Pierre-Gilles de Gennes
Pierre-Gilles de Gennes (* 24. Oktober 1932 in Paris; † 18. Mai 2007 in Orsay) weer en franzöösch Physiker, de 1991 den Physik-Nobelpries kreeg. He hett över Supraleitung un week Materie forscht.
Leven
[ännern | Bornkood ännern]Pierre-Gilles de Gennes hett 1955 an de École normale supérieure gradueert. Ansluutend weer he bit 1959 Forschungsingenieur an dat Zentrum för Atomenergie (Saclay) (CEA2), wo he sück vörweegend mit Neutronenstreen un mit Magnetismus befaat hett. 1957 kreeg he sien Doktertitel. 1959 folg en Forschungsupenholt bi den Fastkörperphysiker Charles Kittel an de University of California, Berkeley.
Nah en söben Maand düern Militärdeenst bi de Franzöösch Marine wurr he 1961 Assistenzperfesser in Orsay. Dor hett he sück tonächst mit Supraleitung befaat. Um 1968 is he up dat Rebeet vun de Fleetigkristalle wesselt. 1971 wurr he Perfesser an dat Collège de France.
Wirken
[ännern | Bornkood ännern]De Gennes kreeg tallriek Utteknungen för sien Arbeiten över Fleetigkristalle un to de Polymerphysik. De Gennes weer Liddmaat vun de franzöösch Akademie vun de Wetenschapen („Académie des sciences“), de American Academy of Arts and Sciences (seit 1976), de Royal Society (seit 1984), de National Academy of Sciences (siet 1987) as ok tallriek wieder wetenschaplich Akademien un Gelehrtensellschoppen, un Honorarperfesser an dat Collège de France.
1977 wurr de Gennes mit den Prix Ampère uttekent, 1983 mit den Gay-Lussac-Humboldt-Preis, 1988 mit den ACS Award in Polymer Chemistry. 1990 kreeg he de Lorentz-Medaille un 1991 den Physik-Nobelpries „für seine Entdeckung, dass Methoden zur Untersuchung von Ordnungsphänomenen in einfachen Systemen für komplexere Materieformen verallgemeinert werden können, insbesondere für Flüssigkristalle und Polymere“. En blievend Verdeenst is de Formuleeren vun Skalengesetten för komplexe Systeme as Polymerlösungen oder -schmelzen up de Grundlage vun de in den Ingenieurwetenschapen gängigen Dimensionsanalyse as ok grundleggend Arbeiten to dat Reptatschonsmodell för de Dynamik vun verschlauft Polymere.[1]
He hett sück denn ok tonehmend Fragen vun de Polymerphysik towennd. In jüngere Tiet keemen as nee Interessensswoorpunkte insbesünnere Grenzflachenphänomene as ok de Dynamik vun granularer Materie dorto.
Schriften
[ännern | Bornkood ännern]- P. G. de Gennes, F. Brochard-Wyart, D. Quéré: Capillarity and Wetting Phenomena : Drops, Bubbles, Pearls, Waves. Springer, 2003, ISBN 0-387-00592-7
- P. G. de Gennes, Jacques Prost: The Physics of Liquid Crystals. Clarendon Press, Oxford 1993, ISBN 0-19-852024-7
- P. G. de Gennes: Simple Views on Condensed Matter. World Scientific Publishing Co, 1998, ISBN 981-238-282-8
- P. G. de Gennes: Scaling concepts in polymer physics. Cornell University Press, Ithaca 1979, ISBN 0-8014-1203-X
- P. G. de Gennes: Superconductivity of Metals and Alloys. W. A. Benjamin, 1964, ISBN 0-7382-0101-4
Literatur
[ännern | Bornkood ännern]- Armand Ajdari: Pierre-Gilles de Gennes (1932 – 2007). Nachruf in: Science, Band 317 vom 27. Juli 2007, S. 466 (auf Englisch)
Weblinks
[ännern | Bornkood ännern]
Pierre-Gilles de Gennes. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.