Priabonium

Vun Wikipedia

Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Ärathem
Ära		 System
Periood		 Serie
Epoch		 Stoop
Öller		 ≈ Öller (Mya)
K
Ä
N
O
Z
O
I
K
U
M		 höger höger höger jünger
Paläogen Oligozän Chattium 23,03–28,4
Rupelium 28,4–33,9
Eozän Priabonium 33,9–37,2
Bartonium 37,2–40,4
Lutetium 40,4–48,6
Ypresium 48,6–55,8
Paläozän Thanetium 55,8–58,7
Seelandium 58,7–61,7
Danium 61,7–65,5
deeper deeper deeper deeper öller

Dat Priabonium (afkört: Priabon) is in de Geologie de böverste Stoop vun’t Eozän. In afsluut Tallen hett dat disse Stoop vun 37,2 (±0,1) bit 33,9 (±0,1) Millionen Johr vör de hüütige Tiet geven. Dat Priabonium folg op dat Bartonium un weer vun’t Rupelium aflööst.

Inholtsverteken

[ännern] Naam

De Stoop hett ehrn Naam vun de Lokalität Priabona, dat to de italienschen Gemeen Monte di Malo in de Provinz Vicenza höört. De Stoop un de Naam sünd 1893 beid vörslahn worrn vun de franzööschen Geologen Ernest Munier-Chalmas un Albert de Lapparent.

[ännern] Definitschoon

De Anfang vun’t Priabonium liggt tosamen mit dat eerste Vörkamen vun de kalkigen Nannoplankton-Oort Chiasmolithus oamaruensis. Dat is dat sülve as de Basis vun de Nannoplankton-Zoon NP18. Dat Enn vun de Stoop is dör dat Utstarven vun’t Foraminiferen-Geslecht Hantkenina defineert.

[ännern] Literatur

  • Felix Gradstein, Jim Ogg, Jim & Alan Smith: A Geologic timescale. Cambridge University Press 2004 ISBN 9780521786737
  • Ernest Munier-Chalmas & Albert de Lapparent: Note sur la nomenclature des terrains sédimentaires. Bulletin de la Societé Géologique de France, 3. série, 21: 479-480, Paris 1893 ISSN: 0037-9409.
  • Hans Murawski & Wilhelm Meyer: Geologisches Wörterbuch. 10., nee bearb. u. w. Opl., 278 S., Enke Verlag, Stuttgart 1998 ISBN 3-432-84100-0.

[ännern] Weblenken

Vun „http://nds.wikipedia.org/wiki/Priabonium“