oort: Langflunken-Bootaante
Wetenschoplich Naam
Tachyeres patachonicus
King, 1828

De Langflunken-Bootaante (Tachyeres patachonicus) oder Patagoonsche Bootaante is een vun alltohopen veer Aarden vun de Bootaanten, de to de Unnerfamilie vun de Halfgöse torekent weert. Mank de Bootaanten is düsse Aart de eenzigst, de flegen kann. Bi de annern sünd de Flunken to kort un könnt dat stebige Lief nich in’e Luft bören.

Wo se vörkamen deit[ännern | Bornkood ännern]

De Langflunken-Bootaante leevt an de Waterkant rund um Süüdamerika siene Süüdspitz. Se kummt vör in dat süüdliche Chile un Argentinien, in Füerland bit hen up de Falklandinseln. Se leevt nich bloß up de See, man sunnerlich buten de Brödeltied kummt se ok up Söötwater in’t Binnenland vör.[1]

Utsehn[ännern | Bornkood ännern]

Dat Lief is 66 bit 71 Zentimeter lang. Dor is düsse Vagel de lüttjeste mank de Bootaanten mit. Wegen deit se vun 2,43 bit 3,17 kg un is dor ok de Aart mank de Bootaanten mit, de an’n minnsten wegen deit. De Langflunken-Bootaante verscheelt sik nich groot vun de Falkland-Bootaante, man se is doch alltohopen wat fiener un nich so butt.

Wie se bröden deit[ännern | Bornkood ännern]

De gröttste Deel vun de Populatschoon brott in’n Oktober- un Novembermaand, man dat gifft enkelte Paare, de bröödt mitunner düütlich later. Dat Nest warrt twuschen Planten versteken oder faken up Eilannen buten vor de Küst boot. So könnt Roofdeerter dor nich so goot rankamen. Düsse Aart brott jummers poorwiese, Kolonien weert nich billt. Up de Falkland-Eilannen finnt sik meist nich mehr, as man een Poor an en Water, bloß man, wenn dat dor unbannig veel Waterplanten un Warvellose in’t Water gifft, könnt dat ok mol mehr ween.[2] In’n Döörsnitt gifft dat 7 Eier in’t Nest. De sünd düütlich wat lüttjer as bi de Falkland-Bootaante un loopt spitz to..[3] De Brödeltied duert 30-40 Dage.

Wat se freten deit[ännern | Bornkood ännern]

De Langflunken-Bootaante fritt Kreeft- un Weekdeerter. Se hoolt se sik an de Küst un ok up Binnenwaters sunnerlich bi dat Dükern.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Josep del Hoyo, Andrew Elliot, Jordi Sargatal: Handbook of the birds of the world- Volume 1, Ostrich to Ducks. - Lynx Edicions, Barcelona, 1992. ISBN 84-87334-10-5
  • Martin R. de la Pena, Maurice Rumboll, Gustavo Carrizo, Aldo A. Chiappe, Jorge R. Mata: Birds of Southern South America and Antarctica. - Princeton University Press, 1998. ISBN 0-691-09035-1
  • Hadoram Shirihai: A Complete Guide to Antarctic Wildlife - The Birds and Marine Mammals of the Antarctic Continent and Southern Ocean, Alula Press, Degerby 2002, ISBN 951-98947-0-5
  • Robin und Anne Woods: Atlas of Breeding Birds of the Falkland Islands, Anthony Nelson, Shorpshire 1997, ISBN 0904614-60-3

Belege[ännern | Bornkood ännern]

  1. Shirihai, S. 244
  2. Wood, S. 83
  3. Wood, S. 82