Ben Johnson (Schauspeler)
Ben Johnson (* 13. Juni 1918 in Foraker, Oklahoma, USA; † 8. April 1996 in Mesa, Arizona, USA) weer en US-amerikaanschen Schauspeler, de butendem ok as Stuntman un Rodeocowboy arbeit hett.
Johnson füng toeerst as Stuntman an, t. B. bi den Film The Fighting Gringo. John Ford hett em opdeckt un nehm em 1948 as Stuntman ünner Verdrag för sien Film Fort Apache. In 3 Godfathers, ok en Western vun John Ford, övernehm Johnson en eerste lütte Rull. In de Johren dorna hett he jümmer gröttere Rullen speelt as to’n Bispeel in Shane vun George Stevens.
Johnson weer vör allen in tallriek Western to sehn. He harr Optreden in Feernsehregen as Bonanza un hett opletzt för sien Nevenrull in The Last Picture Show vun 1971 en Oscar wunnen. För de Rull hett he ok noch wietere Priesen kregen. All tohopen hett he in mehr as Hunnert Film- un Feernsehprodukschonen mitspeelt.
Privat weer Ben Johnson mit Carol Elaine Jones, de Dochter vun den Schauspeler Buck Jones, verheiraadt. Se güngen 1941 in de Eh un hebbt 53 Johr tohopen leevt, bit se 1994 storven is. Dat Poor hett keen Kinner hatt. Johnson is 1996 mitmol dood bleven.
Filmografie (Utwahl) [ännern]
| Johr | Titel | Synchroonsnacker |
|---|---|---|
| 1953 | Shane dt.: Mein großer Freund Shane |
|
| 1956 | Rebel in Town dt.: Der Rebell von Arizona |
|
| 1961 | One-Eyed Jacks dt.: Der Besessene |
|
| 1962-71 | Bonanza, Feernsehfolgen | |
| 1963-71 | Gunsmoke, Feernsehfolgen dt.: Rauchende Colts |
|
| 1966-67 | The Monroes, Feernsehreeg dt.: Die Monroes |
|
| 1968 | Hang ’Em High dt.: Hängt ihn höher |
|
| 1969 | The Wild Bunch dt.: The Wild Bunch – Sie kannten kein Gesetz |
Edgar Ott |
| 1969 | The Undefeated dt.: Die Unbesiegten |
|
| 1970 | Chisum | Heinz Giese |
| 1971 | The Last Picture Show dt.: Die letzte Vorstellung |
|
| 1971 | Something Big dt.: El Capitano |
|
| 1972 | The Getaway dt.: Getaway |
|
| 1973 | The Train Robbers dt.: Dreckiges Gold |
|
| 1973 | Dillinger dt.: Jagd auf Dillinger |
|
| 1974 | The Sugarland Express dt.: Sugarland Express |
|
| 1974 | Locusts, Feernsehfilm | |
| 1975 | Bite the Bullet dt.: 700 Meilen westwärts |
|
| 1975 | Breakheart Pass dt.: Nevada Pass |
K.E. Ludwig |
| 1977 | Grayeagle dt.: Grauadler |
|
| 1978 | The Swarm dt.: Der tödliche Schwarm |
|
| 1980 | The Hunter dt.: Jeder Kopf hat seinen Preis |
|
| 1980 | Terror Train dt.: Monster im Nacht-Express |
|
| 1982 | Tex | |
| 1984 | Red Dawn dt.: Die rote Flut |
|
| 1987 | Cherry 2000 | |
| 1989 | The Last Ride | |
| 1990 | Back to Back | |
| 1994 | The Outlaws: Legend of O.B. Taggart | |
| 1996 | The Evening Star dt.: Jahre der Zärtlichkeit – Die Geschichte geht weiter |
Michael Chevalier |
Utteken un Filmpriesen [ännern]
För de velen Filmen un Feernsehregen, in de he mitspeelt hett, hett he ok den een oder annern Pries kregen:
- 1971: den NYFCC Award as Best Nevendorsteller för The Last Picture Show.
- 1972: den NBR Award as Best Nevendorsteller för The Last Picture Show.
- 1972: den Golden Globe as Best Nevendorsteller för The Last Picture Show.
- 1972: den Oscar as Best Nevendorsteller för The Last Picture Show.
- 1973: den BAFTA Film Award as Best Nevendorsteller för The Last Picture Show.
- 1976: den Bronze Wrangler vun de Western Heritage Awards för Bite the Bullet.
- 1983: den Golden Boot vun de Golden Boot Awards.
- 1994: sien Steern op’n Walk of Fame.
- 1996: den Maverick Award vun’t Taos Talking Picture Festival.
