Violante Inlet
Violante Inlet is een veriest Bucht, de vun Oost na West rund 30 km lang un 22 bet 28 km breid is. De Bucht liggt twüschen Kaap Fanning un Kaap Herdman langs de Oostküst vun Palmerland in Westantarktika.[1]
Laag
[ännern | Bornkood ännern]
De Violante Inlet liggt an de Black Coast vun Palmerland mit de Weddellsee in’n Oosten. Dat liggt süden vun dat Merz-Halfeiland, oosten vun de Du Toit Mountains un de Wegener Range un noorden vun Mason Inlet un Kemp-Halfeiland. De Münn vun de Violante Inlet streckt sik vun Kaap Fanning in de Noorden na Kaap Herdman in de Süden. Pullen-Eiland liggt an dat Koppenn vun Violante Inlet, noorden vun Maury-Gletscher, de oosten vun Mount Reynolds mit de Heezen-Gletscher tohooplöppt un in de Violante Inlet ströömt.[2]
Opdecken un Naam
[ännern | Bornkood ännern]Violante Inlet hebbt Liddmaten vun de United States Antarctic Service (USAS) in’n Dezember 1940 opdeckt un de Bucht den Naam vun Major (later Colonel) André L. Violante geven.[1]
Nöörliche Objekten
[ännern | Bornkood ännern]Böhnecke-Gletscher
[ännern | Bornkood ännern]Een steil Gletscher 5.6 km wied, de na Süüdoost to an de Noordwestkant vun vun Violante Inlet flütt. Opdeckt un fotografeert uut de Luft in’n Dezember 1940 vun Liddmaten vun de USAS. 1947 hebbet Liddmaten vun de Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) unner Finn Ronne den Gletscher uut de Luft fotografeert, tohoop mit de Falkland-Eilands Dependencies Survey (FIDS), de dat Rebeed vun Boden uut kartografeert hebbt. De FIDS geev den Gletscher den Naam vun Günther Böhnecke, een düütsch Ozeanograaf un Liddmaat vun de düütsch Expeditschoon Meteor, 1925-27.[3]
Defant-Gletscher
[ännern | Bornkood ännern]Een Gletscher 3.7 km wied an siene Münn, de na Oost-Süüdoost to an de Westkant vun Violante Inlet flütt. Opdeckt un fotografeert uut de Luft in’n Dezember 1940 vun de USAS. 1947 hebbt Liddmaten vun de RARE den Gletscher uut de Luft fotografeert, tohoop mit de FIDS , de dat Rebeed vun Boden uut kartografeert hebbt. De FIDS geev den Gletscher den Naam vun Perfesser Albert Defant, een düütsch Ozeanograaf (in Öösterriek boren), de Direkter vun dat Institut für Meereskunde weer.[4]
Kaap Fanning
[ännern | Bornkood ännern]De Kaap billt de Noordsied vun de Ingang in de Violante Inlet. Opdeckt vun de USAS in een Floog vun East Base op’n 30. Dezembe 1940. Vun de US-ACAN benöömt na Edmund Fanning, en US-amerikaansch Opdecker, Forscher.[5]
Tharp Ice Rise
[ännern | Bornkood ännern]Ene Ieskuppel, rund 2.4 km lang, an de Iesfront (1966) vun dat Larsenschelfies, 28 km oosten vun Kaap Fanning. De Ieskuppel het United States Geological Survey (USGS) vun United States Navy mit Luftopnamen twüschen 1966 un 1969 kartografeert. De Ieskuppel dregt den Naam vun Marie Tharp, US-amerikaansch Maringeoloog un Ozeanograaf vun Lamont-Doherty Geological Observatory, Columbia University, New York.[6]
Pullen-Eiland
[ännern | Bornkood ännern]Een sneebedeckt Eiland 5 rund 9 km lang, dat sik bet op 495 m hoog an siene Noordenn tohööchreckt un dicht bi de Midd vun Violante Inlet liggt. Opdeckt vun de USAS in een Floog vun East Base op’n 30. Dezember 1940 un benöömd na William A. Pullen, Flegeringineur op de East Base.[7]
Süüdliche Objekten
[ännern | Bornkood ännern]Heirtzler-Piedmont-Gletscher
[ännern | Bornkood ännern]Een relativ sied, dreeeckig, iesbedeckt Rebeed, dat sik rund 13 km; an de de Westsiede vun Violante Inlet un noorden vun de Maury-Gletscher langs streckt. Den Gletscher het US AS op’n 30. Dezember 1940 uut de Luft fotografeert un na Luftupnamen vun deUSGS vun United States Navy kartografeert. Dat United States Advisory Committee an Antarctic Names (US-ACAN) geev den Gletscher den Naam vun James R. Heirtzler, US-amerikaansch Physiker an dat LamontDoherty Geological Observatory, Columbia University.[8]
Maury-Gletscher
[ännern | Bornkood ännern]Een Gletscher, 7.4 km wied, de na Oost-Noordoost to flütt an de Süüdwesteck vun Violante Inlet. Opdeckt un fotografeert uut de Luft in’n Dezember 1940 vun Liddmaten vun de USAS. Liddmaten vun de RARE hebbt 1947 den Gletscher uut de Luft fotografeert, tohoop mit de FIDS, de dat Rebeed vun Boden uut kartografeert hebbt. De FIDS geev den Gletscher den Naam vun Matthew F. Maury, 1806-73, US-amerikaansch Marineoffzeer un Hydrograaf.[9]
Heezen-Gletscher
[ännern | Bornkood ännern]Een Gletscher, de vun Noordwest uut an de Oostdeel vun de Wegener Range flütt un in de Violante Inlet oosten vun Mount Reynolds ströömt. Kartografeert na USGS-Luftopnamen. Benöömd na Bruce C. Heezen (1924-77), US-amerikaansch Maringeoloog un Ozeanograaf; Perfesser för Geologie an daat Lamont-Doherty Geological Observatory, Columbia University, 1964-77.[10]
Een sneebedeckt Barg, 1.130 m hoog mit steilen, felsigen Häng an de Süüdsied vun Violante Inlet. Opdeckt vun Liddmaten vun de USAS in een Floog vun East Base op’n 30. Dezemebr 1940. Named vun de US-SCAN na Jeremiah (John) N. Reynolds.[11]
Kaap Herdman
[ännern | Bornkood ännern]Een breid iesbedeckt Kaap, dat de süüdliche Punkt vun de Ingang na dat Violante Inlet billt. De Kaap hebbt fotografeert de USAS 1940 uut de Luft in fotografeert. Dat Kaap ddregt den Naam vun Henry P.P. Herdman (1901-67), brietsch Ozeanograaf.[12]
Fogg Highland
[ännern | Bornkood ännern]An iesbedeckt Hoogland, rund 37 km lang un 19 km wied. Dat Hoogland het de USAS 1940 uut de Luft fotografeert. Dat Hoogland dregt den Naam vun Gordon E. Fogg, Perfesser för Marinbiologie, University College of North Wales.[13]
Weblenken
[ännern | Bornkood ännern]- Violante Inlet in dat Geographic Names Information System von’n United States Geological Survey (engelsch)
- Violante Inlet op geographic.org (engelsch)
Literatuur
[ännern | Bornkood ännern]- Fred G. Alberts: Geographic Names of the Antarctic. 2 ed. 1995, United States Board on Geographic Names.
- Palmer Land, USGS: United States Geological Survey
Footnoten
[ännern | Bornkood ännern]- 1 2 Alberts 1995: S. 785.
- ↑ Palmer Land USGS
- ↑ Alberts 1995: S. 77.
- ↑ Alberts 1995: S. 180.
- ↑ Alberts 1995: S. 233.
- ↑ Alberts 1995: S. 741.
- ↑ Alberts 1995: S. 595.
- ↑ Alberts 1995: S. 324.
- ↑ Alberts 1995: S. 470–471.
- ↑ Alberts 1995: S. 323.
- ↑ Alberts 1995: S. 615.
- ↑ Alberts 1995: S. 329.
- ↑ Alberts 1995: S. 249.