Hans Blum (Komponist)

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Hans-Bernd Blum (* 23. Mai 1928 in Hannober) is en düütschen Komponist, Leedtexter, Musikproduzent un Singer. He leevt vundaag in de Neeg vun Köln.

Anfang vun de Loopbahn[ännern | Bornkood ännern]

Blum in hett in de letzten Johren vun’n Krieg Musik studeert. Sien leefst Instrument weer dorbi de Kontrabass. He harr en Schoolmeester, de to de Tiet Bassist an’t Gewandhausorchester Leipzig weer un dat henkregen hett, för sien Schöler en Kontrabass över den Krieg to redden. Op disse Wies weer dat mööglich, dat Blum mit dat Instrument glieks in’n Ansluss vun’n Krieg as Profimusiker losleggen künn. He kreeg en Engagement bi dat Bernd-Rabe-Swingtett, mit dat tosamen he Leder vun Benny Goodman speelt hett.

In’t Johr 1948 hett he denn sien eerste egene Grupp, dat Geller-Quintett, grünnt, ut dat 1951 dat legendäre Hansen-Quartett tostannen kamen is.

Loopbahn as Solosinger[ännern | Bornkood ännern]

Sien eersten Solospood harr he 1959 mit dat Leed Charly Brown. Dormit is he op’n eersten Platz vun de Hitlisten kamen un ok bi de BRAVO-Musikbox. Dorna hett he sik vör allen op sien Loopbahn as Komponist un Textschriever kunzentreert. As Interpret is he eerst 1974 wedder in de Apenlichkeit torüchkamen.

Af 1974 hett he wedder as Solokünstler arbeit, nu ünner dat Pseudonym Henry Valentino, un möök sien deepe Stimm as’n Riefiesen to sien Markenteken. Disse ne’e Karriere füng he Enn vun 1974 mit den Ragtime-Slager Ich hab' dein Knie geseh'n an. Sien gröttsten Spood is aver 1977 dat Leed Im Wagen vor mir worrn, dat he mit de Slager-Singersche Uschi opnahmen hett un dat sik to’n Evergreen entwickelt hett. Dat Leed hett sik mehr as acht Maanden lang in de böversten Föfftig vun de düütschen Verkoopslisten hollen, un is ok vundaag faken noch op Kompilatschonen vun Party-Leder to finnen. 1987 hebbt de Toten Hosen dat Leed in en Punk-Faten för dat Album Never Mind the Hosen nasungen.

Leder (Utwahl)[ännern | Bornkood ännern]

  • 1974 – Ich hab' dein Knie geseh'n
  • 1975 – Henry zeig' dich mal ohne
  • 1975 – Nimm nicht immer die Orgel mit ins Bett
  • 1976 – Ich bin kein Bumerang
  • 1977 – Im Wagen vor mir (mit Uschi)
  • 1978 – Wenn du mich fragst
  • 1978 – Überholen verboten
  • 1979 – Das war'n die 50er Jahre
  • 1980 – Ich steh´ im Halteverbot (mit Daffi Cramer)
  • 1981 – Lieber altes Haus
  • 1981 – Sie tanzt allein
  • 1989 – So werd' ich nie mehr tanzen
  • 1991 – Lieber mal aus Liebe
  • 1992 – Du bist meine Frau und Freundin
  • 1993 – Du, du brauchst so viel Liebe
  • 1994 – Ebbe und Flut
  • 1995 – Fremde Zigeuner
  • 1996 – Weil er Dich liebt
  • 2004 – Singing live, live, live
  • 2008 – Engel in Palermo

Loopbahn as Komponist[ännern | Bornkood ännern]

Hans Blum hett vele bekannte düütsche Hits komponeert un de Texten dorför schreven. As Komponist weer he mit sien Arbeit bi vele Slagerveranstalten mit Spood dorbi, as to’n Bispeel bi de Düütschen Slagerfestspelen oder bi’n Grand Prix Eurovision de la Chanson. Blangen den Spood, den he in’n düütschsprakigen Ruum harr, keem he mit sien Leed Zucker im Kaffee sogors ok in de süüdamerikaanschen Hitlisten. He hett för vele bekannte Interpreten schreven, so ünner annern för Lale Andersen, Ivan Rebroff, Dorthe Kollo, Peter Beil, Roy Black, David Garrick, Peter Kraus, Peter Orloff, Vivi Bach, Ingrid Peters, Bruce Low, Camillo Felgen, Bibi Johns, France Gall, Wolfgang Sauer, Nicole, Séverine, Mireille Mathieu, Alexandra, Howard Carpendale un Wencke Myhre.

De gröttsten Hits as Komponist[ännern | Bornkood ännern]

Zigeunerjunge sungen vun Alexandra
Zucker im Kaffee sungen vun Erik Silvester
El Lute sungen vun Boney M. un Michael Holm
Der alte Wolf sungen vun Hildegard Knef
Siebenmeilenstiefel sungen vun Graham Bonney
Beiß nicht gleich in jeden Apfel sungen vun Wencke Myhre
Das schöne Mädchen von Seite 1 sungen vun Howard Carpendale
Mein bunter Harlekin sungen vun Siw Malmkvist
Über die Brücke geh'n sungen vun Ingrid Peters
Jetzt geht die Party richtig los sungen vun Séverine
Wilde Kirschen blühen früh sungen vun Roy Black