Richard Fred Heck

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Richard Fred Heck

Richard Fred Heck (* 15. August 1931 in Springfield, Massachusetts) is en US-amerikaansch Chemiker un Nobelpriesdräger, de dör dat Opdecken vun de Heck-Reakschoon bekannt wurrn is. De Reaktion deent de Palladium-katalyseert Verknütten vun Arylhalogeniden mit Alkenen un hörrt to de wichtigst Reaktionen to dat Verknütten vun en Köhlenstoff-Köhlenstoff-Bindung. De Bedüüden vun de Heck-Reaktion kann man ok dorut aflesen, dat 2002 in Organic Reactions da Kapitel to de intramolekularen Heck-Reaktion alleen ruch weg 400 Sieden Umfaaten dee.[1]

Werdegang[ännern | Bornkood ännern]

1952 kreeg Heck sien B.S. vun de University of California, Los Angeles (UCLA). Dor bleev he, um bi Saul Weinstein 1954 sien Doktertitel to maken. Dornah gung he to Vladimir Prelog an de ETH Zürich. Dor beschäftig he sück ebenfalls mit de Solvolyse vun Cycloalkyl-arylsulfonaten. Torüch an de UCLA hett he sien Ünnersööken vun de Navergruppen-Effekten deeper makt. Denn folg 1956 en Tätigkeit in de Industrie bi Hercules Powder Co. in Wilmington, Delaware.

1971 führ sien Weg an de University of Delaware, wo he sück as vördem ok all mit de Organopalladium-Chemie beschäftigen dee. Hier hett he denn ok de hüüd so bedüüdend Heck-Reaktion opdeckt. Dormit legg he den Grundsteen för en ganz Klass vun Palladium-katalyseerten Reaktionen, dorünner de mit Derivaten vun de Boronsüür, de Suzuki-Kupplung un de Sonogashira-Kupplung, de bruukt wurrd, um Fluoreszenzfarbstoffe an DNA to koppeln. Heck charakteriseer doröver rut eerstmals den Mechanismus vun de Alken-Hydroformyleerung.

Heck gung 1989 in den Ruhestand.He kreeg 2006 den Herbert C. Brown Award for Creative Research in Synthetic Methods. Buterdem wurr 2004 en Lehrstohl to sien Ehren nömmt. 2010 kreeg he tosommen mit Akira Suzuki un Ei-ichi Negishi den Nobelpries för Chemie.

Neben völ Upsatzen in wetenschaplich Tietschriften hett Heck dat Book Palladium reagents in organic syntheses (Academic Press, London 1985, ISBN 0-12-336140-0) verapenlicht.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

Born[ännern | Bornkood ännern]

  1. J. T. Link: The Intramolecular Heck Reaction. In: Organic Reactions. Band 60, Wiley, Hoboken, New Jersey 2002, S. 157–534.

Wiederführend Literatur[ännern | Bornkood ännern]