Waterjumfern

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Waterjumfern
Lüttje Lanteern (Ischnura elegans), Heken
Systematik
Stamm: Liddfööt (Arthropoda)
Ünnerstamm: Tracheendeerter (Tracheata)
Böverklass: Sessfööt (Hexapoda)
Klass: Insekten
Ünnerklass: Fleeginsekten (Pterygota)
Ornen: Goldpeer (Odonata)
Ünnerornen: Jumfern (Zygoptera)
Familie: Waterjumfern
Ünnerfamilie: (Coenagrionidae)
Wetenschoplich Naam
Coenagrionidae
W. F. Kirby 1890

De Waterjumfern (Coenagrionidae) sünd mank de Jumfern (Zygoptera) de Familie mit de meisten Aarden. Mit all Jumfern höört se ok to de Goldpeer (Odonata) mit to. Altohopen gifft dat mehr as 80 Geslechter mit Hunnerten vun verscheden Aarden, de al beschreven sünd. In Düütschland kammt dor 18 Aarden vun vör, in Belgien un de Nedderlannen sünd dat 15 Aarden.

Kennteken[ännern | Bornkood ännern]

De utwussen Deerter vun de Waterjumfern sünd typische Jumfern, mit en lang, dünn Achterlief. De Vör- un Achterflunken sund liek vun Form un wenn de Deerter sitten gaht, weert se tosamenfoolt över dat Achterlief. De Ogen staht wiet ut’neen. Fudder is dat Achterlief allemol swart tekent. Ok binnen een Aart kann düt Munster heel unnerscheedlich utfallen.

Sünnerlich de Aarden mank dat Geslecht Waterjumfern (Coenagrion) sünd meist nich ut’neen to holen. Man fiene Unnerscheden in de Form vun dat Halsschild un dat Munster up dat Achterlief maakt dat denn doch mööglich, kunnig to weern, wat vun Jumfer dat nu is.

Waterjumfern sett jem ehre Eier af in Waterplanten. Enige Aarden dükert dor sogor unner Water bi.

De Larven vun de Waterjumfern seht ut, as typische Jumfernlarven. Se verscheelt vun annere Larven vunwegen den Bo vun de Antennen un de Steertkemen.


Systematik[ännern | Bornkood ännern]

Familie: Waterjumfern (Coenagrionidae)


Biller[ännern | Bornkood ännern]

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • A. Wendler & J-H Nüss: Libellen van Noordwest-Europa. Jeugdbondsuitgeverij, Utrecht, 2002, ISBN 90-5107-031-4
  • R.R. Askew: The Dragonflies of Europe. Harley Books Colchester, 1988
  • N. De Pauw & R. Vannevel: Macro-invertebraten en waterkwaliteit. Stichting Leefmilieu, Antwerpen, 1990