Zum Inhalt springen

Horace Silver

Vun Wikipedia
Horace Silver (1989)

Horace Ward Martin Tavares Silver (* 2. September 1928 in Norwalk, Connecticut; † 18. Juni 2014 in New Rochelle, New York) weer en US-amerikaansch Jazzpianist un Komponist. Sien bekanntste Kompositschoon is Song For My Father vun dat glieknamig Album.

Leven un Wark

[ännern | Bornkood ännern]

Horace weer dat eenzige Kind vun Gertrude Fletcher ut New Canaan (Connecticut) un John Tavares Silva vun de Kapverdisch Inseln.[1] Bi de Hochtiet hett de Moder de Schrievwies vun den Familiennaam vun Silva (portugeesch för „Wald“) in Silver (engelsch för „Silber“ ännert).[2] Silver fung as Tenorsaxophonist (mit Lester Young as Vörbild) an, wessel denn aber dör Graham Forbes, mit den he befrüend weer,[3] to dat Klaveer. 1950 hett hüm Stan Getz in en Club in Hartford, Connecticut opdeckt un he gung mit de sien Trio up Tour. Mit Getz hett he ok sien eerst Upnahm maakt. 1951 truck he nah New York, wo he bi de Jamsessions an‘n Maandagavend den Produzenten vun Blue Note Records upfallen dee. 1952 un 1953 nehm he dor mit eegen Trio up, to dat ok Art Blakey hörrn dee. Mit Blakey hett he gemeensam de Jazz Messengers grünnd (eerst Upnahm ünner dissen Naam weer 1954), en Formatschoon, de stilbillend Infloot bi dat Entstahn vun den Hard Bop harr. Horace Silver sien Stil is vun en perkussiven Speelwies mit drievend funky Rhythmen un prägnanten Melodien präägt. Bekannt wurr he dör sien Interpretatschonen vun meest eegen Stücke in rhythmisch bannig exakten Arrangements un sien farvenriek Stil.

Formal hett he de Grundstruktur vun den Bebop „auf ganz besondere Weise“ uttowieden wusst, indem he 12-taktige Blues- un 8-taktige Songformen mitnanner kombineeren dee oder Themen mit ungerader Takttall schreev. Dissen Utbröök ut de herkömmlichen Schemata hett Silver nich as eerst anfungen, aber sien Wirkung is bit in de Rockmusik to verfolgen.[4]

Horace Silver 1978 in dat Keystone Korner, San Francisco

Silver wurr dör sien spoodriek Alben en vun de Blue Note-Stars un kreeg vun de sien Mitgrünner Alfred Lion völ Freeheiten (bit hen to de Gestaltung vun Cover un Liner Notes).

Silver wurr dör tallriek Musikstile beinfloot, insbesünnere dör Gospel, afrikaansch Musik un latienamerikaansch Musik. Letzteren bringt Silver all ut sien Familienachtergrund mit. De in New Canaan (Connecticut) boren Moder hett irisch Wuddels, De Familie vun de Vaders Siet stammt vun de Kapverden.[5] Silver weer nich blots en Hard-Bop-Pionier, sonnern ok en vun de Begrünner vun den Soul-Jazz. He weer ünner annern Komponist vun de Stücke „Sister Sadie“, „Filthy McNasty“, „Tokyo Blues“, „Song for My Father“ (schreven för sien vun de Kapverdisch Insel Maio stammend Vader John Tavares Silva) un „Señor Blues“[6] u. v. a., de to Jazzstandards wurrn.

Silver speel bit Enn’n vun de 1950er Johren mit völ Jazzgrötten, ünner annern mit Lou Donaldson, Lester Young, Clark Terry, Miles Davis, Kenny Clarke, Milt Jackson, Kenny Burrell un Cannonball Adderley. Sietdem speel he blots meest ahn Utnahm mit sien eegen Bands. Nah sien Tiet mit den Jazz Messengers hett he 1956 en eegen Hard-Bop-Quintett grünnd, in dat ähnlich as bi Blakey junge Talente fördert wurrn, as Hank Mobley, Louis Hayes, Junior Cook, Blue Mitchell, Joe Henderson, Woody Shaw oder Michael un Randy Brecker. De Tosommensetten vun sien Quintett (Tenorsaxophon, Trompete, Rhythmusgrupp mit Klaveer) harr in den 1960er Johren Vorbildfunktschoon för völ Jazzcombos. Siet Anfang vun de 1950er Jahre aktiv, düer sien spoodriek Karriere mehr as fieftig Johr.

Horace Silver is an’n 18. Juni 2014 in dat Öller vun 85 Johren in sien Huus in New Rochelle storven.[7]

Utteknungen un Ehrungen

[ännern | Bornkood ännern]

Horace Silver kreeg de Jazz Masters Fellowship för dat Johr 1995. De mit 25.000 US-Dollar doteert Anerkennung vun de staatlich NEA-Stiftung is de hööchste Utteknung för Jazzmusiker in den USA. Ok in de American Jazz Hall of Fame is he upnommen wurrn. Wiedere Utteknungen un Ehrungen:

  • 1954: Downbeat New Star, Jazz Critics’ Poll, Piano
  • 1959: Blue Note Record Award
  • 1963: Schaefer Award for Outstanding Achievement as an Exponent of Modern Jazz
  • 1977: City of Los Angeles Proclamation: Horace Silver Month (Februar)
  • 1977: Jazz Heritage Foundation Award
  • 1985: City of Los Angeles Proclamation: Horace Silver Day (22. März 1985)
  • 1989: City of Los Angeles Proclamation: Horace Silver Day (10. September 1989)
  • 1991: Big Band and Jazz Hall of Fame
  • 1996: Downbeat Magazine 61. Annual Readers’ Poll: Hall of Fame[8]
  • 1997: International Academy of Jazz Hall of Fame

“What is jazz music but another language?” („Wat is Jazz anners as en wiedere Spraak?“)

“Jazz music stimulates the minds and uplifts the soul of those who play it as well as of those who listen to and immerse themselves in it.” („Jazz stimuleert den Geist un heevt de Seele sowohl vun de, de hüm spelen, as ok vun de, de hüm hören un vull un ganz in hüm indüken.“)

Kompositschonen (Utwahl)

[ännern | Bornkood ännern]
Typischer Hard-Bop-Bläsersatz: Ut Horace Silvers Señor Blues
  • Cooking at the Continental
  • Doodlin’
  • Ecaroh
  • Filthy McNasty
  • Jungle Juice
  • Moonrays
  • Nica’s Dream
  • Nutville
  • Opus de Funk
  • Peace
  • Psychedelic Sally
  • Quicksilver
  • Safari
  • Señor Blues
  • Sister Sadie
  • Song for My Father
  • The Preacher

Diskografie (Utwahl)

[ännern | Bornkood ännern]

Bandleader

  • Introducing the Horace Silver Trio (Blue Note, 1952)
  • Horace Silver Trio Vol. 2 (& Art Blakey-Sabu) (Blue Note, 1953)
  • Six Pieces of Silver (Blue Note, 1956)
  • The Stylings of Silver (Blue Note, 1957)
  • Further Explorations (Blue Note, 1958)
  • Finger Poppin′ (Blue Note, 1959)
  • Blowin’ the Blues Away (Blue Note, 1959)
  • Horace-Scope (Blue Note, 1960)
  • Doin’ the Thing – At the Village Gate (Live) (Blue Note, 1961)
  • The Tokyo Blues (Blue Note, 1962)
  • Song for My Father (Blue Note, 1964)
  • The Cape Verdean Blues (Blue Note, 1965)
  • The Jody Grind (Blue Note, 1966)
  • Serenade to a Soul Sister (Blue Note, 1968)
  • You Gotta Take a Little Love (Blue Note, 1969)
  • In Pursuit of the 27th Man (Blue Note, 1972)
  • Jazz Has a Sense of Humor (Verve, 1999)
  • Live New York Revisited (Ezz-thetics, 2022)

Jazz Messengers

Sideman

  • 1953/54: Art FarmerArt Farmer Septet (Prestige)
  • 1954: Miles Davis All StarsWalkin’ (Prestige)
  • 1955: Clark TerryClark Terry (EmArcy)
  • 1955: Kenny DorhamAfro-Cuban (Blue Note)
  • 1956: Paul ChambersWhims of Chambers (Blue Note)
  • 1956: Hank MobleyThe Jazz Messenge of Hank Mobley, Volume I (Savoy)
  • 1956: Lee MorganLee Morgan Indeed! (Blue Note)
  • 1956: Hank Mobley – Hank Mobley with Donald Byrd and Lee Morgan (Blue Note)
  • 1956: Lee Morgan – Lee Morgan Sextet (Blue Note)
  • 1957: Hank Mobley – Hank Mobley and His All Stars (Blue Note)
  • 1957: Kenny BurrellK.B. Blues (Blue Note)
  • 1957: Hank Mobley – Hank Mobley Quintet (Blue Note)
  • Horace Silver: The Art of Small Combo Jazz Playing, Composing, and Arranging. Hal Leonard, Milwaukee 1995.
  • Horace Silver: Let’s Get to the Nitty Gritty. The Autobiography of Horace Silver. Edited, with Afterword, by Phil Pastras. Foreword by Joe Zawinul. University of California Press, 2006. (mit Diskografie)
Horace Silver. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Musikbispelen

[ännern | Bornkood ännern]

Enkeld Nahwiesen un Anmarken

[ännern | Bornkood ännern]
  1. Horace Silver: Let’s Get to the Nitty Gritty. S. 1.
  2. Horace Silver: Let’s Get to the Nitty Gritty. S. 3.
  3. Horace Silver u. a.: Let’s Get to the Nitty Gritty: The Autobiography of Horace Silver 2006, S. XVI
  4. Joachim-Ernst Berendt, Günther Huesmann: Das Jazzbuch. 7. Vullstännig överarbeit un aktualiseert Utgaav. Fischer Tb. Verlag, Frankfurt 2007, ISBN 978-3-596-15964-2, S. 805 f.
  5. En Album vun Silver van 1965 heet The Cape Verdean Blues.
  6. Den „Señor Blues“ hett Silver 1958 ok in en Vokalversion mit den Singer Bill Henderson inspeelt, enthollen up sien Album Six Pieces of Silver.
  7. Peter Keepnews: Horace Silver, 85, Master of Earthy Jazz, Is Dead. In: The New York Times. 18. Juni 2014 (engelsch); Nahroop, afropen an’n 19. Juni 2014.
  8. Horace Silver: Let’s Get to the Nitty Gritty. S. 247/48.