Aspiratschoon (Phonetik)
| IPA-Teken | ◌ʰ |
|---|---|
| IPA-Nummer | 404 |
| IPA-Teken-Beschrievsel | hoogstellt Minuskel h |
| Unicode | U+02B0 |
| X-SAMPA | _h |
| Kirshenbaum | <asp> |
Aspiratschoon (vun latiensch aspirare Luft uutpuusten) is in de Phonetik een Spraakluud, meist een Plosiv, mit enen höörbaren Puusten. In dat Internatschonal Phoneetsch Alphabet wiest een hoogstellt „h“ de Aspriatschoon vun enen Luud (ʰ, Unicode MODIFIER LETTER SMALL H
U+02B0).
Aspiratschoon op Plattdüütsch
[ännern | Bornkood ännern]Op Plattdüütsch köönt de Plosiven p, t, k Aspiratschoon [pʰ], [tʰ], [kʰ] hebben oder nich ], [t], [k]. De Plosiven sünner Aspiratschoon sünd besünners in dat Delen vun dat Westfäälsch un Oostfäälsch to hören.[1]
Literatuur
[ännern | Bornkood ännern]- Klaus J. Kohler: Einführung in die Phonetik des Deutschen (= Grundlagen der Germanistik. Bd. 20). Erich Schmidt, Berlin 1977, ISBN 3-503-01237-0.
Footnoten
[ännern | Bornkood ännern]- ↑ Paul Teepe, in: Niederdeutsch. Sprache und Literatur. Eine Einführung. Band 1: Sprache. (PDF) Jan Goossens, LWL, 1983, afropen an’n 29. November 2018. (PDF)