Alan Arkin

Vun Wikipedia
Wesseln na: Navigatschoon, Söök

Alan Wolf Arkin (* 26. März 1934 in New York City) is en US-amerikaanschen Schauspeler, Speelbaas, Kinnerbookschriever un Oscarpriesdräger.

Leven un Loopbahn[ännern | Bornkood ännern]

Arkin harr wiel sien Schooltiet den Plaan, Folksinger to warrn un slööt sik de Grupp The Tarriers an. As de Grupp 1956 mit en eerste Version vun’n Banana Boat Song mit Spood en Single in de US-amerikaanschen Charts harrn, is Arkin vun’t College gahn, dat he mit de Grupp op Tour gahn künn. Na en spoodrieke Europatournee güng he ut de Grupp rut, üm sik op dat Anbott vun en Fründ hen de Thatergrupp Second City ut Chicago antosluten.

Anfang vun de 1960er Johren is he na New York City togen, woneem he in Produkschonen vun’n Broadway mitspelen de. 1963 hett he dor sien eersten Tony Award as beste Nevendorsteller in de Kummedie Enter Laughing kregen.

Dör den Spood vun de Kummedie Luv, de vun Mike Nichols inszeneert worrn weer, is de Speelbaas Norman Jewison op Arkin stött. He geev em 1966 sien eerste Rull in en Hollywood-Film. In de Kriegsfarce The Russians Are Coming, the Russians Are Coming harr he de Rull vun en sowjetschen U-Boot-Offizeer, woför he glieks as Best Hööftdorsteller för den Oscar nomineert worrn is. Togliek weer he ok as Best Newcomer för den BAFTA-Award vörslahn.

Liekers is Arkin aver eerst bi’t Theater bleven un hett in dat Johr ok to’n eersten mol de Regie bi en Theaterstück övernahmen, neemlich bi de krotlevigen Produkschoon vun Hail Scrawdyke!

In’t Johr 1967 is Arkin wedder na’n Film wesselt un hett an de Siet vun Audrey Hepburn in den Thriller Wait Until Dark den Bösen speelt. In de Johren dorna hett he sik vör allen op sien Filmloopbahn kunzentreert. För sien Rull as’n Doofstummen in dat Filmdrama The Heart Is a Lonely Hunter weer he dat tweete mol för’n Oscar as Beste Hööftdorsteller nomineert.

Bi de Adapschoon vun’t Theaterstück Little Murders vun Jules Feiffer weer he 1971 Speelbaas. Dat Johr dorop hett he sien eerst Kinnerbook mit den Titel Tony’s Hard Work Day. publizeert.

Mitt vun de 1970er Johren keem Arkin wedder torüch an’n Broadway un hett blots noch wenig Filmrullen speelt. 1981 harr he aver de Hööftrull in den Feernsehfilm Improper Channels, wo sien Söhn Adam Arkin dat Dreihbook för schreven harr.

In de 1990er Johren töög he sünners Acht op sik dör sien Rullen in Filmen as Glengarry Glen Ross, O Que É Isso, Companheiro? oder Jakob the Liar.

Sien eerst Book, dat in’t Hoochdüütsche översett worrn is, keem 2004 ünner den Titel Cassie liebt Beethoven op’n Markt. Sie annern dree Kinnerböker sünd opstunns noch nich översett worrn un blots as engelsche Originalutgaav to kriegen.

Sien Söhnen Adam, Anthony un Matthew sünd ok Schauspelers.

Filmografie (Utwahl)[ännern | Bornkood ännern]

Johr Titel Synchroonsnacker
1966 The Russians Are Coming, the Russians Are Coming
dt.: Die Russen kommen! Die Russen kommen!
Herbert Stass
1967 Woman Times Seven
dt.: Siebenmal lockt das Weib
Christian Brückner
1967 Wait Until Dark
dt.: Warte, bis es dunkel ist
Rolf Schult
1968 Inspector Clouseau Herbert Stass
1968 The Heart Is a Lonely Hunter
dt.: Das Herz ist ein einsamer Jäger
1969 Popi
dt.: Leben um jeden Preis
Herbert Stass
1970 Catch-22
dt.: Catch 22 – Der böse Trick
Rolf Schult
1972 Last of the Red Hot Lovers
dt.: Der Letzte der feurigen Liebhaber
Helmut Ahner
1974 Freebie and the Bean
dt.: Die Superschnüffler
Manfred Schott
1975 Hearts of the West
dt.: Ins Herz des wilden Westens
Hartmut Reck
1976 The Seven-Per-Cent Solution
dt.: Kein Koks für Sherlok Holmes
Claus Jurichs
1978 The Other Side of Hell, Feernsehn
dt.: Die andere Seite der Hölle
Wolfgang Draeger
1981 Improper Channels
dt.: Papa haut auf den Putz
 
1982 The Last Unicorn, Stimm
dt.: Das Letzte Einhorn
Torsten Sense
1985 Bad Medicine
dt.: Weißkittel – Dümmer als der Arzt erlaubt
Norbert Langner
1986 Big Trouble
dt.: Sterben… und leben lassen
 
1990 Wild Boys
dt.: Wild Boys – Der Sommer ihres Lebens
 
1990 Havanna Jürgen Thormann
1991 The Rocketeer
dt.: Rocketeer – Der Raketenmann
Norbert Gescher
1992 Glengarry Glen Ross Rüdiger Evers
1993 Indian Summer
dt.: Ein Sommer unter Freunden
 
1993 So I Married an Axe Murderer
dt.: Liebling, hälst Du mal die Axt?
Edgar Ott
1995 The Jerky Boys
dt.: Die Jerky Boys
 
1997 Gattaca Christian Brückner
1997 Grosse Pointe Blank
dt.: Ein Mann, ein Mord
Lothar Blumhagen
1999 Jacob the Liar
dt.: Jakob der Lügner
Joachim Höppner
2001 America’s Sweethearts Christian Brückner
2001 Thirteen Conversations About One Thing  
2003 And Starring Pancho Villa as Himself, Feernsehn
dt.: Pancho Villa - Mexican Outlaw
Joachim Kerzel
2003 The Pentagon Papers, Feernsehn Joachim Höppner
2004 Noel
dt.: Noel – Engel in Manhattan
Horst Sachtleben
2006 Little Miss Sunshine Jan Spitzer
2006 Firewall Friedrich Georg Beckhaus
2006 The Santa Clause 3: The Escape Clause
dt.: Santa Clause 3 – Eine frostige Bescherung
Joachim Höppner
2007 Rendition
dt.: Machtlos
Jan Spitzer
2008 Sunshine Cleaning Jan Spitzer
2008 Get Smart
dt.: Get Smart – Wir lieben es, die Welt zu retten!
Jan Spitzer
2009 The Private Lives of Pippa Lee
dt.: Pippa Lee
Lutz Mackensy
2011 The Change-Up
dt.: Wie ausgewechselt
Jan Spitzer
2012 Argo Jan Spitzer
2012 Stand Up Guys  

Filmpriesen[ännern | Bornkood ännern]

Alan Arkin hett för sien Filmwark meist dörtig Utteken kregen und weer för wietere knapp veertig nomineert (Stand April 2013). Wunnen hett he ünner annern:

Literatur[ännern | Bornkood ännern]

  • Alan Arkin: Halfway through the Door. Harper & Row, 1984, ISBN 0-06-060307-0 (Autobiografie, engelsch)

Weblenken[ännern | Bornkood ännern]

Commons-logo.svg Alan Arkin. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.