Alexandrine-Pieternella-Françoise Tinné

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök
Alexandrine Tinne (1835-1869)

Alexandrine-Pieternella-Françoise Tinné (* 17. Oktober 1835 in Den Haag; † 1. August 1869 in de lybisch Sahara) weer ene nedderlandsche Opdeckerin. Se weer an’n Nil un in annere Delen vun Afrika ünnerwegens.

1861 föhr Tinné na Ägypten, wo se den Nil utforschen wull. Se stell in Kairo ene Expeditschoon tosamen. De Expeditschoon keem bi de Fohrt den Nil rop den Oort Gondokoro in’n Sudan. Vun dor an weer de Stroom nich mehr befohrbor. Tinné wull dor John Hanning Speke drapen, de ut Richt Viktoriasee den Nil dalkamen wull. Nadem Speke sien Expeditschoon nich so recht vöran keem, söök Tinné sülvs na de Borns vun’n Nil. Se keem dorbi in dat Rebeet vun de hüdige Demokraatsche Republiek Kongo an de Waterscheed vun Nil un Kongostroom. Later op de Reis keem se in Zentralafrika in Rebeden, för de dat noch kene Korten geev.

In’n September 1862 keem se wedder na Gondokoro trüch. Nadem ok dat twete Drepen mit Speke nich klappt harr, föhr se op’n Nil wedder na Kairo dal. Dor leev se en poor Johren lang, bet se 1867 na Algier güng, wo se för ene Tiet bleev. Se wull nu as eerste Fro dör de Sahara reisen un keem 1869 vun Tripolis an’t Middelmeer na de Oaas Murzuk. Dor luer se op ene Karawane, mit de se na Süden reisen kunn. Doch bi dat Töven hebbt Inheemsche Tinné utrövert un ehr üm’e Siet bröcht.

Böker[ännern | Bornkood ännern]

  • Clara Eggink: De merkwaardige reizen van Henriëtte en Alexandrine Tinne. Den Haag 1960 (2. Uplage 1976).
  • Penelope Gladstone: Travels of Alexine. London 1970.
  • Jan G. Kikkert: Hoe ver we zullen komen, weet ik niet : Het avontuurlijke leven van Alexandrine Tinne (1835 - 1869). Bussem 1980.
  • Jan G. Kikkert: Een Haagse dame in de Sahara; het avontuurlijke leven van Alexandrine Tinne (1835-1869). Amsterdam 2005 (Wieter maakte Utgave vun dat vörige Book).
  • Antje Köhlerschmidt: Alexandrine Tinne (1835-1869) - Afrikareisende des 19. Jahrhunderts. Zur Geschichte des Reisens. Meideborg 1994 (phil. Diss.)