Calixt I.

Paapst Calixt gifft Anwiesen över dat Fasten (franzöösch Miniatur to de Legenda Aurea, 14. Jh.)

Calixt I. (ok Callist I., Kalixt I., Calixtus I. un Kallixtus I.; * mögelkerwies um 160; † 222) weer siet etwa 217/218 Bischop vun Rom. Sien Amtstiet weer to Tieden vun de röömsch Kaiser Elagabal un Severus Alexander.

Leven

Över hüm weet man nich völ. Sien Naam (κάλλιστος kállistos) bedüüt „de Muiste“ (greeksch-latiensch).

Hippolyt von Rom, en Tietgenosse un Gegner vun Calixt, hett Folgendes över hüm vertellt: As jung Slaav wurr Calixt vun sien Herrn Carpophorus, ok en Freelaaten vun den Kaiser Commodus, to Upsicht vun en Bank bestellt – aber he hett dat Geld verloren, dat hüm vun anner Christen anvertraut wurrn weer. He is ut Rom flücht, wurr aber up en Schipp fastsett. Um de Slaveree to entgahn, is he von Bord sprungen. He wurr rett un to Carpophorus torüchbrocht, aber up Fürbitte vun sien Gläubiger wurr he freelaaten. Se hemm hoopt, dat he wat vun dat verloren Geld weer tosommenbringen kunn. Aber he wurr nochmal fastnommen, as dat in en Synagoog to en Kamp keem. Calixt harr versöcht, Schulden intodrieven oder Geld uttolehnen. He wurr nu to Dwangsarbeit in de Minen vun Sardinien schickt.

190 wurr Calixt mit Hippolyt vun Rom un eenig anner Christen up Bitten vun Marcia, en Konkubine vun den Commodus, freespraken. Sien Gesundheit weer aber so anslahn, dat he nah Antium schickt wurr, wo he sück verhalen dee un en Rente vun Bischop Viktor I. kreeg.

As Bischop hett Calixt I. Needööpten hör Bußtiet för hör vör de Dööpt begahn Sünden erlaaten. Sien rigoristisch instellt Tietgenossen Hippolyt, en röömsch Katechet, de sück in sien Schriften to’n Gegenbischoü vun den weniger strengen Calixt I. stiliseeren dee, polemiseer gegen dissen Entscheeden un de in sien Oogen schandalöös Mögelketit, dat ehmalge Mörder, Ehebreker un Unzüchtige ahn angemeeten Buße an de Mahlgoddesdeensten vun de Christen deelnehmen drüffen.

Dorneben is Calixt gegen de Häresie vun den Sabellius uptreeden, den modalistischen Monarchianismus, wobi Hippolyt hüm vörsmeeten hett, nich ieferk noog dorgegen vörtogahn.

Dat is mögelk, dat Calixt as Merteler üm un bi 222 storven is, villicht wiels en Volksupstand. Doch för de Legende, nah de he an Stäe vun de hüdig Kark San Callisto in en Pütt smeeten un afssopen wurr, gifft dat kien Belege. He wurr up den Karkhoff vun den Calepodius an de Via Aurelia begraven. Sien Reliquien wurrn in dat 9. Johrhunnert in de Abtei Cysoing bi Tournai, later ok nah Reims, Fulda, Neapel un in mehrere Karken in Rom överführt.

Nah sien Dood leet sück de Presbyter Hippolyt as Hööft vun den Ditheismus nochmals to’n Bischop vun Rom upstellen, kunn sück woll nich gegen de anerkannten Urban I. un dornah Pontianus dörsetten, hett sück aber bit 235 wieder as Gegenbischop vun den nah hüm nöömten Schismas vun den Hippolyt behaupten kunnt.

Gedenken

Nah Calixt is de röömsch Calixtus-Katakombe nöömt, de he vör sien Bischopstiet as Diakon verwalt harr. He wurrd in Todi in Italien as Merteler verehrt, sien Gedenkdag is de 14. Oktober. In de Kunst wurrd he meestens mit en root Robe un en Tiara dorstellt oder mit en Möhlsteen um sien Hals. Faken is en Pütt in sien Nähe.

Literatur

Simon Gerber: Calixt von Rom und der monarchianische Streit. In: Zeitschrift für Antikes Christentum. Band 5 (2006), Heft 2, S. 213–239.
András Handl: Bishop Callistus I. of Rome (217?−222?): A Martyr or a Confessor? In: Zeitschrift für Antikes Christentum. Band 18 (2014), Heft 3, S. 390–419.
András Handl: From Slave to Bishop. Callixtus’ Early Ecclesial Career and Mechanisms of Clerical Promotion. In: Zeitschrift Für Antikes Christentum. Band 25 (2021), Heft 1, S. 53–73. doi:10.1515/zac-2021-0013

Weblinks

Calixt I.. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Vörgänger	Amt	Nafolger
Zephyrinus	Bischop vun Rom De Beteknung Paapst geev dat eerst af 384. 217 - 222	Urban I.