Slott Fontainebleau

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Slott Fontainebleau
Detailansicht 1991

Dat Slott Fontainebleau in Fontainebleau, Département Seine-et-Marne, is en franzöösch Slott rund 60 km südlich van Paris, dat tietwielig ünner annern van Kaiser Napoleon Bonaparte bruukt wurr. Dat is vör allen berühmt för sien Binnenutstattung ut de Tiet van de Renaissance, an de tallriek italieensch Künstler arbeit hemm. 1981 wurr dat van de UNESCO to’n Weltkulturarv verklort.

De eerste Akt van de Oper Don Carlos van Giuseppe Verdi, de nich up dat as Vörlaag verarbeit Drama van Friedrich Schiller torüchgeiht, speelt up Slott Fontainebleau, wobi de beschreeven Handlung historsch nich nahwiesbar is.

De Naam van dat Slott Fontainebleau, fröher ok „Fontainbleau“ schreeven, leit sück af van: „fontaine belle eau“, dat heet „Born (mit) mui Water“.

Baugeschichte[ännern | Bornkood ännern]

Louis de Silvestre: Ludwig XIV. empfangt den lateren König van Polen un Kurfürsten van Sassen, August III. in dat Slott Fontainebleau, 1714
Binnenansicht

De Anlaag wurr ünner Franz I. un Heinrich II. an Stäe van en Borganlaag ut dat 13. Johrhunnert baut, de sien Donjon in den Bau inföögt un ünner König Franz I. to en Jagdslott utwiedt wurr. 1528 wurr mit den Bau van den Zentralbau anfungen. Dat Slott gellt as eerst Renaissancebau up franzöösch Grund. Dat wurr in de Tiet van de Könige Könige Heinrich IV., Ludwig XIII. un Ludwig XIV. mehrfack umbaut.

Slott Fontainebleau hett fief Höfe, en Kapell, Prunkrüüm, Fresken un Stuckaturen. De Arbeiten för dat Slott wurrn af 1530 van italieensch Künstlern as Rosso Fiorentino utführt. De hemm manieristisch Stilelemente un italieensch Formengoot nah Frankriek brocht.

Ludwig XIV. leet in de Gordens en nee Parterre in‘n Stil van den Barock, en grooten Kanal un en nee Park anleggen.

Kunst in dat Slott[ännern | Bornkood ännern]

Mit dat Slott Fontainebleau sünd de so nöömt Eerst un Tweet School van Fontainebleau verknütt. Beid Scholen sünd van italieensch Künstlern grünnd wurrn.

Van beid Scholen finnen sück hüüd meest blots noch Warken in dat Slott, de mit dat Bauwark untrennbar verbunnen sünd, as Fresken oder Deckenmalereen.

Van herutragend künstlerisch, aber ok historsch Bedüüden is dat Möbleeren van de königlichen bzw. kaiserlichen Gemächer. Se is wietgahnd in den Tostand van de letzt binnenarchitektoonsch Umgestaltungto Tiet van Napoleon III. erhollen. Dordör überlagern sück Elemente van Renaissance bit to’n Historismus. Bi Wand- un Boddengestaltung domineeren Originalarbeiten ut de Tiet van Ludwig XIII. De Zimmerfluchten, de Napoleon I. för sück un den tietwies hier in Haft sitten Paapst Pius VII. gestalten leet, sünd in hör dormalig Originaltostand erhollen.

In de Neetiet wurr dat Amerikaansch Konservatorium in dat Slott inricht, en Sömmerakademie för Kunst un Architektur.

Örgel[ännern | Bornkood ännern]

In de Slottkapell (franzöösch: Chapelle de la Trinité]] befindt sück en historsch Örgel. Dat Instrument weer 1772 van den Örgelbauer François-Henri Clicquot baut wurrn un deen as Begleitinstrument up de Singer- un Musikertribüne van de Kapell. Wiels de franzöösch Revolutschoon wurr dat Piepenmaterial zerstört. 1967 wurr de Örgel van den Örgelbauer Alfred Kern rekonstrueert. Dat hett hüüd 15 Register up dree Manualen. Dat Pedal (franzöösch: Pédalier „à la française“) is fast an dat Positif anhangt. Dat Instrument is mit en Gesamttremulanten utstatt.[2]

I Grand Orgue C–d3
1. Flûte 8′
2. Bourdon 8′
3. Prestant 4′
4. Nazard Vörlaag:Bruch
5. Doublette 2′
6. Tierce Vörlaag:Bruch
7. Plein-Jeu V
8. Cromorne 8′
9. Hautbois 8′
II Positif interieur C–d3
10. Flûte 8′
11. Bourdon 8′
12. Prestant 4′
13. Trompette 8′
14. Clairon 4′
III Recit C–d3
15. Cornet V

Wat in dat Slott Wichtiges passeert is[ännern | Bornkood ännern]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Manfred Esser, Lionel Walker: Fontainebleau – Regards. PRV-Communications, Saint-Fargeau-Ponthierry 1993.
  • Philip Jodidio (Hrsg.): Fontainebleau. (= Connaissance des Arts. Sonnerheft). Société Francaise de Promotion Artistique, Paris 1991.
  • Aumary Lefébure: Fontainebleau. Slottführer, düütsch Utgaav. Art Lys, Versailles 1997, ISBN 2-85495-088-7.
  • Pierre Lemoine: Fontainebleau. Éditions Sun, Paris 1968.
  • Jean-Pierre Samoyault: Guide du Musée National du Château de Fontainebleau. Editions de la Réunion des musées nationaux, Paris 1996, ISBN 2-7118-3400-X.
  • Maurice Toesca: Les grandes heures de Fontainebleau. Albin Michel, Paris 1984.

Weblinks[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Slott Fontainebleau. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. Vgl. Woermann, Karl: Geschichte der Kunst aller Zeiten und Völker. Fiefte Band, Bibliographisches Institut, Dresden 1920, S. 175.
  2. Kiek ok: Orgel
  3. Larousse
  4. Utführlich: Blazek, Matthias: Die Geschichte der NATO in Fontainebleau. In: F-Flagge – Magazin für den Fernmeldering e.V. 37. Jg., Nr. 3/2010, S. 49 ff.
  5. Der teuerste Umzug aller Zeiten up Zeit.de

48.4022222222222.7005555555556Koordinaten: 48° 24′ 8″ N, 2° 42′ 2″ O