Processus vaginalis

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Dweersnitt dör den Schedenhuutfoortsatz:
1 Klööt
2 Nevenlööt
3 Klötengekröös
4 Organblatt vun de Schedenhuut
   (Epiorchium)
5 Wandblatt vun de Schedenhuut
   (Periorchium)
6 Cavum vaginale
7 Nevenklötengekröös
8 Fascia spermatica interna

De Processus vaginalis („Schedenhuutfoortsatz“) is en Utsacken vun’t Buukfell un vun de binnere Rumpfaszie (Fascia spermatica interna) dör den Liestenkanal, de bi’n Embryo tostannen kummt. En Schedenhuutfoortsatzgifft dat bi de Heken vun Söögdeerten, bi de de Klöten vun binnen den Lief na buten wannert (Klötenafstieg) as ok bi de Seken vun de Hunnenordigen. In’n Processus vaginalis ennt dat achtere Keemdrüsenband(Gubernaculum testis; bi Seken vun Hunnen Ligamentum teres uteri).

De Schedenhuutfoortsatz tellt to de Klötenhüllen binnen in’n Klötensack. De Buukfellandeel vun disse Utsacken warrt as Schedenhuut (Tunica vaginalis) betekent. Se kleedt dat Binnere vun Klötensack as so nöömt Wandblatt (Lamina parietalis oder Periorchium) ut. Dat Wandblatt stülpt sik denn as Dubbellamell na Binnen un övertütt as Ingedöömblatt (Lamina visceralis oder Epiorchium) den Klööt. Twüschen de beiden Blööd gifft dat en düchtig drangen Spleet, dat Cavum vaginale, wat dorför sorgt, dat sik de Klööt in Klötensack bewegen kann oder sik verschuven lett. De Verbinnen twüschen de beiden Blööd is dat Klötengekröös (Mesorchium), wat den Klööt in’n Klötensack fastmaken deit. An’n Processus vaginalis sett de Musculus cremaster an, de den Foortsatz mitsamt den Klööt dichter an de Buukwand rantütt.

Bi Seken vun de Hunnen is de Processus vaginalis dorgegen blots mit Fettgeweev opfüllt.

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Uwe Gille: Männliche Geschlechtsorgane. In: Franz-Viktor Salomon u. a. (Rgv.): Anatomie für die Tiermedizin. Enke-Verlag, Stuttgart 2004, S. 389–403. ISBN 3-8304-1007-7.