Lionel Hampton

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Lionel Hampton 1977 während en Konzerts in Aken

Lionel „Hamp“ Hampton (* 20. April 1908 in Louisville, Kentucky; † 31. August 2002 in New York) weer en US-amerikanischer Jazzmusiker. He is bekannt as Bandleader, Jazzperkussionist un Vibraphonvirtuose. Hampton tellt to de berühmst Naams in de Jazzhistorie un hett mit prominent Jazzmusikers as Benny Goodman, Charlie Parker un Quincy Jones tosommen arbeit.

Leven[ännern | Bornkood ännern]

Kindheit un Jöögd[ännern | Bornkood ännern]

Hampton is in Kenosha (Wisconsin) un Birmingham (Alabama) upwussen, truck aber noch as Kind 1916 nah Chicago, wo he good bi sien Unkel upwussen dee un en kathoolsch School besöch. Sien Onkel weer Richard Morgan, de tietwies för Al Capone arbeiten dee un de Bessie Smiths Wagen fohren hett, as se bi en Upfohrunfall to Dood keem (he weer ok hör Leevhaber).

Karriere[ännern | Bornkood ännern]

Hampton fung sien Karriere as Slagtüüchspeler in Bands in Chicago un Kalifornien (wohenn he üm 1927 truck an. In de Les Hite Band fung he an neben Slagtüüch ok Xylophon to spelen. Se wurrn bald to de Huusband vun Frank Sebastians New Cotton Club, en populären Jazz Club in Los Angeles, wo hüm Louis Armstrong hört hett. All 1930 hett he Upnahmen up en Vibraphon (dat Armstrong in de NBC Studios in Los Angeles funnen harr) mit Armstrong makt, mit de he ok in de Cotton Club in Harlem uptreden is. Dör Hampton wurr dat Vibraphon as Jazzinstrument populär. 1934 harr he all en eegen Band, bevör he för veer Johr bi Benny Goodman speel. Goodman weer mit sien Orchester in’ November 1936 nah Los Angeles kommen, um in de Palomar Ballroom uptotreden. Dör John Hammond hett Goodman Hampton kennenlernt un hett hüm anboden, mit hüm nah New York to gahn. So hebbt se mit Teddy Wilson un Gene Krupa dat Benny Goodman Quartet bild. Dat Quartett weer een vun de eerst rassisch integreerten Bands un is vör groot Publikum uptreden.

Während Hampton för Goodman in New York arbeiten dee, hett he ok mit verscheeden lütt Gruppen Upnahmen ünner de Naam Lionel Hampton Orchestra makt. 1940 hett he de Goodman-Band verlaaten un sien eegen Tourneeband grünnd. In Hamptons Band hebbt denn Talente as Illinois Jacquet, Dexter Gordon, Ernie Royal, Jack McVea, Charles Mingus, Monk Montgomery, Wes Montgomery, Quincy Jones, Benny Golson, Fats Navarro, Kenny Dorham, Clifford Brown, Dinah Washington, Betty Carter, Joe Williams, Arnett Cobb, Earl Bostic, Art Farmer, Clark Terry un annern speelt. Sien Fru Gladys Hampton, de 1971 storven is, weer togliek sien Managerin.

Hamptons Upnahm vun Flying Home (1939) mit dat berühmt Tenorsaxophonsolo vun Jacquet wurr later verfienert un wieder makt dör Cobb (1946), dat gellt för manch een as de eerste Rock-’n’-Roll-Plaat.

He weer bekannt för sien energische Speelwies up Vibraphon, Slagtüüch un Klaveer – dat he mit en Tweefingertechnik as en Vibraphon speel.

Lionel Hampton to Besöök in dat Witt Huus an’ 30. Juni 2001

Midden vun de 1980er hebbt Hampton un sien Band an de Universität Idaho en Konzert geven, dat 1985 „Lionel Hampton Jazz Festival“ nömmt wurr. 1987 wurrr dor dat Musikcollege in „Lionel Hampton College of Music“ umnömmt. Dat bleev bit hüüd dat eenzig Universitäts-Musikcollege mit de Naam vun en Jazzmusiker. Neben sien Musik weer he ok sozial un politisch engageert (up Sieden vun de Republikaner). He weer ok Initiator vun mehreren Wahnsiedlungsprojekten in Harlem un Newark (New Jersey).

1996 keem he bi en Huusbrand woll knapp mit dat Leven dorvan, hett aber sien gesamten Huusrat, as ok sien Instrumente un Upteknungen verloren.

Lionel Hampton is an’ 31. August 2002 in dat Mount Sinai Hospital in New York an Hartstillstand storven un wurr in dat Woodlawn Cemetary, Bronx, New York, begraben.

1988 kreeg he de NEA Jazz Masters Fellowship. He hett ok mehrfak de Ehrendokterwürde kreegen. 1996 kreeg he vun de amerikaansch Präsident Clinton de National Medal of Arts.

Hampton is ok in mehreren Filmen uptreden, u.a. in Pennies from Heaven (1936, en Bing Crosby Film) mit Louis Armstrong, in de he (ünner en Mask verdeckt) Slagtüüch speelt. Later kreeg he ok noch en Steern up den Hollywood Walk of Fame.

Diskografie (Utwahl)[ännern | Bornkood ännern]

  • 1945: All-American Award Concert at Carnegie Hall [live], Decca
  • 1947: Lionel Hampton with the Just Jazz All Stars [live], GNP
  • 1947: The original stardust, Decca
  • 1950: Moonglow, Decca
  • 1951: The Blues ain't news to me, Verve
  • 1953: The King of the vibes, Clef
  • 1953: The Lionel Hampton Quartet, Clef
  • 1953: Rockin' and Groovin' , Blue Note
  • 1954: Hamp's big four, Clef
  • 1954: Swingin' with Hamp, Clef
  • 1954: Hot Mallets, RCA
  • 1955: Hamp and Getz, Verve
  • 1955: Tatum-Hampton-Rich...again, Pablo
  • 1956: Hamp in Hi Fi, Harmony
  • 1967: Newport uproar, RCA
  • 1978: As time goes by, Sonet
  • 1982: Lionel Hampton introduces Axel Zwingenberger in the Boogie Woogie Album, Vagabond
  • 1983: Air mail special, Clef
  • 2001: Ring dem vibes, Verve

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Lionel Hampton, James Haskins: Hamp - an Autobiography, Amistad 1999.

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Lionel Hampton. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.