Koornsnieders

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Koornsnieders
Systematik
Ünnerstamm: Tracheendeerter (Tracheata)
Böverklass: Sessfööt (Hexapoda)
Klass: Insekten
Ünnerklass: Fleeginsekten (Pterygota)
Ornen: Goldpeer (Odonata)
Ünnerornen: Echte Goldpeer (Anisoptera)
Böverfamilie: Libelluloidea
Familie: Glasemakers (Aeshnidae)
Wetenschoplich Naam
Libellulidae
Rambur 1842

De Koornsnieders (Libellulidae) sünd ene Familie mank de Echten Goldpeer (Anisoptera). Dor höört se ok to de Goldpeer (Odonata) mit to. Mit 969 Aarden över de ganze Welt hen[1] is düsse Familie en vun de gröttsten mank de Goldpeer. In Düütschland gifft dat dor 22 Aarden vun, dormank en Reeg vun Aarden, de bannig faken vörkaamt. Vunwegen dat se tämlich groot sünd, fallt düsse Goldpeer tomeist duchtig up.

Kennteken[ännern | Bornkood ännern]

De Koornsnieders weert 3 bit 5 cm lang un jem ehr Flunken spannt sik tomeist över üm un bi 8 cm. De Deerter sünd tomeist geel-bruun, towielen mit’n blauen Ring ümto. Man nienich hefft se en Glanz as vun Metall. Dat gifft en paar Aarden, as den Plattbuuk (Libellula depressa), dor is dat Lief kort un stuuf. De Leegbohrer bi de Seken is man eenfach. De Deerter fangt Insekten in’n Flegen. Man alltolang hoolt se dat nich ut mit de Fleegeree.

Wie sik de Koornsnieders vermehrt un wie se wassen doot[ännern | Bornkood ännern]

De Eier leggt de Seken af, ohn dat de Heken dor bi sünd. Bloß bi de Heidegoldpeer vun dat Geslecht Sympetrum is dat anners. Mit en Achterlief, dat dor bi wippen deit, weert de Eier direktemang in’t Water leggt. En paar Heidegoldpeer leggt jem ehre Eier up drögen Grund dune bi’t Över. Hier geiht dat mit’n Wassen den los, wenn in dat neegste Vörjohr dat Water den Grund överswemmt.

De Deerter leevt tominnst twee Johr as Larve. De junge un de ole Larve överwintert een Mol. Anners is dat wedder bi de Heidegoldpeer. De överwintert toeerst as Ei un wasst denn bloß een Johr as Larve un överwintert dor denn ok bloß een Mol.

Systematik[ännern | Bornkood ännern]

Familie Koornsnieders (Libellulidae)

Belegen[ännern | Bornkood ännern]

  1. Martin Schorr, Martin Lindeboom und Dennis Paulson[1]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Heiko Bellmann: Libellen beobachten - bestimmen, Naturbuch Verlag Augsburg, 1993, ISBN 3-89440-107-9
  • Gerhard Jurzitza: Der Kosmos-Libellenführer, Franckh-Kosmos Verlags GmbH & Co., Stuttgart, 2000, ISBN 3-440-08402-7
  • J. Silsby: Dragonflies of the world, Smithsonian Institution Press, 2001
  • Klaus Sternberg, Rainer Buchwald: Libellen Baden-Württembergs, Band 2, Großlibellen, Eugen Ulmer Verlag, 2000, ISBN 3-8001-3514-0 (allens Hoochdüütsch)

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Koornsnieders. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.