John Bannister Goodenough

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen
John Bannister Goodenough

John Bannister Goodenough (* 25. Juli 1922 in Jena) is en US-amerikaansch Physiker un Materialwetenschapler. He is Perfesser an de University of Texas at Austin. He hett wichtige Bidrääg to de Entwicklung van Lithium-Ionen-Akkus leist. Insbesünnere weer he an dat Opdecken van de bedüüdenst Kathodenmaterialien bedeeligt. 2019 wurr hüm in dat Öller van 97 Johren gemeensam mit Michael Stanley Whittingham un Akira Yoshino de Nobelpries för Chemie tpsraaken. Ton’n Tietpunkt van de Priesverleehn an’n 10. Dezember 2019 wurrd he de öldste Person, de den Nobelpries uthändigt kriggt.

Leven[ännern | Bornkood ännern]

Goodenough wurr as Kind van amerikaansch Öllern in Jena boren un an de Universitäten van Yale un Chicago utbildt. 1951–1952 hett he as Entwicklungsingenieur bi de Westinghouse Electric Corporation arbeit. In de laat 1970er un fröhen 1980er Johren hett he de Anorganische Chemie an de University of Oxford in England leit. Dor hett he de Eignung van Lithiumkobaltoxid as Material för den Pluspol van wedderuplaadbaren Batterien opdeckt.[1] Siet 1986 is he Perfesser an de University of Texas at Austin. Dor hett he gemeensam mit en Doktoranden Lithium-Iesenphosphat as mögelk Kathodenmaterial opdeckt.[2] Ok an dat Opdecken van en anner för Akkumulatoren geeignet Materialklasse, dat Manganspinell, weer Goodenough bedeeligt.[3] 2017 stell he in dat Öller van 94 Johren gemeensam mit Maria Helena Braga, Nicholas S. Grundish un Andrew J. Murchison in de Tietschrift Energy & Environmental Science[4] en Konzept för en nee Akku vör. Disse foot up Glas as Elektrolyt un ersett Lithium dör dat wesentlich günstigere, beter verfügbare un umweltfrüendlichere Natrium. De Akku kunn dör en höhgere Dicht mehr Energie spiekern un weer sekerer un köstengünstiger as herkömmliche Lithium-Ionen-Akkus.

He hett sück ok mit Hoochtemperatursupraleitern befaat.

Wark[ännern | Bornkood ännern]

Goodenough hett mehr as 500 wetenschaplich Arbeiten herutbrocht, 85 Bookkapitel un Översichtsarbeiten, un fief Böker, dorünner twee bahnbreekende. Siet 2015 hett hüm Thomson Reuters to de Favoriten up en Nobelpries för Chemie tellt. [5]

Schriften[ännern | Bornkood ännern]

  • Magnetism and the Chemical Bond, Interscience-Wiley, New York 1963
  • Les oxydes des métaux de transition, Gauthier-Villars, Paris, 1973
  • mit Kevin Huang: Solid Oxide Fuel Cell Technology: Principles, Performance and Operations, Woodhead Publishing Limited/CRC Press 2009
  • as Herutgever: Localized to Itinerant Electronic Transition in Perovskite Oxides, Springer 2001

Ehrungen (Utwahl)[ännern | Bornkood ännern]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Goodenough, John Bannister. In: Kevin Desmond: Innovators in Battery Technology: Profiles of 95 Influential Electrochemists, McFarland, 2016, ISBN 978-0-7864-9933-5, S. 84–88

Weblinks[ännern | Bornkood ännern]

  • John Goodenough. Homepage. University of Texas at Austin, afropen an’n 3. Januar 2016 (engelsch).

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. K. Mizushima, P. C. Jones, P. J. Wiseman, J. B. Goodenough: LixCoO2 (0<x<−1): A new cathode material for batteries of high energy density. In: Materials Research Bulletin. Band 15, Utgaav 6, Juni 1980, Seiten 783–789, doi:10.1016/0025-5408(80)90012-4
  2. A. K. Padhi, K. S. Nanjundaswamy, J. B. Goodenough: Phospho-Olivines as Positive Electrode Materials for Rechargeable Lithium Batteries. In: Journal of the Electrochemical Society. Band 144, Nr. 4, 1997, S. 1188–1194, doi:10.1149/1.1837571.
  3. M. M. Thackeray, W. I. F. David, P. G. Bruce, J. B. Goodenough: Lithium insertion into manganese spinels. In: Materials Research Bulletin. Band 18, Nr. 4, 1983, S. 461–472, doi:10.1016/0025-5408(83)90138-1.
  4. M. H. Braga, N. S. Grundish, A. J. Murchison and J. B. Goodenough Alternative strategy for a safe rechargeable battery In: Energy Environmental Science 2017,10, 331–336
  5. https://web.archive.org/web/20180217225854/http://stateofinnovation.com/citation-laureates-2015