Blasonerung
Blasonerung is in de Heraldik (Wapenkunne) dat Beschrieven vun en Wapen.
[ännern] Geschichte
Mit de Blasonerung gung dat in't Middeloller los. Dormols is dat een vun den Herold siene Upgaven ween, to bestimmen, wo de Wapen vun de Ridders herkamen döen, de na eene Stadt henreisen oder dör eene Stadt dörreisen döen. Dat Woort Blasonerung kummt vun de Franzöösche Spraken vun her: Blason heet dor „Wapenschild“.
Al vun dat 13. Johrhunnert af an hett sik in Frankriek, un, vun dor ut denn ok in England, en sunnerlik akraate Spraak for dat Beschrieven vun de Wapen dörsetten konnt. Düsse Spraken warrt noch hüdigendags in de Heraldik bruukt. In Düütschland hett de pietistische Theoloog Philipp Jacob Spener in dat 17. Johrhunnert de Grundlage leggt for en eenheitlich Beschrieven vun Wapen in düütsche Spraken.
An'n Anfang is blot man dör Wöör kloor maakt wurrn, wie en Wapen utsehn dö. Man je mehr de Wapen Teken vun Rang un Hoheit wurrn sund, je mehr weer dat nödig, dor ok Biller bi to fögen, vunwegen dat, sunnerlich bi Figuren, blot mit Wöör nich akraat seggt weern kann, wie dat Wapen utsütt.
[ännern] Twee Wapen
As Bispeel weert hiet twee Wapen beschrieven:
