Howard Robert Horvitz

Vun Wikipedia
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Howard Robert Horvitz (* 8. Mai 1947 in Chicago, Illinois) is Perfesser för Biologie an dat Massachusetts Institute of Technology in Cambridge, USA. 2002 kreeg he gemeensam mit Sydney Brenner un John Edward Sulston den Nobelpries för Physiologie oder Medizin för dat Opdecken vun de Mechanismen vun den programmeerten Zelldood (Apoptose).

Leven un Wark[ännern | Bornkood ännern]

De Grootöllern vun Horvitz weer jöödsch Inwannerer ut Russland un Galizien. Sien Vader, tonächst enfack Verwaltensangestellter, fung en Abendstudium vun de Chemie an, dat he aber ut finanziellen Grünnen afbreeken dee. Later wurr he Stüerberader. Sien Moder weer Meestersche. Horvitz erinnert sück an en Familie, in de de Erwerb vun Bildung un wetenschaplich Neegier hooch acht wurrn.

Sien Vader is 1989 an Amyotropher Lateralsklerose (ALS) storven, wat sien Söhn Anlaat geev, disse degenerative Nervenkrankheit uttoforschen.

1972 hett he sien Studium in Biologie mit en M.A. an de Harvard-Universität maakt un 1974 dor sien Doktertitel. 1978 wurr he Assistenzprofessur in Biologie an dat Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, USA. Siet 1986 is he dor Perfesser för Biologie, buterdem is he siet 1988 Forscher an dat dortige Howard Hughes Medical Institute un an dat Massachusetts General Hospital.

Wetenschaplich Arbeiten[ännern | Bornkood ännern]

Van 1974 bit 1978 hett Horvitz an an Laboratory of Molecular Biology (LMB) in Cambridge, UK arbeit. An dit Institut harr John Edward Sulston tosommen mit Sydney Brenner de embryonale Zellentwicklung vun den Würm Caenorhabditis elegans sowiet upklärt, dat dat Entstahn vun all 959 Zellen bekannt weer. Dorbi harr sück wiest, dat 131 Zellen woll wiels de embryonale Zellentwicklung bild wurrn, later in den lateren Würm nich mehr vörhannen weern, wiel se en „genetisch programmeerten Zelldood“ (Apoptose) ünnerleegen weern.

In wiederen Arbeiten hett Horvitz Details vun dissen Mechanismus un sien genetisch Programmeeren ünnersöcht. De Mechanismen vun de Apoptose wiesen sück vun C. elegans, dat eenfackst upbaut Deert mit en Nervensystem, as aup den Minschen överdragbar. Störungen in' Afloop sünd verantwortlich för manche Krebserkrankungen, Autoimmunerkrankungen un neurodegenerative Krankheiten, to de ok de Alzheimersche Krankheit hörrt.

Utteknungen[ännern | Bornkood ännern]

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Enkeld Nahwiesen[ännern | Bornkood ännern]

  1. http://www.sigrist.unibe.ch/content/preis/preise_seit_1994/index_ger.html
  2. 3sat.de