Positron

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Dat Positron is en Elementardeelken ut de Grupp vun de Leptonen. De Naam vun dat Deelken sett sik tohopen ut positiv un Elektron.

Dat Positron is dat Antideelken to dat Elektron un stimmt dormit mit Utnahm vun dat Vörteken vun de elektrische Ladung un dat magnetische Moment in all physikaalsche Egenschoppen övereen. Dat Sympol för dat Deelken is e+. Wenn en Positron un en Elektron openanner draapt, so kann dat to en so nöömte Poorvernichten (Annihilatschoon) kamen. Man, in en ideal Vakuum, woneem dat keen Elektronen gifft, weern Positronen bestännig.

1928 is dat Positron dör Paul A. M. Dirac vörherseggt worrn. Carl David Anderson hett dat Deelken 1932 experimentell in de kosmischen Strahlen opdeckt un hett em ok den Naam geven.[1]

Tostannen kamt Positronen bi’n β+-Verfall, een vun de beiden Oorden vun’n Betaverfall, bi’n Verfall vun Myonen (to’n Bispeel ut de Kosmischen Strahlen) oder dör Poorbillen in energierieke Stöötvörgäng (harde Gammastrahlen in Materie, Deelken-Gaumakers, Kosmische Strahlen).

In de modernen Medizintechnik is de Positronen-Emisschoons-Tomografie en bannig wichtig bildgevend Verfohren, dat op den Nawies vun Positronen opboot.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

Lisa Randall (2006) Verborgene Universen. Eine Reise in den extradimensionalen Raum. ISBN 978-3-10-062805-3

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Carl D. Anderson: The positive electron, Phys. Rev., 43(6):491–494 doi: 10.1103/PhysRev.43.491. 1933