Harnröhr

Vun Wikipedia

Wesseln na: Navigatschoon, Söök

De Harnröhr (lat. Urethra) is en Hollorgan, dat an’t ünnere Enn vun de Harnblaas anfangt. Bi männliche Söögdeerten un Minschen münnt se op de Ekel, bi de Seken in’n Schedenvörhoff. Se hett bi beid Geslechter den Sinn, den Urin uttoscheden, bi Mannslüüd un an de anneren Heken vun de Söögdeerten hett se tosätzlich de Opgaav, dat Sperma wietertoleiden un warrt dorüm ok as Harn-Samen-Röhr betekent. Se entsteiht bi’n Embryo ut den Ventraldeel vun de Kloaak, den Sinus urogenitalis.

Inholtsverteken

[ännern] Anatomie

[ännern] Harnröhr bi Mannslüüd (Urethra masculina)

De männliche Harnröhr
(ut Gray's Anatomy)

Bi Mannslüüd hett de Harnröhr en Läng vun üm un bi 20 cm. Bi Söögdeerten, un somit ok bi’n Minsch, verlööpt de Harnröhr bi all Heken dör de Prostata un den Penis un münnt vör’n op de Ekel. Bi vele Söögdeerten billt se op de Ekel en tippelförmigen Foortsatz (Processus urethrae). Bi Schaap is disse Tippel sünners lanng.

Bi Mannslüüd (Urethra masculina) warrt de Harnröhr in de nafolgen Afsnitten ünnerdeelt:

  • De pars praeprostatica is de Afsnitt vun de Harnblasenwans bit na de Prostata mit en Läng vun 1-1,5 cm. Se warrt hier vun’n Musculus sphincter urethrae internus ümfaat.
  • De pars prostatica is de Prostataafsnit mit en Läng vun 3 bit 4 cm.
  • De pars membranacea is de Afsnitt vun’n Beckenbodden mit en Läng vun üm un bi 1 cm. Disse Deel warrt vun de Musculus urethralis ümslaten.
  • De pars spongiosa verlööpt dör den Harnröhrswellkörper vun’t Pint un is ruchweg 20 cm lang. Kort vör de Münnen wiet sik de Harnröhr (Fossa navicularis urethrae) un warrt na de buteren Münnen (Ostium urethrae externum) wedder dranger bit hen to’n lütten Spleet.

In’n Verloop vun de Harnröhr gifft dat bi Mannslüüd dree drange un dree wiete Steden:

  • 1. Drangsteed: Ostium urethrae internum (Harnblasenfundus)
  • 1. wiete Steed: Pars prostatica
  • 2. Drangsteed: Pars membranacea
  • 2. wiete Steed: Ampulla urethrae
  • 3. wiete Steed: Fossa navicularis (Schiffergruuv)
  • 3. Drangsteed: Ostium urethrae externum (Glans penis)


Bi Deerten warrt de Harnröhr in de folgen Afsnitten ünnerdeelt:

  • Pars pelvina (Beckendeel) mit
    • Pars preprostatica (Deel vör de Prostata)
    • Pars prostatica (Prostataafsnitt)
    • Pars postprostatica mit Musculus urethralis
  • Isthmus urethrae (Drangsteed vör’n Intritt in’n Penis)
  • Pars penina (Penisdeel)

[ännern] Harnröhr bi Fronslüüd (Urethra feminina)

Bi de Fronslüüd is de Harnröhr düütlich körter, so bi 2,5 bit 4 cm. Se münnt an de Grenz vun Schedenvörhoff un Vagina. Bi Seken vun de Poorhover liggt in’t Rebeet vunde Münnen en blind ennen Sliemhuutbucht (Diverticulum suburethrale), de dat Leggen vun’n Katheter sworer maakt.

De ünnerscheedliche Läng vun de Harnröhren bi Manns- un Fronslüüd hett ok medizinsche Utwirken: de körtere Harnröhr bi de Fronslüüd hett to Folg, dat de Gefahr vun en Zystitis (Blasensweer) un vun en Harninkontinenz höger is. In’n Fall vun Harninkontinenz kann dorför aver en Harnröhrenstöpsl insett warrn. Bi Mannslüüd maakt de Läng de Verwennen vun’n Blasenkatheter sworer. Gliektietig stiggt de Wohrschienlichkeit för Nerenstenen.

De dweerstriepte Musculus urethralis hett groten Andeel doran, den Harn torüchtohollen (Urinkontinenz).

[ännern] Histologie

De Harnröhr is en hüütig-muskulösen Slacuh. As all harnafleiden Weeg (Harnweeg) wiest he en Urothel (Övergangsepithel) op. Ünner dat Epithel befinnt sik elastisch Binngeweev un en Nettwark vun Bloodfatten (Stratum spongiosum). Wieter na buten kummt de gladde Muskulatur un ganz buten liggt wedder Binngeweev to’n Inbetten in de Ümgegend.

Bi Mannslüüd is de Harnröhr nich vullstännig mit Urothel utkleedt. In de Mitt vun’n Pars prostatica, in’t Rebeet vun’t Colliculus seminalis, geiht dat Urothel in mehrschichtig hoochprismaatsch Epithel över. En wieteren Epithelövergang finnt sik in de Fossa navicularis to mehrschichtig unverhoornt Plattenepithel.

[ännern] Ünnersöken vun de Harnröhr

[ännern] Krankheiten vun de Harnröhr

[ännern] Literatur

  • Uwe Gille: Harnorgane. In: F.-V. Salomon u. a. (Rgv.): Anatomie für die Tiermedizin. Enke, Stuttgart 2004, ISBN 3-8304-1007-7.
  • Helga Fritsch, Wolfgang Kühnel: Taschenatlas Anatomie. 9. Oplaag. 2, Thieme, ISBN 3-13-492109-X, S. 262.
  • Theodor H.Schiebler (Rgv.): Anatomie. 9. Oplaag. Springer, ISBN 3-540-21966-8, S. 611–613.
Vun „http://nds.wikipedia.org/wiki/Harnr%C3%B6hr“