Keevklauendregers

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Keevklauendregers
Borkenspringspinn (Marpissa muscosa)
Systematik
Ünnerafdeel: Bilateria
Böverstamm: Huututtreckers (Ecdysozoa)
Stamm: Liddfööt (Arthropoda)
Ünnerstamm: Keevklauendregers (Chelicerata)
Wetenschoplich Naam
Chelicerata

As Keevklauendregers oder Cheliceraten (Chelicerata) warrt en Grupp vun Liddfööt (Arthropoda) betekent, de an dat tweete Koppsegment en sünnerlich ümwannelte Extremität wiesen doot. Dat sünd de „Keevklauen“ oder „Chelicere“. Bi de Keevklauendregers sünd dat de eersten Extremitäten an dat ganze Liev, vunwegen dat Antennen bi jem fehlen doot (anners as bi Kreeften un Tracheendeerter).

To de Keevklauendregers höört över de ganze Welt hen bi 60.000 Aarden, dormank de Pielsteertkreeften un de Spinnen. To de Spinnen höört nu wedder de Skorpionen, de Weevspinnen, de Schoosters un de Mieten. Ok de Seeskorpionen, de midderwielen utstorven sünd, höört to düsse Grupp mit to. Dat sünd de gröttsten Liddfööt, de dat jemols geven hett. Bit up de Pielsteertkreeften un de Seespinnen leevt al Aarden vun düsse Grupp up Land, oder sünd vun dat Land ut denn eerst wedder in dat Water „inwannert“. Sp weer dat bi de Watermieten un bi de Waterspinn.

Systematik[ännern | Bornkood ännern]

De Keevklauendregers weert tomeist as Süsterngrupp vun de Mandibeldeerter (Kreeften un Tracheendeerter) ankeken.

De Verwandtschop vun de Keevklauendregers ünner'nanner is wiethen noch nich klaar stellt. Dor warrt noch över streden. Sünnerlich, wat de Asselspinnen angeiht, is gor nich klaar, wo de henhöörn doot, man ok mank de Spinnen warrt de Saak mol so un mol so ankeken. Hier folgt nu dat „klassische“ System vun de Verwandtschop, so as Weygold un Paulus (1979) dat dorstellt hefft. An un for sik warrt dat noch an'n meisten gellen laten.

Keevklauen bi en Weevspinn
Keevklauen vun en Schaapteek (Ixodes ricinus)

De Verwandtschop vun de Keevklauendregers[ännern | Bornkood ännern]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Anderson, DT (2001): Invertebrate Zoology, 2nd Ed., Oxford Univ. Press, Kap. 14, S. 325, ISBN 0-19-551368-1
  • Barnes, RSK, Calow, P., Olive, PJW, Golding, DW, Spicer, JI (2001): The invertebrates - a synthesis, 3rd ed., Blackwell, Kap. 8.4, S. 174, ISBN 0-632-04761-5
  • Brusca, RC, Brusca, GJ (2003): Invertebrates, 2nd Ed., Sinauer Associates, Kap. 19, S. 653, ISBN 0-87893-097-3
  • Moore, J (2001): An Introduction to the Invertebrates, Cambridge Univ. Press, Kap. 14, S. 207, ISBN 0-521-77914-6
  • Ruppert, EE, Fox, RS, Barnes, RP (2004), Invertebrate Zoology - A functional evolutionary approach, Brooks/Cole, Kap. 18, S. 554, ISBN 0-03-025982-7

Wetenschoppliche Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Hwang, UW, Friedrich, M, Tautz, D, Park, CJ, Kim, W (2001): Mitochondrial protein phylogeny joins myriapods with chelicerates, Nature 413, S. 154
  • Weygoldt, P (1998): Evolution and systematics of the Chelicerata, Experimental and Applied Acarology, 22, S. 63
  • Wheeler, WC, Hayashi, CY (1998): The phylogeny of the extant chelicerate orders, Cladistics, 14, S. 173