Swack Verb
Utsehn
(wiederwiest vun Swacke Verben)
Swack Verb is ene mang dree Verbaalklassen in den germaanschen Spraken (De annern sünd starke Verben un Präteritopräsentia). Kennteken för de Klass is dat Präteritum un dat Partizip Präteritum mit dat Dentaalsuffix.
In Schoolgrammatiken warrt de swacken Verben ook faken regelmatige Verben heten, da sik de Verbstamm (bringen un denken uutbenamen) nich verännert.[1] Uut Sicht vun de Spraakhistorie is dat avers keen sinnvullen Naam, denn ook de starken Verben hebbt oder harrn een regelhaft Systeem, dat daar achter stickt.
Bispelen
[ännern | Bornkood ännern]Die Bildung der Stammformen schwacher Verben kann an den folgenden Beispielen aus einigen modernen germanischen Sprachen veranschaulicht werden:
| Infinitiv | Präteritum | Partizip Präteritum | |
|---|---|---|---|
| Plattdüütsch | maken | maak-(ede) | maakt/maket |
| lesen | lees-(e)-de | leest | |
| Düütsch | machen ‘maken’ | mach-te | ge-mach-t |
| lieben ‘leev hebben’ | lieb-te | ge-lieb-t | |
| Engelsch | punch ‘slaan’ | punch-ed | punch-ed |
| say ‘seggen’ | sai-d | sai-d | |
| make ‘maken’ | ma-de | ma-de | |
| Norweegsch | snakke ‘snacken’ | snakk-et | snakk-et |
| kaste ‘smieten’ | kast-et | kast-et | |
| nå ‘anlangen’ | nå-dde | nå-dd | |
Literatuur
[ännern | Bornkood ännern]- Alfred Bammesberger: Der Aufbau des germanischen Verbalsystems. Winter, Heidelberg 1986, ISBN 3-533-03858-0.
- Wilhelm Schmidt: Geschichte der deutschen Sprache. 10. Auflage. Hirzel, Stuttgart 2007, ISBN 3-7776-1432-7.
Einzelnachweise
[ännern | Bornkood ännern]- ↑ Roman Schneider, Christian Lang, Horst Schwinn, Lale Bilgili: Schwache Verben. In: Datenbank EuroGr@mm. Leibniz-Institut für Deutsche Sprache (IDS), afropen an’n 7. Juli 2023.