Viktor I.

Viktor mit – anachronistischer – Tiara, Pfarrkirche Semmering

Viktor I. († 199 in Rom) amteer in de 190er Johren as Bischop vun Rom.

Leven

Nah den Liber Pontificalis weer Viktor Afrikaner (natione Afer) un de Söhn vun en Felix. He wurr as Nahfolger vun Eleutherus Bischop vun Rom un harr dit Amt nah Eusebius von Caesarea teihn Johr lang inne, den anonymen Chronographen van 354 tofolge amteer Viktor aber blots negen Johr.

Viktor harr wat för över mit den den modalistischen Monarchianismus, as de vun Praxeas vertreeden wurr. De Bischop vun Rom (d. h. Eleutheros oder wohrschienlicher Viktor) harr de Karkengemeenschap mit den Montanisten herstellen wullen, dat aber up Anstiften vun Praxeas ünnerlaaten – so de Vorwurf vun den Montanisten Tertullian.

De Naam vun Viktor is besünners mit den Striet um den Ostertermin verbunnen, de all ünner Anicetus kontrovers diskuteert wurrn weer. Dat Osterfest wurr vun den lüttasiaatschen Gemeenden, den so nöömten Quartodezimanäern, an‘n 14. Vun den jöödschen Maand Nisan (Paschafest) fiert, in de werstlichen Kark an den dorupfolgenden Sönndag. Nich klar sünd de Beweggründe – mögelkerwies dat Interesse vun dat Gliekmaaken, villicht ok de Propaganda vun en Minsch mit Naam Blastus gegen den westlichen Ostertermin oder dat Bestreeven, den Termin vun dat Paschafests to ümgahn. Letzteres wurrd as besünners wohrschienlich ansehn, wiel de to de Tiet noch jung christliche Kark sück vun hör jöödschen Oorsprung afsetten wull.

Viktor hull in völ Gemeenden Synoden af, de sück hüm ansluuten deen, mit Utnahm vun de lüttasiaatsche Gemeenden. Viktorhett disse Gemeenden ut de Kark utslooten un truck mit disse Exkommunikatschoon völfach Dülligkeit up sück. Dat gellt as eerst autoritative Maatnahm vun dat Paapstdom. Irenäus von Lyon hett Viktor dat Recht dorto nich bestreeden, hett aber liekers de Exkommunikation aflehnt, wiel de Anlaat blots liturgischer, nich dogmatischer Natur weer. Viktor hett nahgeven, wordör de Gefohr vun en Schisma verhinnert wurr

Viktor hett de röömschen Valentinianer um Florinus, de röömschen Theodotianer um den Geldhändler Theodotos von Byzanz un de röömschen Quartodezimaner um Blastus exkommunizeert.

Hilligenverehrung

Nah den Liber Pontificalis is Viktor as Merteler in Rom storven; sien Graff befunn sück dornah neben dat Petrusgraff in‘n Vatikan. En Bericht över sien Martyrium is aber nich bekannt.

Dat Martyrologium Romanum nömmt den 28. Juli as Gedenkdag vun den Paapst un Merteler Viktor; as Fest wurr disse Dag in de Röömsch-kathoolsch Kark bit 1969 begahn.

Nah Viktor I. vun Rom is Viktorsbarg nöömt.

Literatur

• Georg Schwaiger: Victor I. In: Walter Kasper (Hrsg.): Lexikon für Theologie und Kirche. 3. Auflage. Band 10. Herder, Freiburg im Breisgau 2001, Sp. 767.
• Peter Lampe: Victor I.. In: Religion in Geschichte und Gegenwart (RGG). 4. Auflage. Band 8, Mohr-Siebeck, Tübingen 2005, Sp. 1103–1104.
• Markus Vinzent: Viktor I, Bischof von Rom. In: Theologische Realenzyklopädie (TRE). Band 35, de Gruyter, Berlin / New York 2003, ISBN 3-11-017781-1, S. 93–97.
• Josef Rist: VICTOR I.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 12, Bautz, Herzberg 1997, ISBN 3-88309-068-9, Sp. 1334–1337.
• András Handl: Viktor I. (189?–199?) von Rom und die Etablierung des „monarchischen“ Episkopats in Rom. In: Sacris Erudiri: a Journal on the Inheritance of Early and Medieval Christianity. Band 55, (2016), S. 7–56.

Weblinks

Viktor I.. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

• Gesamtwerk von Migne Patrologia Latina mit Inholtsverteken

Anmarken

Vörgänger	Amt	Nafolger
Eleutherus	Bischop vun Rom De Beteknung Paapst geev dat eerst af 384. ca. 189–199	Zephyrinus