Alan Arkin
Alan Wolf Arkin (* 26. März 1934 in New York City) is en US-amerikaanschen Schauspeler, Speelbaas, Kinnerbookschriever un Oscarpriesdräger.
Inholtsverteken |
Leven un Loopbahn [ännern]
Arkin harr wiel sien Schooltiet den Plaan, Folksinger to warrn un slööt sik de Grupp The Tarriers an. As de Grupp 1956 mit en eerste Version vun’n Banana Boat Song mit Spood en Single in de US-amerikaanschen Charts harrn, is Arkin vun’t College gahn, dat he mit de Grupp op Tour gahn künn. Na en spoodrieke Europatournee güng he ut de Grupp rut, üm sik op dat Anbott vun en Fründ hen de Thatergrupp Second City ut Chicago antosluten.
Anfang vun de 1960er Johren is he na New York City togen, woneem he in Produkschonen vun’n Broadway mitspelen de. 1963 hett he dor sien eersten Tony Award as beste Nevendorsteller in de Kummedie Enter Laughing kregen.
Dör den Spood vun de Kummedie Luv, de vun Mike Nichols inszeneert worrn weer, is de Speelbaas Norman Jewison op Arkin stött. He geev em 1966 sien eerste Rull in en Hollywood-Film. In de Kriegsfarce The Russians Are Coming, the Russians Are Coming harr he de Rull vun en sowjetschen U-Boot-Offizeer, woför he glieks as Best Hööftdorsteller för den Oscar nomineert worrn is. Togliek weer he ok as Best Newcomer för den BAFTA-Award vörslahn.
Liekers is Arkin aver eerst bi’t Theater bleven un hett in dat Johr ok to’n eersten mol de Regie bi en Theaterstück övernahmen, neemlich bi de krotlevigen Produkschoon vun Hail Scrawdyke!
In’t Johr 1967 is Arkin wedder na’n Film wesselt un hett an de Siet vun Audrey Hepburn in den Thriller Wait Until Dark den Bösen speelt. In de Johren dorna hett he sik vör allen op sien Filmloopbahn kunzentreert. För sien Rull as’n Doofstummen in dat Filmdrama The Heart Is a Lonely Hunter weer he dat tweete mol för’n Oscar as Beste Hööftdorsteller nomineert.
Bi de Adapschoon vun’t Theaterstück Little Murders vun Jules Feiffer weer he 1971 Speelbaas. Dat Johr dorop hett he sien eerst Kinnerbook mit den Titel Tony’s Hard Work Day. publizeert.
Mitt vun de 1970er Johren keem Arkin wedder torüch an’n Broadway un hett blots noch wenig Filmrullen speelt. 1981 harr he aver de Hööftrull in den Feernsehfilm Improper Channels, wo sien Söhn Adam Arkin dat Dreihbook för schreven harr.
In de 1990er Johren töög he sünners Acht op sik dör sien Rullen in Filmen as Glengarry Glen Ross, O Que É Isso, Companheiro? oder Jakob the Liar.
Sien eerst Book, dat in’t Hoochdüütsche översett worrn is, keem 2004 ünner den Titel Cassie liebt Beethoven op’n Markt. Sie annern dree Kinnerböker sünd opstunns noch nich översett worrn un blots as engelsche Originalutgaav to kriegen.
Sien Söhnen Adam, Anthony un Matthew sünd ok Schauspelers.
Filmografie (Utwahl) [ännern]
| Johr | Titel | Synchroonsnacker |
|---|---|---|
| 1966 | The Russians Are Coming, the Russians Are Coming dt.: Die Russen kommen! Die Russen kommen! |
Herbert Stass |
| 1967 | Woman Times Seven dt.: Siebenmal lockt das Weib |
Christian Brückner |
| 1967 | Wait Until Dark dt.: Warte, bis es dunkel ist |
Rolf Schult |
| 1968 | Inspector Clouseau | Herbert Stass |
| 1968 | The Heart Is a Lonely Hunter dt.: Das Herz ist ein einsamer Jäger |
— |
| 1969 | Popi dt.: Leben um jeden Preis |
Herbert Stass |
| 1970 | Catch-22 dt.: Catch 22 – Der böse Trick |
Rolf Schult |
| 1972 | Last of the Red Hot Lovers dt.: Der Letzte der feurigen Liebhaber |
Helmut Ahner |
| 1974 | Freebie and the Bean dt.: Die Superschnüffler |
Manfred Schott |
| 1975 | Hearts of the West dt.: Ins Herz des wilden Westens |
Hartmut Reck |
| 1976 | The Seven-Per-Cent Solution dt.: Kein Koks für Sherlok Holmes |
Claus Jurichs |
| 1978 | The Other Side of Hell, Feernsehn dt.: Die andere Seite der Hölle |
Wolfgang Draeger |
| 1981 | Improper Channels dt.: Papa haut auf den Putz |
|
| 1982 | The Last Unicorn, Stimm dt.: Das Letzte Einhorn |
Torsten Sense |
| 1985 | Bad Medicine dt.: Weißkittel – Dümmer als der Arzt erlaubt |
Norbert Langner |
| 1986 | Big Trouble dt.: Sterben… und leben lassen |
|
| 1990 | Wild Boys dt.: Wild Boys – Der Sommer ihres Lebens |
|
| 1990 | Havanna | Jürgen Thormann |
| 1991 | The Rocketeer dt.: Rocketeer – Der Raketenmann |
Norbert Gescher |
| 1992 | Glengarry Glen Ross | Rüdiger Evers |
| 1993 | Indian Summer dt.: Ein Sommer unter Freunden |
|
| 1993 | So I Married an Axe Murderer dt.: Liebling, hälst Du mal die Axt? |
Edgar Ott |
| 1995 | The Jerky Boys dt.: Die Jerky Boys |
|
| 1997 | Gattaca | Christian Brückner |
| 1997 | Grosse Pointe Blank dt.: Ein Mann, ein Mord |
Lothar Blumhagen |
| 1999 | Jacob the Liar dt.: Jakob der Lügner |
Joachim Höppner |
| 2001 | America’s Sweethearts | Christian Brückner |
| 2001 | Thirteen Conversations About One Thing | |
| 2003 | And Starring Pancho Villa as Himself, Feernsehn dt.: Pancho Villa - Mexican Outlaw |
Joachim Kerzel |
| 2003 | The Pentagon Papers, Feernsehn | Joachim Höppner |
| 2004 | Noel dt.: Noel – Engel in Manhattan |
Horst Sachtleben |
| 2006 | Little Miss Sunshine | Jan Spitzer |
| 2006 | Firewall | Friedrich Georg Beckhaus |
| 2006 | The Santa Clause 3: The Escape Clause dt.: Santa Clause 3 – Eine frostige Bescherung |
Joachim Höppner |
| 2007 | Rendition dt.: Machtlos |
Jan Spitzer |
| 2008 | Sunshine Cleaning | Jan Spitzer |
| 2008 | Get Smart dt.: Get Smart – Wir lieben es, die Welt zu retten! |
Jan Spitzer |
| 2009 | The Private Lives of Pippa Lee dt.: Pippa Lee |
Lutz Mackensy |
| 2011 | The Change-Up dt.: Wie ausgewechselt |
Jan Spitzer |
| 2012 | Argo | Jan Spitzer] |
| 2012 | Stand Up Guys |
Filmpriesen [ännern]
Alan Arkin hett för sien Filmwark meist dörtig Utteken kregen und weer för wietere knapp veertig nomineert (Stand April 2013). Wunnen hett he ünner annern:
- 1967: den Golden Globe in de Kategorie Best Hööftdorsteller – Kummedie oder Musical för The Russians Are Coming the Russians Are Coming.
- 1968: den NYFCC Award in de Kategorie Best Schauspeler för The Heart Is a Lonely Hunter.
- 1969: den KCFCC Award in de Kategorie Best Hööftdorsteller för The Heart Is a Lonely Hunter.
- 1975: den NYFCC Award in de Kategorie Best Nevendorsteller för Hearts of the West.
- 1982: den Genie Award in de Kategorie Best utlännsch Schauspeler för Improper Channels.
- 1992: op dat Valladolid International Film Festival in de Kategorie Best Schauspeler för Glengarry Glen Ross.
- 2003: den Chlotrudis Award in de Kategorie Beste Nevendorsteller för Thirteen Conversations About One Thing.
- 2007: den Screen Actors Guild Award in de Kategorie Best Schauspeler för Little Miss Sunshine.
- 2007: den BAFTA-Award in de Kategorie Beste Nevendorsteller för Little Miss Sunshine.
- 2007: den Oscar in de Kategorie Best Nevendorsteller för Little Miss Sunshine.
- 2012: den Hollywood Film Award in de Kategorie Ensemble vun’t Johr för Argo
Literatur [ännern]
- Alan Arkin: Halfway through the Door. Harper & Row, 1984, ISBN 0-06-060307-0 (Autobiografie, engelsch)
Weblenken [ännern]
- Alan Arkin in de Internet Movie Database (hoochdüütsch)
- Biografie op prisma-online