Christliche Mitt

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

De „CHRISTLICHE MITT – För en Düütschland na GOTT siene Geboden“ (kort: CM) is en politische natschonal-konservative Lüttpartei in Düütschland, de na ehr egen Sülvstverstahn christliche Weerten vertreden deit. De Partei is an’n 27. August 1988 in Köln grünnt worrn un harr 2009 ruchweg 4700 Liddmaten[1].

Profil vun’n Inholt un Parteiprogramm[ännern | Bornkood ännern]

De christlich-fundamentalistische Partei foddert en Utrichten vun all gesellschopliche Rebeden „ünner dat christliche Sittengesett na Gott sien Geboden“. De Partei stellt sik sülvst as överkonfesschonell dor, hett aver kathoolsche Relatschonen sünners in ehr Publikatschonen[2] .

Im Oktober 2005 hett de Partei op ehrn ordigen Parteidag in Fulda en överarbeit Grundsatzprogrann beslaten, dat sik na jemehr egen Verstahn op de wesentlichen Punkten vun en christlichen un sozialen Politik kunzentreert. Sünner de Teihn Geboden nehmt dor binnen en sünnere Positschoon in, de en „vun Gott wullt Naturrecht un christlich Sittengesett“ dorstellt. De „christliche Eh“ un de Familie warrt as „wichtigste Levens- un Optuchtgemeenschop in’n Staat“ ansehn. De „nichordente Sexualität“ un de Homosexualität warrt dorgegen verorrdeelt un aflehnt. Anstreevt warrt dorgegen en „Torüchholen vun’n christlichen Sinn“.

De Partei lehnt de angeevliche „Islamiseeren vun Europa dör den Islam“, Islamünnericht oder Ünnerricht, de sik mit verschedene Religionen befaat, as ok den „Missbruuk vun’t Asyl“ af. Dorgegen schüllt Muslime, de „freewillig in jemehr Heimat torüchgahn wüllt, ünnerstütt warrn“. Fronslüüd schüllt dorto opropen warrn, „jemehr Leven bewusst as Fro un Mudder“ uttogestalten. Wietere Telen vun de Partei sünd ü.a. de straafrechtliche Verfolgen vun’t Afdrieven as „krimelle Daat“, „Schuul för de Jöögd vör kommerziell un sexuell Utnütten as ok för sittliche un gesundheitliche Gefohr“, en Verbott vun Pornografie un de „Straafrechtsschuul vör de Homosexualität“. Jüst so is de Partei för en Verbott vun’n Sexualkunnünnerricht as ok för dat „Öllernrecht, de Kinner sülvst to ünnerrichten“. Se richt sik gegen „antidemokraatsche Anstalten, för Esoterik, to’n Verföhren dör verkehrte Lehren, Ideologien un Manipulatschoon“ as ok gegen’t „Lästern gegen Gott[3].

Struktur un politische Arbeit[ännern | Bornkood ännern]

Vörsittersche vun de Partei is Adelgunde Mertensacker ut Liesborn, de vun 1986 bit 1987 as Bundsvörsittersche vun de Düütschen Zentrumspartei weer. Ehr Viez is Josef Happel. Tosamen mit den kathoolschen Priester Winfried Pietrek ut Lippstadt, de Präses vun de CM-Jöögdorganisatschoon Junge Mitt is, hett se siet de 1970er Johren vör allen islamfeendliche Schriften un Flaagblööd publizeert. Sympathisanten un Liddmaten vun de Partei hebbt ok in’t Internett as antiislamische Schriften verbreedt. Dat Parteiblatt KURIER der Christlichen Mitte schall na egen Angaven 19.000 Abonennten hebben un warrt eenmol in’n Maand rutbröcht.

Bundsgewarfsföhrer vun de Christlichen Mitt is Michael Platt, de Bundsschattmeester is Karlheinz Schmidt.

Historie[ännern | Bornkood ännern]

De CM is an’n 27. August 1988 grünnt worrn as Afspliten vun de Düütschen Zentrumspartei. De Naam Christliche Mitt is wählt worrn, vun wegen dat sik de CM as Nafolgerpartei vun de Zentrumspartei sütt, de sik in ehr Grundsatzprogramm utdrücklich as „de Partei vun de christlichen Mitt“ betekent hett.

De Grünnersche Adelgunde Mertensacker weer vörher een Johr lang Vörsittersche vun de Düütschen Zentrumspartei wesen, is aver 1987 na düchtigen Striet afwählt worrn. Dorna hett se mit ehr Anhangers – dorünner de meisten Levensrechtlers un de „kathoolsche Frakschoon“ vun’t dormolige Zentrum – de Christliche Mitt grünnt. De gröttste Deel vun de afwählte Spitz vun’t Zentrum üm Günter Stiff un Felizitas Küble dorgegen hett 1988 de Partei Demokratie 2000 – Allianz för Freeheit un Grundgesett grünnt. Dorhen sünd denn ok vele Liddmaten vun de CM afwannert, as düütlich worrn is, dat Mertensacker blangen sik nümms bestah laten de, un bito rutkeem, dat de Vörsittersche keen würkliche politische Partei opboen wull, man eher en religiöse Grupp[4].

Wahlresultaten[ännern | Bornkood ännern]

De Christliche Mitt hett bit hüüt noch keen bedüden Spood hatt bi Wahlen. Den sieten Tosprook bi de Wählers verkloort de Partei mit den Verfall vun de Sitten in Europa as ok dormit, dat jemehr Programm ’n groten Ansprook bargt

Bundsdagswahlen[ännern | Bornkood ännern]

1990 0,1%; 1994 0,1%; 1998 0,2%; 2002 0,0%; 2005 0,0%; 2009 0,0%

Europawahlen[ännern | Bornkood ännern]

1989 0,2%; 1994 0,2%; 1999 0,1%; 2004 0,2%; 2009 0,2%

Landdagswahlen[ännern | Bornkood ännern]

Baden-Württemberg: 1992 0,0%; 1996 0,0%; 2001 0,0%
Hamborg: 1991 0,1%
Saarland: 1999 0,1%

Borns[ännern | Bornkood ännern]

  1. Utschusssitzung vun’n Bundswahlutschuss 2009 an’n 17. Juli afropen an’n 28. Juli 2009
  2. Benjamin Höhne, Universität Trier op de Websteed vun de Bundszentrale för politische Bildung
  3. Grundsatzprogramm vun de CM
  4. REMID-Dokumentatschoon, Punkt B (Achtergrund to’n Entstahn vun de CM) http://www.remid.de/remid_publikationen_partei.htm

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Thomas Schirrmacher: Feindbild Islam - Am Beispiel der Partei „Christliche Mitte“. Verlag für Theologie und Religionswissenschaft, 2003, ISBN 3-933372-58-5
  • Kai Oliver Thielking: Zwischen Bibel und Grundgesetz – Christliche Kleinparteien in der Bundesrepublik Deutschland. Tectum Verlag, 1999, ISBN 3-8288-8007-X

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]